Welcome to My Blog

ေသာ္ဇင္(စိန္ပန္းေျမ)

ေဆာင္း ခ်စ္ပုံျပင္

Posted by thawzin Monday, November 2, 2009 11 comments




ဒီတခါေဆာင္းက
ႏွင္းေငြ႔လည္းေပ်ာက္
မုိးေပါက္တို႔ႏွင့္
ဗြက္ေပါက္ခဲ့ျပီး။

ေဆာင္းေရာက္ရင္ပုိလိုလြမ္း
ဒီအႏြမ္းေတြ ဘယ္ေတာ့ေျပမလဲ
သဇင္ေတြပြင့္တဲ့ေဆာင္း
သဇင္ေတြေၾကြတဲ့ေဆာင္း
အိမ္မက္ေတြ မက္ေကာင္းတဲ့ေဆာင္း
လန္႔လန္႔ျပီးနုိးတတ္တဲ့ေဆာင္း
ျဖစ္လာလဲေဆာင္း
ပ်က္သြားလဲေဆာင္း
ျဖစ္အေျပာင္းေတြမ်ားလို႔
ေဆာင္းဆုိရင္
အရမ္းေၾကာက္မိျပီး။

လြမ္းတယ္သဇင္ရယ္
ရင္ႏွင့္အမွ် ဘ၀ပါေပါင္းျပီးယုံခဲ့တာ။
အျမင္ကမလွပေတာ့
တခ်ိန္တုန္းက ဆုိတာေတြလဲ
ေဟာင္းသြားခဲ့ျပီးေပါ့။

ပန္းသဇင္က နန္းလယ္မွာ တင့္တယ္တယ္
သဇင္က ငါ့ရင္မွာ မေမြ႔ေလ်ာ္။
ပန္းတုိ႔ရဲ႕သဇင္
ငါ့ဘ၀ရဲ႕ အရွင္သခင္။
သခင္ဆုိေတာ့
ကၽြန္ျဖစ္တဲ့ကၽြန္ေတာ္
အေနကစုတ္စုတ္
အျမင္ကရုတ္ေနေတာ့မွာေပါ့။

ေအးစက္တဲ့ေဆာင္းေလေအးက
ကြဲအပ္တဲ့ ငါ့ရင္ဘက္ေဟာင္းကို
အေအးဓါတ္နဲ႕လဲ အခ်ိန္ေတြပိုေစခဲ့တယ္။
ေႏြးဓါတ္တုိ႔လိုေနခ်ိန္မွာ
ႏွင္းစက္တုိ႔ မရက္စက္ပါနဲ႕။
ေအးစက္စက္မုိးေရစက္က
ေသြးပ်က္မတတ္နာက်င္ေစခဲ့ပါတယ္။

ဖုိးေစာ္ကဲတုိ႔ တဲဖ်က္ခ်ိန္မွာ
အေရးေပၚတြဲဖုိ႔ ယာဥ္ဥဩသံပဲၾကားေနရတယ္။
ေငြ႔ေငြ႔ေလးက်န္ရင္ေတာင္
ျပတင္းနေဘးက သဇင္ရနံ႕ကို
ငံလင့္လို႔ ရႈရုိက္ခ်င္ေသးတယ္။

လြမ္းလိုက္တာသဇင္ရယ္
ေခၚသံလဲမၾကား
လွမ္းဆြဲလို႔မသိ
သဇင္ရဲ႕ ေရွ ့ေရာက္ေနတာေတာင္
မျမင္သလိုအေနအထား
မသိသလိုမ်က္လုံးေတြက
တစိမ္းဆန္လိုက္တာ။

သြားေတာ့မယ္သဇင္ရယ္
ေခၚသံေတြၾကားေနေပမယ့္
နင့္အသံကို နားစြန္႔ေနမိတယ္
နင္ျပန္လို႔ ထူးနုိင္မလားေပါ့
ကမ္းလက္တုိ႔ျပန္ရုတ္သိမ္းေတာ့မယ္
ေနရစ္ခဲ့ေတာ့သဇင္ေရ။

အရမ္းခ်စ္ၾကတဲ့ ခ်စ္သူႏွစ္ေယာက္ဟာ ဂုဏ္ရည္မတူ ျခားနားခ်က္ေတြေၾကာင့္ အခ်စ္စစ္တုိ႔မွန္ေနၾကေသာ္လည္း ေကြကြင္းေနၾကတယ္ေလ။ ဆုံေတြခ်င္းႏွင့္ ေကြကြင္းျခင္းတုိ႔က သဇင္ေတြပြင့္တဲ့ ေဆာင္း၊ သဇင္ေတြေၾကြတဲ့ေဆာင္းမွာပဲေလ။ ခ်စ္တဲ့သူ ေယာက္်ားေလးကေတာ့ စြဲလမ္းစိတ္ေတြနဲ႕ စိတၱဇေတြျဖစ္၊ မိမိကုိယ္ကို ရူးတယ္လို႔ မထင္မိေအာင္ပါပဲ။ ဥတုရာသီ ေတာကို မွီဆုိသလို ေတာကိုမမွီ ရာသီဥတုကို အေလးမထားမိေတာ့ ေရာဂါဖိစီးျပီး၊ အေရးေပၚလူနာတင္ယာဥ္အထက္ ေမ်ာ့ေမ်ာ့ေလး ပါသြားရွာခဲ့ရွာပါတယ္။
ေဆးရုံရဲ႕ ျပတင္းနေဘးမွာ သဇင္ေတြက ျမိဳင္ေနေအာင္ ပြင့္ေနေတာ့ ခ်စ္သူသဇင္ကို ပုိသတိရမိေနျပီးေပါ့။ ဇီ၀ိန္ေတြခ်ဳပ္ေနေပမယ့္လို႔ စြဲလမ္းစိတ္ေတြက ခ်စ္သူသဇင္ဆုိတဲ့ ေကာင္မေလးနားမွာ ၀ဲရစ္လိုေနျပီးေပါ့။ သူရွိေနမွန္းမသိတဲ့ ခ်စ္သဇင္ကေတာ့ ေယာင္လိုေတာင္ ေခၚမသံၾကားရ၊ ျပန္ထူးသံကို နားစြင့္ေနမယ့္ သြားရမယ့္ ဘုံဌာနကလူေတြက ကမ္းလင့္လို႔ ေခၚသံေတြညံေနပါတယ္။ ခ်စ္သူရဲ႕ အျပဳံးတစ္ခ်က္ျမင္ရနုိးနဲ႕ ကမ္းလင့္ေနေသာ လက္တုိ႔က အလိုလိုရုတ္သိမ္းျပီးေတာ့ ေပ်ာက္ကြယ္သြားပါသတဲ့ကြယ္။


ကဗ်ာပါေနာ္။ အဲဒါကဗ်ာပါခင္ဗ်။ ကဗ်ာအဓိပၸါယ္မသိမွာ စုိးလို႔ ေအာက္ကေန ကဗ်ာ ေကာက္ေၾကာင္းေလ ျပန္ေရးေပးလိုက္ပါတယ္။

မုိက္တယ္ေနာ္။ ဘယ္သူမွ မမုိက္လဲ ကိုယ္ဘာသာကို မုိက္တယ္ဗ်ာ။
ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။

လူျမိဳျခင္း

Posted by thawzin Thursday, October 29, 2009 6 comments



လူတုိင္းလူတုိင္း ကိုယ့္လူမ်ဳိး ကိုယ့္ဘာသာဆုိတာ ရွိပါတယ္။ အဲလိုရွိတဲ့အတြက္ ကိုယ့္လူမ်ဳိးကို ခ်စ္ရပါမယ္။ ကိုယ့္ဘာသာကို တန္ဖုိးထားရပါမယ္။ အခ်င္းခ်င္း ရုိင္းပင္းကူညီတတ္တဲ့ စိတ္ဓါတ္ကေလးေတြ ခုိင္ခုိင္မာမာ ရွိေနပါမယ္။ ဒါဆုိရင္ ကိုယ့္တုိင္းျပည္၊ ကိုယ့္လူမ်ဳိး၊ ကိုယ့္ဘာသာ၊ ကိုယ့္သာသနာဟာ ဘယ္ေတာ့မွ တိမ္ေကာသြားမွာ မဟုတ္ပါဘူး။

က်န္စစ္မင္းၾကီးဟာ သမီးေတာ္ ေရႊအိမ္စည္ေလးကို အလြန္ခ်စ္လြန္းလို႔ ဘုံခုနစ္ဆင့္အျမင့္ရွိတဲ့ နန္းျပႆဒ္နဲ႕ ထားပါတယ္။ ေနာက္ေတာ့ ကုလားျပည္က လာတဲ့ ပဋိကၠရားဆုိတဲ့ လူတစ္ေယာက္နဲ႕ ေမတၱာမွ်သြားၾကပါတယ္။ အဲဒီကုလားက သာမန္ပုဂၢဳိလ္ေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ ျပဒါးရွင္ရဲ႕ အစြမ္းသတိၱနဲ႕ ေျမလွ်ဳိး မုိးပ်ံနုိင္တဲ့သူ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ မင္းသမီးေလးနဲ႕ ျငိစြန္းခဲ့တာပါ။ မင္းၾကီး က်န္စစ္က သမီးေတာ္ေလးကို ဘာသာျခားျဖစ္တဲ့ ကုလားနဲ႕ သေဘာမတူခဲပါဘူး။ အဲဒီကုလားကို အထင္ၾကီးလို႔ သမီးေတာ္နဲ႕ ေပးစားခဲ့ရင္ေတာင္မွ ျမန္မာသမုိင္းရဲ႕ စာမ်က္ႏွာေပၚမွာ က်န္စစ္သားမင္းဆုိတာ အမဲစက္တစ္ခုနဲ႕ စြန္းထင္ေနခဲ့မွာ ေသခ်ာပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ က်န္စစ္သားမင္းၾကီးဟာ အမ်ဳိးကို ခ်စ္ေၾကာင္း သက္ေသျပခဲ့ပါတယ္။ ဇာတိဂုဏ္ကို ေစာင့္ထိန္းေၾကာင္း မွတ္တုိင္ထူျပခဲ့ပါတယ္။
ဇာတိသေမၺဒဘယာ သကာဟိ ဘဂိနီဟိ သဒၵိ႕သံ၀ါသံ ကေပၸႏၱိ “သာကီ၀င္မင္းတုိ႔သည္ အမ်ဳိးပ်က္မွာ ေၾကာက္ျခင္းေၾကာင့္ မိမိႏွမတုိ႔ႏွင့္အတူတကြ အိမ္ေထာင္ျပဳၾကကုန္” လို႔ ဆုိထားပါတယ္။ အမ်ဳိးကို ေစာင့္ထိန္းတဲ့ေနရာမွာ ဘယ္ေလာက္ထိ ခံယူခ်က္ျပင္းသလဲဆုိရင္ တျခားေသြးသားေတြနဲ႕ ေရာစပ္မွာ ေၾကာင့္မုိ႔ ေမာင္ႏွမအခ်င္းခ်င္းေတာင္ ျပန္ယူတဲ့အထိပါပဲ။ ဒါေၾကာင့္ အမ်ဳိးအႏြယ္ကို ေစာင့္ေရွာက္ဖုိ႔ အေရးၾကီးပါတယ္။

ဒုိက္ဦးျမိဳ႕နယ္ရဲ႕ ရြာတစ္ရြာမွာ မိေအးနဲ႕ မိေဌးဆုိတဲ့ ညီအစ္မႏွစ္ေယာက္ရွိတယ္။ အၾကီးမ မိေအးဟာ ပထမ လူမ်ဳိးျခား ဘာသာျခားနဲ႕ ညားတယ္။ ကေလးေျခာက္ေယာက္ ရျပီး မိေအး ေသဆုံးသြားတယ္။ မိေအးေသလို႔ ခုႏွစ္ရက္ေတာင္ မျပည့္ေသးဘူး၊ ညီမျဖစ္သူ မိေဌးလည္း အဲဒီ မိေအးေယာက္်ားနဲ႕ပဲ ခုိးရာလုိက္သြားတယ္။ မိေဌးနဲ႕လည္း ကေလးငါးေယာက္ ရတယ္။ လူမ်ဳိးျခား ဘာသာျခား ေယာက္်ားတစ္ေယာက္က ဗုဒၶဘာသာ ျမန္မာအမ်ဳိးသမီး မိန္းကေလးႏွစ္ေယာက္ကို ယူလိုက္တာ သားသမီး (၁၁)ေယာက္ေတာင္ရတယ္။ အဲဒီကေလးေတြ အားလုံဟာ ဘုရားလည္း ရွိခုိးခုိင္းလို႔ မရဘူး။ ဗုဒၶဘာသာ ဆုိတာဘာလဲ မသိေတာ့ဘူး။ ဘယ္ေလာက္ရင္နာဖုိ႔ ေကာင္းလိုက္ပါသလဲ။ စာအုပ္ကို ဖတ္ရင္း ေတာ္ေတာ္ေလး ေဒါသျဖစ္မိတယ္။ ဘာသာျခားေတြ အားလုံးကို သြားသတ္ပစ္ခ်င္ေလာက္တဲ့ အထိျဖစ္တယ္ဗ်ာ။

ငယ္ငယ္ကတည္းက ဗလီေတြျမင္တဲ့အခါ ေတြးမိတယ္။ ငါၾကီးလာရင္ တုိက္ေလယာဥ္ေမာင္းသမား လုပ္မယ္လို႔၊ ျပီးရင္ အေပၚကေန အဲဒီ ဗလီေတြကို ဒုံးနဲ႕ ပစ္ခြဲျပစ္ဖုိ႔ အထိ စိတ္ကူးယဥ္ခဲ့ဖူးတယ္၊ ရည္းမွန္းခဲ့ဖူးတယ္။ က်န္းမာေရး ေဆးစစ္ေတာ့ ေလယာဥ္ေမာင္းဖုိ႔မေျပာနဲ႕ ေလတပ္မွာေတာင္ အမႈထမ္းဖုိ႔ အရည္အခ်င္းမရွိခဲ့ပါဘူး။

ဘာသာျခားနဲ႕ အိမ္ေထာင္ျပဳလိုက္ျပီးဆုိရင္ လင္မယားအခ်င္းခ်င္းက မိမိႏွစ္သက္ရာကို ကိုးကြယ္ၾကလို႔ ျပႆနာ အေတာ္အတန္မရွိေသးပါဘူး။ သားသမီးေတြရလာတဲ့အခါမွာေတာ့ မိမိရဲ႕ ဘာသာအမ်ဳိးအတြက္ အခက္ေတြ႔မွာ ေသခ်ာပါတယ္။ ေမြးလာတဲ့ကေလးက ဘယ္ဘာသာယူမယ္၊ မယူဘူး၊ ဒုကၡေတြ႔နုိင္ပါတယ္။ ဒီဒုကၡေတြ လြတ္ကင္းဖုိ႔၊ အမ်ဳိးဘာသာၾကီး သန္႔စင္တည္ျမဲဖုိ႔အတြက္ လက္ရွိလူငယ္ေတြျဖစ္ၾကတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္တုိ႔ဗုဒၶဘာသာ လူမ်ဳိးေတြအေနနဲ႕ ႏွလုံးသားေရးကိစၥကို ဘာသာေရးကိစၥေလးနဲ႕ အရင္ဆုံးခ်င့္ခ်ိန္သင့္ပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ မိမိရဲ႕ ႏွလုံးသားေရးက မိမိရဲ႕ သားသမီးအေရးနဲ႕ယွဥ္လိုက္မယ္ဆုိရင္ မေျပာပေလာက္ေသာ အေရးတစ္ခုလို ဆုိခ်င္ပါတယ္။ ေယာက္်ားေလးေတြ အေနနဲ႕ဆုိရင္ အမ်ဳိးသမီးမရွားပါဘူး။ မိန္းကေလးေတြ အေနနဲ႕ မိမိက အားကိုးရမယ့္ ေယာက္်ားေကာင္းေတြလဲ မရွားနုိင္ပါဘူး။

မိမိက လက္ထက္လိုက္တဲ့ လူဟာ ဘာသာျခားဆုိရင္ေတာ့ မိမိရဲ႕ ဗုဒၶဘာသာကို ယုံၾကည္သက္၀င္မႈဟာ ေအာက္တန္းစားဗုဒၶဘာသာအဆင့္ေလာက္ပဲ ရွိတယ္ဆုိတာ ေျပာခ်င္ပါတယ္။ ဗုဒၶဘာသာကုိ (၅)မ်ဳိးခြဲျခားထားပါတယ္။
၁။ ကုလဗုဒၶဘာသာ
ကုလ= မိရုိးဖလာ ဗုဒၶဘာသာ။ မိမိရဲ႕ အသိစိတ္ထဲမွာ အေဖအေမက ဗုဒၶဘာသာမုိလို မိမိလဲ ဗုဒၶဘာသာပဲလို႔ သိတဲ့ အသိေလာက္ပဲ ရွိပါတယ္။
၂။ လာဘဗုဒၶဘာသာ
လာဘ=လာဘ္လာဘလိုခ်င္လို႔ ကိုးကြယ္ျခင္း။ ဥပမာ- ကိုးန၀င္းပုတီးစိပ္ျခင္းေတြပါ။ မိမိရဲ႕ စိတ္မွာ ဒီအဆင့္ေအာင္ရင္ ငါေတာ့ ဘာျဖစ္မွာပဲလို႔ လာဘ္လိုခ်င္လို႔ ျပဳမိတဲ့ ေကာင္းမႈပါ။ “လိုခ်င္ရင္ အရခက္” ဆုိတာရွိသလို၊ “လိုခ်င္မွရတယ္” ဆုိတဲ့စကားလဲရွိပါတယ္။ လိုခ်င္ရင္ေတာ့ ရေအာင္လုပ္ရမွာပဲေပါ့။ လုိခ်င္ျပီး မလုပ္ရင္ဘာမွမရပါဘူး။ ကိုးန၀င္းစိပ္ျပီး အေၾကြးမဆပ္ပဲ အေၾကြးေက်ပါေစလို႔ ဆုေတာင္းေနရင္ ဘယ္ရမလဲ။ အေၾကြးရွင္ကေတာ့ အေၾကြးေတာင္းေနမွာပါပဲ။ တကယ္လို႔ အေၾကာင္းေၾကာင္းေၾကာင့္ ေျပလည္သြားမယ္ဆုိရင္ေတာင္ အေၾကြးဆုိတာ ဆပ္မွ ေက်လည္ဆုိတဲ့ အမ်ဳိးလို႔ သိထားသင့္ပါတယ္။ ဒီလိုမ်ဳိးမသိပဲ “ကုိးန၀င္းေၾကာင့္ေတာ္” လိုသူမ်ားကိုပါ လူမုိက္စရင္းသြင္းဖုိ႔ ပဲ သိေနတဲ့ လူေတြ ကိုးကြယ္ၾကပါတယ္။
၃။ ဘယဗုဒၶဘာသာ
ဒါကေတာ့ ေဘးအႏၱရယ္ကို ေၾကာက္လြန္းေသာေၾကာင့္ ကိုးကြယ္ျခင္း။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ဆုိ အရင္က ေရွးတန္းစစ္ထြက္ဖူးပါတယ္။ ဘာပဲေျပာေျပာ စစ္သားဆုိေပမယ့္ မိမိအသက္ေတာ့ ေသမွာ ေၾကာက္ၾကလန္႔ၾကတာပဲေလ။ ဘုရားစာေတြ အဆက္မပ်က္ရြတ္ခဲ့ၾကတာပဲ။ ဘာလိုရြတ္ေနတာလဲ ဆုိေတာ့ ေသမွာေၾကာက္လို႔ မိမိေျခေတာက္ေလးေတြ မုိးေပၚေျမွာက္တတ္သြားတာကို မၾကည့္ျခင္လို႔ ဘုရားစာကို ပါးစပ္ကမခ်ဘူးေလ။ ဒီလို ေဘးအႏၱရယ္မၾကဳံဘူးဆုိတဲ့ နယ္ပယ္လဲေရာက္ေတာ့ ဘုရားစာဆုိတာ စာအုပ္ထဲမွာ ရွိတယ္လို႔ပဲ သိတဲ့အသိရွိတဲ့သူေတြ ကိုးကြယ္ၾကတဲ့ ဗုဒၶဘာသာပါ။ အခုေတာ့ ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာ၀င္ တစ္ေယာက္ျဖစ္ဖုိ႔ ၾကိဳးစားေနတဲ့ လူတစ္ေယာက္အျဖစ္နဲ႕ပါ။

အထက္ပါ ဗုဒၶဘာသာသုံးမ်ဳိးကို ေအာက္တန္းစား ဗုဒၶဘာသာေတြျဖစ္တယ္လို႔ ဖတ္ဖူးၾကားဖူးထားပါတယ္။ တကယ္လဲ အဲလိုေအာက္တန္းစားေတြပါ။ ျမန္မာနုိင္ငံမွာ ၈၀% အဲလို ေအာက္တန္းစားဗုဒၶဘာသာအဆင့္ေလာက္ပဲရွိမယ္ထင္ပါတယ္။ က်န္တဲ့ ၁၉% ဘာသာျခားေတြ ျဖစ္ေနမွာပါ။ ၁% မရွိတရွိေလာက္သာ ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာအဆင့္ေလာက္ရွိမယ္ထင္ပါတယ္။ အဲဒီလိုေျပာလိုက္တာ မွန္းခ်က္ေတြပါ အတည္မယူေစခ်င္ပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ့္ အျမင္ခန္႔မွန္းခ်က္ေလးေတြပါ။
၄။ သဒၶါဓိကဗုဒၶဘာသာ
ဒါကေတာ့ ဘုရား၊ တရား၊ သံဃာ ဆုိတာ တကယ့္ ကိုးကြယ္ထုိက္ေသာ ရတနာ ျမတ္သုံးပါး။ သူတုိ႔ထက္ျမတ္ေသာ တန္ဖုိးရွိေသာ ေကာင္းမြန္မွန္ကန္ေသာ ျပီးျပည့္စုံေသာ ဘာသာ သာသနာဆုိတာ မရွိဘူး။ ဒီရတနာ သုံးပါးကို အသက္ထက္ ယုံၾကည္ျမတ္နုိး တန္ဖုိးထားျပီး ကိုးကြယ္ဆည္းကပ္ေသာ အဆင့္ရွိသူေတြကို ေခၚဆုိနုိင္ပါတယ္။ ဒီဘာသာကိုေတာ့ အလယ္လတ္တန္းစားဗုဒၶဘာသာလို႔ ေခၚနုိင္ပါတယ္။

၅။ ပညာဓိကဗုဒၶဘာသာ
ဒါကေတာ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ေထရ၀ါဒ ဗုဒၶဘာသာဆုိတာ ေ၀ဖန္ပိုင္းျခားနုိင္ေသာ ၀ါဒ (၀ိဘဇၨ၀ါဒ) ၊ အေၾကာင္းေၾကာင့္ အက်ဳိးျဖစ္တယ္။ ထမင္းစားခ်င္တယ္ဆုိတဲ့ အေၾကာင္းေၾကာင့္ ထမင္းခ်က္ရတယ္။ ထမင္းခ်က္ရျခင္းအေၾကာင္းေၾကာင့္ ထမင္းစားရတယ္။ တခါတေလ အေၾကာင္းေတြက အက်ဳိးေတြျဖစ္ေနသလို အက်ဳိးေတြေၾကာင့္ အေၾကာင္းေတြျဖစ္လာရတယ္။ အဓိကကေတာ့ မွန္ကန္ေသာ ေ၀ဖန္ပိုင္းျခားမႈ၊ မဇၥ်ီမပဋိပဋာ လမ္းစဥ္နဲ႕ စဥ္းစား ဆင္ျခင္ ေ၀ဖန္ပိုင္းျခားေသာ ၪာဏ္ျဖင့္ကိုးကြယ္ေသာ သူတုိ႔ရဲ႕ ဘာသာ၀င္ေတြေပါ့ဗ်ာ။ ဒီဘာသာကို ကၽြန္ေတာ့္အေနနဲ႕ ၪာဏ္မမွီလို႔ ေျပာျပဖုိ႔ ခက္ခဲရွိပါတယ္ဗ်ာ။ အဲဒီဘာသာ၀င္ေတြက အထက္တန္းစား ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ားလို႔ ေခၚနုိင္ပါတယ္။

အထက္ပါ ဘာသာ(၅)မ်ဳိးမွာ မိမိက ဘယ္ဘာသာ၀င္အဆင့္ေလာက္လဲ ဆုိတာ မိမိကိုယ္တုိင္ပဲ ေ၀ဖန္ဆန္းစစ္နုိင္ၾကပါေစ။ ေအာက္တန္းစား ဗုဒၶဘာသာျဖစ္ေနသမွ်ေတာ့ ဘာသာျခားလူေတြနဲ႕ အိမ္ေထာင္ျပဳဖုိ႔၊ အတြက္ အၾကီးအက်ယ္စဥ္းစားမိေစခ်င္ပါတယ္။ ႏွလုံးသားအေရးနဲ႕သာ စဥ္းစားျပီး ယူလိုက္ၾကမယ္ဆုိရင္ေတာ့ အနာဂါတ္ေရး ေတြးပူမိၾကေစဖုိ႔။ ယခုလက္ရွိလူငယ္ေတြ အမ်ားစုမွာ ႏွလုံးသားကို ကိုးကြယ္လြန္းၾကတယ္ ထင္ပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ ျမန္မာ အမ်ဳိးသမီးေလးေတြပါ။ မိန္းကေလးေတြက ေယာက္်ားေလးထက္ ပုိျပီး စိတ္စြဲလမ္းၾကီးတယ္ထင္ပါတယ္။ မိန္းကေလးဆုိတာ မိမိခ်စ္ၾကတဲ့ အမ်ဳိးသားနဲ႕ပဲ လက္ဆက္လိုၾကတာ လက္ခံနားလည္နုိင္ေပမယ့္။ ဘာသာျခားအမ်ဳိးသား ဆုိရင္ေတာ့ အနာဂါတ္ေရး စဥ္းစားေပးၾကပါအုံးလို႔ ဒီပုိ႔စ္ေလနဲ႕ အၾကံျပဳပါရေစ။

အမ်ဳိးသားေရး စိတ္ဓါတ္ဆုိတာ တစ္ဖက္နုိင္ငံက လက္နက္ေတြနဲ႕ ျခိမ္းေျခာက္ေနတာကို ကာကြယ္ရုံနဲ႕ မျပီးေသးပါဘူး။ နုိင္ငံတြင္းမွာ သပြတ္အူလို လႈိက္စားျပီး စိမ့္၀င္ေနတဲ့ အမ်ဳိးသားေရးကိုလည္း သတိၱရွိရွိနဲ႕ ကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္ဖုိ႔ လိုပါတယ္။ မိဘတုိင္းရဲ႕ မ်ဳိးရုိးစဥ္ဆက္ကို တျခားေသြးသားေတြနဲ႕ မေရာဘဲ အရွည္သျဖင့္ တည္တံ့ေအာင္ ေစာင့္ေရွာက္ၾကဖုိ႔ လိုပါတယ္။ အမ်ားအားျဖင့္ ဘာသာေရး အေျခခံနည္းပါးျပီး အမ်ဳိးသားေရး စိတ္ဓါတ္ခုိင္ခုိင္မာမာ မရွိတဲ့ မိန္းကေလးေတြ အျဖစ္မ်ားတာ ေတြ႔ရပါတယ္။ ေျပာရင္ ယုံလြယ္တတ္သလို ယုံရင္လည္း ပုံလိုက္ေတာ့တာပါပဲ။ ကိုယ္ျဖစ္ခ်င္တဲ့ ဆႏၵေလး တစ္ခုထဲကို မၾကည့္ပါနဲ႕ ၊ ဆႏၵရဲ႕ ေနာက္ကြယ္မွာ စြန္႔လႊတ္ရမဲ့ အမ်ဳိးသားစိတ္ဓါတ္၊ ဖ်က္ဆီး ခံလိုက္ရမဲ့ ဘာသာေရး စိတ္ဓါတ္ေတြဟာ ေတာ္ေတာ္ေလး ရင္နင့္စရာ ေကာင္းလွပါတယ္။



ဒီစာအုပ္ေလးကို ဖတ္ေပးၾကပါ။ ဒီစာအုပ္ေလးကို ဖတ္ျပီး အမ်ဳိးကုိ ခ်စ္တဲ့စိတ္၊ ဘာသာေရးကို ကိုးကြယ္ခ်င္တဲ့ စိတ္ေတြ ပြားမ်ားလာမယ္လို႔ ယုံၾကည္ပါတယ္။ ဒီစာအုပ္ကို သူငယ္ခ်င္း ေမာင္ေကာင္း ဘေလာ့ေလးကေန ေဒါင္းျပီး ျပန္လည္မွ်ေ၀ပါတယ္။ ေျမမ်ဳိလို႔ လူမ်ဳိးမေပ်ာက္နုိင္ပါဘူး။ လူမ်ဳိရင္ လူမ်ဳိးေပ်ာက္ျပီး ဘာသာပါ ေပ်ာက္သြားမွာ စုိးရိမ္မိပါတယ္။ ျပီးရင္ ျဖန္႔ေ၀ေပးၾကပါလို႔ တုိက္တြန္းခ်င္ပါတယ္။



သင္အေၾကြးတင္ဖူးပါသလား? ေမးမယ္ဆုိရင္ လူတုိင္းအေၾကြးနဲ႕ ကင္းသူရယ္လို မရွိပါဘူး။
အေၾကြး (၅)မ်ဳိးရွိပါတယ္။
၁- ဥစၥာအေၾကြး
၂-ရန္ေၾကြး
၃-ခ်စ္ေၾကြး
၄-ႏႈတ္ေၾကြး
၅-၀ဋ္ေၾကြး ဆုိျပီးေတာ့ ရွိပါတယ္။
ဘာအေၾကြးပဲ တင္တင္ပါ အေၾကြးတင္ျပီးဆုိရင္ေတာ့ အေၾကြးရွင္ကို ခယျပီးေတာ့ ေနရတယ္။ ေအာက္က်ဳိ႕ျပီးေတာ့ ေနရတယ္။ အေၾကြးတင္ေနတယ္ဆုိရင္ ကိုယ္ေရာစိတ္ပါ ဆင္းရဲရတယ္။

အေၾကြးတင္ေနတဲ့ ပုဂၢဳိလ္ဟာ အိပ္လို႔ေတာင္မွ ေကာင္းေကာင္းမေပ်ာ္ဘူး။ “ေၾကြးတင္ေခါင္းခဲ” ဆုိတဲ့ စကားပုံလိုပါပဲ။ အေၾကြးကင္းတဲ့အခ်ိန္အခါမွာ ဆုိရင္ “ေၾကြးကင္းျမီးကင္း၊ ထမင္းကို ပဲပုပ္ဟင္းနဲ႕စား၊ ေခါင္းျပားေအာင္ အိပ္”တဲ့။ အဲဒါက ရွမ္းျပည္နယ္ဘက္က စကားပုံေလးပါ။

ေၾကြးတင္ေနလို႔ရွိရင္ ေၾကြးရွင္ကို ခယရတဲ့ ေလာကဥပမာလို မိမိရဲ႕ စိတ္အစဥ္မွာ ေၾကြးတင္ေနခဲ့လို႕ရွိရင္လည္းပဲ စိတ္မွာ တင္ေနတဲ့ ေၾကြးရွင္ကို ေအာက္က်ဳိ႕ရတယ္။ ခယရတယ္။ စိတ္မွာတင္တဲ့ ေၾကြးဆုိတာက ကာမစၦႏၵနီ၀ရဏကို ေျပာတာပါ။ နီ၀ရဏဆုိတာက ပိတ္ပင္တားျမစ္တတ္တဲ့ တရားပါပဲ။ ကုသုိလ္တရားေတြ မျဖစ္ေအာင္၊ ကုသုိလ္စိတ္ေတြ မျဖစ္ေအာင္၊ ၀ိပႆနာၪာဏ္ေတြ မျဖစ္ေအာင္ ပိတ္ပင္တားျမစ္တတ္တဲ့ တရားကို နီ၀ရဏလို႔ ေခၚပါတယ္။ ကာမစၦႏၵဆုိတာက ကာမရယ္၊ ဆႏၵရယ္။ ကာမဆုိတာက လိုခ်င္ႏွစ္သက္ဖြယ္ေကာင္းတဲ့ အာရုံေတြကို ဆႏၵ လိုလားေတာင့္တတာ၊ သာယာခင္မင္ေနတာ။

အဆင္း၊ အသံ၊ အနံ႕၊ အရသာ၊ အထိအေတြ႕လို႔ ေခၚတဲ့ အာရုံငါးပါး ကာမဂုဏ္တရားေတြကို ကာမလို႔ ေခၚတာပါပဲ။

လူေတြဟာ လူလူခ်င္းအေပၚမွာ သာမက ဥစၥာပစၥည္းအေပၚမွာပါ စြဲလမ္းတပ္မက္တဲ့ စိတ္၊ ကာမစၦႏၵဆုိတဲ့ အေၾကြးတင္ေနၾကပါတယ္။
ျမတ္စြာဘုရားလက္ထက္က သီလလည္းျပည့္စုံ၊ သတိပ႒ာန္ ၀ိပႆနာ တရားေတြလဲ ပြားမ်ားေနတဲ့ ရဟန္းေတာ္ေလး တစ္ပါးဟာ တစ္ေန႔ေတာ့ အင္မတန္ တန္ဖုိးၾကီးမာတဲ့ သကၤန္းေလးတစ္ထည့္ရလိုက္ပါတယ္။ အဲဒီရဟန္းေလးက အဲဒီသကၤန္းေလး အေပၚ ႏွစ္သက္ျမတ္နုိးျပီး၊ စြဲလမ္းတပ္မက္စိတ္ျဖစ္တဲ့ ကာမစၦႏၵ ဆုိတဲ့ အေၾကြးတင္ေနမိတာေပါ့။ မနက္ျဖန္ ဒီသကၤန္းေလး ၀တ္ျပီးေတာ့ ဆြမ္းခံထြက္မယ္လို႔ ဆုိျပီးေတာ့ သကၤန္းေလးကို ျပန္႔ေနေအာင္ လက္ကေလးနဲ႕ သပ္သပ္ရပ္ရပ္ ေခါက္ထားပါသတဲ့။
အဲဒီညမွာပဲ ရုတ္တရက္ ေရာဂါတစ္ခုေၾကာင့္ ပ်ံလြန္ေတာ္မႈသြားခဲ့ပါတယ္။ သကၤန္းေပၚမွာ ႏွစ္သက္တပ္မက္တဲ့ ေၾကြးတန္းလန္းနဲ႕ ေသသြားတဲ့ အတြက္ အဲဒီသကၤန္းမွာ သန္းသြားျဖစ္ရတယ္။ မနက္ျဖန္ ဆြမ္းခံထြက္ရင္ ၀တ္မယ္လို႔ စိတ္ထဲမွာ ရည္စူးထားတဲ့သကၤန္မွာ အ၀တ္သန္းေလး သြားျဖစ္တယ္။ ကာမစၦႏၵလို႔ ေခၚတဲ့ ေၾကြးတင္လို႔မုိ႔လို တိရစၦာန္ဘ၀နဲ႕ အေၾကြးဆပ္ရျခင္းျဖစ္ပါတယ္။

ေနာက္တစ္ခုက လူလူခ်င္း ကာမစၦႏၵအေၾကြးတင္တဲ့ သာဓကေလး ေျပာျပခ်င္ပါတယ္။

ကိုယ္ခ်စ္တဲ့ ပုဂၢဳိလ္က ကိုယ့္ကို မုန္းသြားမွာ စုိးလို႔ သူ႔အလိုက် ေနရာတကာ အလုိက္သိေနရတယ္။ ကိုယ္ခ်စ္တဲ့ ပုဂၢဳိလ္ဟာ ကိုယ္ရဲ႕ ေၾကြးရွင္ျဖစ္ေနျပီးေလ။ ေၾကြးရွင္ဆုိေတာ့ ကိုယ့္အေပၚ ျငိဳျငင္သြားမွာ စုိးေတာ့ အရိပ္တၾကည့္ၾကည့္နဲ႕ ခယေနရတယ္။ အၾကင္နာတရားေတြ ရင္မွာ ပြားေအာင္ဆုိျပီးေတာ့ ညင္သာစကားေလးေတြနဲ႕ တယုတယ ေအာက္က်ဳိ႕ျပီးေတာ့ ေနလိုက္ရတာ။ ဒါကို သေဘာေတြက်ျပီးေတာ့ သီခ်င္းေလးေတြ ဂစ္တာေလးနဲ႕ တီးဆုိျပလိုက္၊ ကဗ်ာေလးေတြ စပ္လိုက္နဲ႕ေပါ့၊ သီခ်င္းေလး ဆုိျပလိုက္၊ အခ်စ္ကဗ်ာေလးေတြ ေရးဖြဲ႕လိုက္နဲ႕ ဘာလုပ္ေနတာလဲဆုိရင္ ကိုယ့္ခ်စ္သူတည္းဟူေသာ ေၾကြးရွင္ကို ေအာက္က်ဳိ႕ခယေနရတာပါ။

အမ်ဳိးသားတစ္ေယာက္ သူရဲ႕ ဇနီးကို အင္မတန္ခ်စ္ရွာပါတယ္တဲ့။ သူက သိပ္ခ်စ္ေပမယ့္ သူ႔ဇနီးက သူ႕ရဲ႕ ညီကို ပုိျပီးေတာ့ အခ်စ္ေတြ ပုိသတဲ့။ အဲဒီေတာ့ လင္ေတာ္ေမာင္ကို သတ္ဖုိ႔ မတ္ေတာ္တဲ့ ညီကို အစ္ကိုကို ျပန္သတ္ခုိင္းရတာေပါ့။ မတ္ေတာ္ေလးက အတန္တန္ျငင္းပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေနာက္ဆုံးေတာ့ ကာမစၦႏၵေၾကြးေတြက တင္သြားျပီးေလ။ ဒီမိန္းမအေပၚမွာ အေၾကြးတင္ေနေတာ့ အေၾကြးရွင္အတြက္ ဘာမဆုိ လုပ္ရဲျပီးေပါ့။ အဲဒီ ေသသြားတဲ့ အစ္ကိုၾကီးဟာ မိမိရဲ႕ ဇနီးအေပၚမွာ ထားတဲ့ ခ်စ္ခင္စြဲလမ္းတဲ့ ကာမစၦႏၵ အေၾကြးဆပ္ရျပီးေပါ့။ ေျမြေလးနဲ႕ တစ္ခါ၊ ေခြးအျဖစ္နဲ႕ တစ္ခါ၊ ႏြားေလးအျဖစ္နဲ႕ တစ္ခါ၊ အဲဒီအမ်ဳိးသမီးလဲ သူရဲ႕ အရင္ဘ၀က လင္ပဲဆုိျပီး သတ္သတ္ပစ္တယ္တဲ့။ ခ်စ္ဇနီးအေပၚမွာ ခ်စ္ခင္စြဲလမ္းမႈ မေပ်ာက္ေသးတာေၾကာင့္ အဲဒီအမ်ဳိးသမီးရဲ႕ ၀မ္းၾကာတုိက္မွာ ပဋိသေႏၶ ကိန္းလာျပန္တယ္။ သားေယာက္်ားေလး ဖြားျမင္ျပီးေတာ့ လာပါတယ္။

ေမြးေမြးခ်င္းပဲ ဇာတိႆရၪာဏ္ရတဲ့ ပုဂၢဳိလ္ဆုိေတာ့ ဒီအမ်ဳိးသမီးဟာ ငါ့ကို ေလးဘ၀တုိင္တုိင္ သတ္ခဲ့တဲ့ မိန္းမၾကီး၊ ငါ့ရန္သူၾကီး ဆုိျပီး ကေလးဘ၀မွာ အေမ လုံး၀ အကိုင္မခံခဲ့ဘူး။ အေမခ်ီလိုက္ရင္ ငုိတယ္။ အရင္ဘ၀က ညီေတာ္တဲ့ ဒီဘ၀အေဖခ်ီတဲ့အခါမွာလဲ ငုိပါတယ္တဲ့။ အဘိုးက ဘာေၾကာင့္ ငုိရသလဲ ေမးေတာ့မွ၊ ဒီလိုပဲ အတိတ္ဘ၀အေၾကာင္းေတြ ေျပာျပပါတယ္။ အဲဒါနဲ႕ “ဒီလို ရန္သူမ်ဳိးနဲ႕ အတူတူေနရတာ မေကာင္းဘူး၊ ရန္သူေတြနဲ႕ ေ၀းရာ အရပ္ကို တုိ႔သြားၾကစုိ႔ ” ဆုိျပီးေတာ့ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းတစ္ေက်ာင္းသြားျပီး၊ ေျမးက ကုိရင္၀တ္၊ အဘုိးက ရဟန္း၀တ္ျပီး ေျမးဘုိးႏွစ္ေယာက္ တရား အားထုတ္လိုက္ၾကတာ၊ မၾကာခင္ပဲ ေျမးဘုိးႏွစ္ေယာက္ ရဟႏၱာအရွင္ျမတ္ၾကီးေတြ ျဖစ္သြားပါသတဲ့။

ဒီပုိ႔စ္ကို အရွင္ဆႏၵဓိကရဲ႕ ျမင့္ျမတ္သူတုိ႔၏စံအိမ္ စာအုပ္မွ ျမင့္ျမတ္သူတုိ႔ စံအိမ္ရဲ႕ အဂၤါရပ္ထဲက ပထမဆုံးေသာ အေၾကြးကင္းျခင္း စာစုမွ ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္လဲ အေၾကြးတင္ပါသည္။ ကၽြန္ေတာ့္ ဘေလာ့ရဲ႕ ေခါင္းစီးပိုင္းက ကိုေသာ္ဇင္(စိန္ပန္းေျမ) ဆုိတာၾကီးမေကာင္းဘူးတဲ့။ “ကို” ဆုိတာမပါပဲ ေသာ္ဇင္(စိန္ပန္းေျမ) ပဲ ေကာင္းပါတယ္ဆုိလို႔ ေျပာင္းရဖုိ႔အေရး ၾကိဳးစားလုိက္ရတာ ၂ရက္ေလာက္ မေနမနားပါပဲဗ်ာ။ ဒီစာအုပ္ဖတ္ျပီးမွ သတိရမိတယ္။ ေၾသာ္.... ငါလဲ အေၾကြးတင္ေနတာပါလားလို႔ ေတြးမိပါရဲ႕ဗ်ာ။

ဒီပုိ႔စ္ေလ ရွည္ေနမွာ စုိးလုိ႔ ခ်ဳ႕ံေရးမိလိုက္တဲ့အတြက္ စာစုေတြက ဆက္စပ္မႈမရွိခဲ့ရင္ ျဖည့္စြပ္နားလည္ေပးပါဗ်ာ။ ဒီစာစုေလးကို ဖတ္ျပီးေတာ့ အေၾကြးကင္းတဲ့ သူေတာ္ေကာင္းမ်ား၊ ျမင့္ျမတ္သူတုိ႔ရဲ႕ စံရာ အိမ္နန္းမွာ စံျမန္းနုိင္ၾကေသာ အရိယာသူေတာ္ေကာင္းမ်ား ျဖစ္ၾကပါေစလို႔ ဆုမြန္ေခၽြရင္းနဲ႕.... ေက်းဇူးတင္ပါတယ္

နိဒါန္းပ်ဳိးျခင္း
ဒီေန႔ည ကၽြန္ေတာ္ဘုရားခန္းသြားျပီး စုေပါင္း ဘုရား၀တ္ျပဳၾကတယ္ဗ်ာ...။ အားလုံးက သပ္သပ္ရပ္ရပ္နဲ႕ အျဖဴေရာင္အကၤ်ီနဲ႕ လုံခ်ည္ပုဆုိး ကိုယ္စီနဲ႕ ည ၁၁နာရီ ဘုရားခန္းမွာ စည္ကားလုိ႔ပါပဲ။ ဘုရားခန္းဆုိတာ အခုေခတ္လူငယ္ေတြ အေနနဲ႕ မသြားရနယ္ေျမလိုလို ျဖစ္ေနၾကတယ္ေလ။ ကၽြန္ေတာ္လဲ ဘုရားခန္းကို ေက်ာင္းပိတ္ရက္မ်ားမွ ေရာက္ျဖစ္တာပဲ။ ဘုရား၀တ္ျပဳခ်ိန္ေရာက္တာနဲ႕ အသီးသီး သင့္ေတာ္တဲ့ ေနရာကိုစီေရာက္ခ်ိန္မွာ ဘုရား၀တ္ျပဳဖုိ႔ ဦးစြာ ျမတ္စြာဘုရားနဲ႕ ခင္ပြန္းၾကီးဆယ္ပါးကို ၀န္ခ်ကန္ေတာ့ လိုက္ၾကျပီး၊ ငါးပါးသီလ အသီးသီးယူၾကတယ္။ ဓမၼစကၠပ၀တၱဏသုတ္ရြက္, ေမတၱာေတြပုိ႔, ျပဳသမွ်ကုသိုလ္ ေကာင္းမႈေတြ အမွ်ေ၀ျပီးတာနဲ႕ တရားတစ္ပုဒ္ဖြင့္ျပီး ျငိမ္သက္စြာ နာယူၾကပါတယ္။ တရားေခါင္းစဥ္နဲ႕ ဆရာေတာ္အမည္နာမကို တျခားအေတြးေရာက္လို႔ မမွတ္လိုက္ရဘူးျဖစ္သြားတယ္။

လိမ္ရဲ႕ လိမ္ၾကည့္စမ္း
ရြာတစ္ရြာမွာ အင္မတန္ လိမ္တတ္တဲ့ ပုဂၢဳိလ္တစ္ေယာက္ ရွိပါသတဲ့။ သူလိမ္တာ လူတုိင္းလိုလို ခံေနရရွာတာေပါ့။ တေန႔ ရြာဦးေက်ာင္းေရာက္လာပါသတဲ့။ ရြာဦးဆရာေတာ္က ေျပာလိုက္တယ္။
“ေဟ့ မင္းလူေတြကို လိမ္လည္ေနတယ္တဲ့၊ ငါ့ကိုလာလိမ္စမ္းပါ၊ မင္းလိမ္ရဲ႕ လိမ္ၾကည့္စမ္းပါ” တဲ့။
အဲဒီလူလိမ္လဲ ဆရာေတာ္ကို ကန္ေတာ့ျပီးေတာ့ ေျပာပါတယ္။
“အရွင္ဘုရား လိမ္တာမလိမ္တာ ေျပာမေနပါနဲ႕၊ မနက္ျဖန္ ကိုဖုိးစံတုိ႔အိမ္ ဆြမ္းကပ္ဖုိ႔ လာပင့္တာပါဘုရား”တဲ့။
ေနာက္ေန႔ေတာ့ ဆရာေတာ္က သကၤန္းေတြ ရုံျပီးေတာ့ ကိုဖုိးစံအိမ္ကို ၾကြေတာ္မူတာေပါ့။ ကိုဖုိးစံအိမ္မွာေတာ့ ဘာဆြမ္းမွ ျပင္ဆင္မထားဘူးတဲ့ေလ။

လူလိမ္ဆုိတာ
ရြာတစ္ရြာမွာ မုဆုိးတစ္ေယာက္ဟာ သမင္ ႏွစ္ေကာင္နဲ႕ ျဖတ္သြားတာျမင္ေတာ့ လူလိမ္က ေနာက္ကလိုက္ျပီး အက်ဳိးအေၾကာင္းေမးၾကည့္တယ္။ ဒီသမင္ႏွစ္ေကာင္ကို ေရာင္းမလိုဆုိတာ သိေတာ့ အၾကီးေကာင္ကိုေတာ့ ၂က်ပ္တဲ့၊ အငယ္ေကာင္ကို ၁က်ပ္ေပါ့ေလ။ လူလိမ္က ၁က်ပ္နဲ႕ အငယ္ေကာင္ယူမယ္ဆုိျပီး ယူသြားတယ္။ ခပ္လွမ္းလွမ္းေရာက္ေတာ့ မုဆုိးဆီျပန္လာျပီး အၾကီးေကာင္ ဘယ္ေလာက္လဲ ေမးလိုက္တယ္။
“အၾကီးေကာင္က ၂က်ပ္နဲ႕ ေရာင္းတာပါ” တဲ့မုဆုိးက ျပန္ေျဖတယ္။
“ဒါဆုိကၽြန္ေတာ့္ကို အၾကီးေကာင္ေပးပါဗ်ာ၊ အငယ္ေကာင္ျပန္ယူလိုက္ေပါ့ဗ်ာ၊ ဒါဆုိ ကၽြန္ေတာ္ အၾကီးေကာင္ယူလို႔ရျပီးေပါ့” လို႔ လူလိမ္ကဆုိတယ္။
“ဒါဆုိ ၁က်ပ္ထပ္ေပးရမယ္ဗ်”
“မလိုဘူးေလ၊ အခုနက ကၽြန္ေတာ္ ၁က်ပ္ေပးထားတယ္ေလ၊ အခုအငယ္ေကာင္က ၁က်ပ္တန္ေတာ့ ၂က်ပ္ေပါ့ဗ်ာ၊ အဲဒီေတာ့ ဒီအေကာင္ၾကီးက ၂က်ပ္ဆုိေတာ့ က်ဳပ္ထပ္ေပးစရာ ဘယ္လိုမလဲဗ်ာ” လို႔ လူလိမ္က ေျပာျပီး သမင္အၾကီးကို ယူသြားပါတယ္။
မုဆုိးလဲ စဥ္းစားေတြေ၀ေနျပီး ဟုတ္သလိုလိုနဲ႕ ေငးငုိင္က်န္ခဲ့ရပါေတာ့တယ္တဲ့။

ေလာကၾကီးရဲ႕ လွည့္စားခ်က္
ဒါကေတာ့ လူအခ်င္းခ်င္း လိမ္လည္ လွည့္ျဖားမႈတစ္ခုပါ။ ဒီလွည့္စားမႈက ရုိးရွင္းပါတယ္။ ေလာကၾကီးရဲ႕ လွည့္စားမႈကို လူတုိင္းခံစားေနရတာကို လူေတြမသိခ်င္ေလာက္ေအာင္ အလိမ္ခံေနရတာပါ။
ရွင္သီ၀လိကိုယ္ေတာ္ အိမ္မွာ ပူေဇာ္ရင္ လာဘ္၀င္တယ္၊ လာဘ္လာဘၾကီးတယ္ ဆုိျပီး လူေတြ အိမ္မွာ ရွင္သီ၀လိကိုယ္ေတာ္ကို အိမ္မွာ ပူေဇာ္ၾကတယ္။ လာဘ္လိုခ်င္လို႔ ကိုးကြယ္တာေပါ့ဗ်ာ။ ေကာင္းမႈလုပ္လို႔ ေကာင္းက်ဳိးရမွာကို ရွင္သီ၀လိကိုးကြယ္လို႔ ရတယ္လို႔ အလိမ္ခံေနရတာပါပဲ။ လာဘ္လိုတဲ့ သေဘာနဲ႕ ကိုးကြယ္ျခင္းထက္ ရွင္သီ၀လိရဲ႕ ဂုဏ္ေတာ္ကို ၾကည့္ညိဳလို႔ ကိုးကြယ္တာဆုိရင္ေတာ့ အဆင္ေျပနုိင္ပါေသးတယ္။

(၇)ႏွစ္တိတိ ကိုယ္၀န္ေဆာင္ခဲ့ရတဲ့ ရွင္သီ၀လိအေလာင္းေတာ္ေလးရဲ႕ မယ္ေတာ္ သုဗၺ၀ါသအမ်ဳိးသမီးကို သိၾကမယ္ထင္ပါတယ္။ ရွင္သီ၀လိအေလာင္းေတာ္ကို ေမြးဖြားဖုိ႔ ဗုိက္နာတဲ့အခ်ိန္က ၇ ရက္ၾကာပါသတဲ့။ အဲဒီ ၇ရက္လုံးဟာလဲ ေဇာေခၽြးေတြပ်ံျပီး ေသလုေမ်ာပါးခံစားရေလာက္ေအာင္ နာက်င္ခံစားရပါတယ္တဲ့ေလ။ ဖြားျမင္ျပီးလို႔ ေနာက္တစ္ေန႔ ရွင္သီ၀လိအေလာင္းေလးနဲ႕ အရွင္မဟာေမာဂၢလန္ ခင္မင္ရင္းႏွီးစြာ ေျပာဆုိေနတာျမင္ေတာ့ မယ္ေတာ္ၾကီး ျပဳံးလိုေနပါသတဲ့ေလ။ အရွင္မဟာေမာဂၢလန္က မယ္ေတာ္ၾကီးကို ေမးေတာ္မူတယ္
“ဒီလိုသားမ်ဳိး ေနာက္ထပ္ လိုခ်င္ပါေသးသလား”
မယ္ေတာ္ၾကီးက “ရမယ္ဆုိရင္ ၇ေယာက္ေလာက္ေတာင္ လိုခ်င္ပါေသးသတဲ့” ။
၇ ႏွစ္ တိတိ ကိုယ္၀န္ေဆာင္၊ ၇ ရက္တိတိ ဗုိက္နာခဲ့ရတာေတာင္ ဒီလိုမ်ဳိး ၇ၾကိမ္ထပ္ခံခ်င္ပါေသးသတဲ့။ စဥ္းစားၾကည့္ပါအုံး။ ေလာကၾကီးရဲ႕ လွည့္စား လိမ္ညာမႈၾကီးက ဘယ္ေလာက္ေၾကာက္ဖုိ႔ေကာင္းလဲ။ အခုမိဘေတြ ၉လလြယ္ ၁၀လ ဖြားရတာေတာင္ ဒုကၡေတြ တယ္မ်ားတာပဲ။ အဲဒီလိုမ်ဳိး ၇ ဆသာတဲ့ ဒုကၡနဲ႕ ၇ၾကိမ္ေတာင္ ထပ္ခံခ်င္ပါေသးတယ္ဆုိတဲ့။ လိမ္လည္မႈၾကီးက တကယ္ေၾကာက္စရာ ေကာင္းလြန္းလွပါတယ္ဗ်ာ။ လူေတြက ဆင္းရဲကို သုခ ထင္ေနၾကတာေလ။ အထင္ေတြ အျမင္ေတြ မွားေနလို႔ကေတာ့ လိမ္လည္လွည့္ျဖားခံေနရအုံးမွာပဲဗ်။

ခ်စ္ရင္ အျပစ္ရွိတယ္
သုဗၺ၀ါသက သားေတာ္ ရွင္သီ၀လိေလာင္းေတာ္ေလးကို ခ်စ္ခင္ျမတ္နုိးလြန္းေတာ့ ေနာက္ထပ္ဒီဒုကၡဆင္းရဲဆုိတာ ခံနုိင္ပါတယ္ဆုိတာျဖစ္လာေရာေလ။ ခ်စ္လြန္းေတာ့ အျပစ္ရွိသြားတာေပါ့။ အျပစ္ကေတာ့ ေမြးဖြားရတဲ့ ဒုကၡကို ဆုိလုိခ်င္တာပါ။ ဒါေၾကာင့္ ေလာကမွာ ခ်စ္ခင္ရတဲ့သူတစ္ေယာက္ရွိရင္ သူ႔အတြက္ ဒုကၡတစ္ခုရွိတယ္လို႔ ေအာင့္ေမ့ထားပါ။

အမွ်ေ၀ျခင္း
ေျပာရရင္ ကၽြန္ေတာ္ တစ္ေနကုန္ စိတ္ရႈပ္ေထြးေနတာပါ။ ကုိၾကီးျမစ္က်ဳိးအင္း ပုိ႔စ္ဖတ္လိုက္ရေတာ့ လူကပုိျပီး စိတ္ဓါတ္က်သြားတယ္။ သူ႔ပုိစ္ဖက္လိုက္မွာ ငါ့မွာ ဘာကိုသြားလြမ္းရမလဲ၊ ၀မ္းနည္းသလိုလိုၾကီးခံစားေနရတာပါ။ ဘုရားခန္းသြားျပီး အဲဒီတရားေလး နာလိုက္ေတာ့ စိတ္က ေတာ္ေတာ္ေလးၾကည္လင္သြားတယ္။ စိတ္ဓါတ္ေတြ ေတာ္ေတာ္ တက္ၾကြသြားတယ္။ အစ္ကိုတစ္ေယာက္ဆီ အလည္ေတာင္သြားလိုက္ေသးတယ္။ သူက ၀ပ္ဆုိက္လုပ္နည္းသင္ခ်င္ရင္ လာခဲ့တဲ့။ စိတ္ဓါတ္ေတြက ဘယ္လိုတတ္ၾကြလာမွန္းမသိဘူး။ ျပန္ေရာက္ေတာ့ မအိပ္ေသးပဲ နာခဲ့တဲ့ တရားေလးကို ခ်ေရးလိုက္မိတာပဲ။ အိပ္ခ်င္စိတ္ေတြကိုပါ ေပ်ာက္ကင္းသြားေစပါတယ္။

အဓိကေျပာခ်င္တာက ဘယ္လိုေသာ အဆင္မေျပမႈေတြ ၾကဳံေတြ႔ေနပါေစ... ျမတ္စြာဘုရားရဲ႕ တရားေတြကို စိတ္ပါ၀င္စား နာၾကားလိုက္မယ္ဆုိရင္ ကမ္းေျခတစ္ခုမွာ သြားေရာက္ အနားယူသည္ထက္ ပုိျပီး လန္းဆန္းတတ္ၾကြေစတယ္ ဆုိတာေလးပါပဲ။ ဒါက လက္ရွိ အက်ဳိးေက်းဇူးကိုေျပာတာပါ။ တရားနာတဲ့အတြက္ ဓမၼသာသနာ ဆုိတဲ့ တရားနာယူျခင္း ကုသုိလ္လဲ ရရွိပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ရဲ႕ ဗုဒၶဘာသာ ဘေလာ္ကာ ကိုကိုမမတုိ႔အားလုံးကို တုိက္တြန္းနုိးေဆာ္လိုက္ရပါတယ္ဗ်ာ။
သေဗၺသတၱာ ကမၼသကာ


ဒီပုိ႔စ္ေလးကို Weekly Eleven News Journal ကေန ျပန္လည္ကူးယူထားပါသည္။ စာေရးဆရာကေတာ့ လူထုဦးစိန္၀င္းပါ။ လူမုိက္နဲ႕ လူလိမၼာ တဲ့။ ပုိ႔စ္ေလးက မွတ္သားစရာ ေကာင္းလို႔ ျပန္လည္မွ်ေ၀ျခင္းပါ။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ေကာ္ပီမန္းတစ္ေယာက္ပါ။ ကုိယ္တုိင္မေဖါက္နုိင္ေသာ သာယာေျဖာင့္ျဖဴးတဲ့လမ္းေလးေတြ ျပခ်င္တဲ့ လမ္းျပသေဘာပါ။

ဒီတစ္ပတ္ေတာ့ “လူလိမၼာနဲ႕ လူမုိက္” အေၾကာင္းေရးပါမယ္။ မူရင္း အဓိပၸါယ္နဲ႕ မတူတဲ့ သေဘာနဲ႕ ေျပာေလ့ရွိၾကတဲ့ လူလိမၼာနဲ႕ လူမုိက္ အေၾကာင္းပါ။ လွည့္ပတ္ေျပာသလိုလို၊ ေထ့ေငါ့ေျပာသလိုလိုနဲ႕ ေျပာတတ္ၾကတဲ့အေၾကာင္းပါ။

မုိက္လိုက္တဲ့မိန္းကေလး
မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ဟာ အဂၤလန္နုိင္ငံတကၠသိုလ္ၾကီးတစ္ခုက အုိင္တီပညာနဲ႕ ပထမဘြဲ႕ရခဲ့ပါတယ္။ ဆက္ျပီး မဟာဘြဲ႕ယူခဲ့ပါတယ္။ ေနာက္တစ္ခါ စင္ကာပူနုိင္ငံ လီကြမ္ယုေက်ာင္းေတာ္ၾကီးမွာ ျပည္သူ႔ေရးရာမူ၀ါဒ(Master of Public Policy) ထပ္တက္ျပီး မဟာဘြဲ႕ MPP ရခဲ့ပါတယ္။ သူေက်နပ္ေလာက္ေအာင္ စာေတြသင္ျပီးတဲ့အခါမွာ ျမန္မာျပည္ကို ျပန္လာခဲ့ပါတယ္။ သူျပန္ေရာက္ေရာက္ခ်င္း သူ႔သူငယ္ခ်င္းေတြက “မုိက္လိုက္တာ၊ ဘာျဖစ္လို႔ ျပန္လာရတာလဲ။ အဂၤလန္မွာ ဆက္ေနလိုက္တာမဟုတ္ဘူး” ဆုိျပီး ၀ုိင္းအျပစ္တင္ၾကပါတယ္။ ေဆြးမ်ဳိးသားခ်င္းေတြကလည္း အလားတူအျပစ္တင္ၾကတာပါပဲ။ ဒါေလာက္ အိုင္တီသမားေတြ အတြက္ အလုပ္ေပါတဲ့ နုိင္ငံေတြမွာ မလုပ္ဘဲ ဘာေၾကာင့္မ်ား ျပန္လာရတာလဲလို႔ ေျပာၾကတယ္။

သူလိုငါလိုလူပါပဲ
ဒီမိန္းကေလးဟာ မ်ဳိးခ်စ္စိတ္တုိ႔၊ နုိင္ငံခ်စ္စိတ္တုိ႔ သူမ်ားေတြထက္ ပုိရွိသူမဟုတ္ပါဘူး။ ျမန္မာမိဘက ေမြးတဲ့ ျမန္မာမိန္းကေလး တစ္ေယာက္မွာရွိတဲ့ သာမန္ျမန္မာဆုိတဲ့ စိတ္ေလာက္ပါပဲ။ အဂၤလန္မွာ ပညာသင္ရင္းနဲ႕ ဥေရာပကိုလည္း သြားလည္ခဲ့တယ္။ အေမရိကန္ဆုိရင္ ေလးေခါက္ေတာင္ေရာက္ခဲ့တယ္။

အဲဒီလို ေရာက္သြားေတာ့ ဘယ္နုိင္ငံမွ ကိုယ္နုိင္ငံေလာက္ မေကာင္းဘူးဆုိတာသူသိတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ျပန္လာခဲ့တာျဖစ္တယ္။ ဒါကုိပဲ လူေတြက မုိက္လိုက္တာလုိ႔ ေျပာၾကတယ္။ ကမၻာတစ္ခုလုံးမွာ ပညာတတ္ေတြ နုိင္ငံျခားထြက္သြားတဲ့ “ဦးေႏွာက္ယုိစီးမႈ” ျပႆနာအေၾကာင္း လူစုံတုိင္းေျပာေနၾကခ်ိန္မွာ ကိုယ့္နုိင္ငံကိုယ္ျပန္လာတာကိုပဲ “လူမုိက္” လို႔ ေခၚသူေတြရွိေနတာ စိတ္မေကာင္းစရာပဲ။

လူမုိက္ အေခၚခံဖူးတယ္
အဲဒီမိန္းကေလးက ဘယ္သူေတြ လူမုိက္ေခၚေခၚ အေလးမထားပါဘူး။ သူ႔ပိုင္းျဖတ္ခ်က္နဲ႕ သူျမန္မာျပည္မွာပဲ ေနျပီး လုပ္သင့္တဲ့ အလုပ္ကို လုပ္ေနပါတယ္။ သူ႔ကို လူမုိက္လုိ႔ ေျပာၾကဆုိၾကတာ ၾကားရေတာ့ ကိုယ္တုိင္လူမုိက္ အေခၚခံရတာကို ျပန္အမွတ္ရမိတယ္။ အခ်ိန္တန္လို႔ အိမ္ျပန္မေရာက္တဲ့ တူျဖစ္သူကို ကရုဏာေဒါေသာနဲ႕ ဦးၾကီးျဖစ္တဲ့ ဆရာၾကီးေရႊဥေဒါင္းက ေျပာခဲ့တာပါ။ “ေတာ္ေတာ္မုိက္တဲ့ေကာင္၊ ဘာေၾကာင့္မ်ား ဒီေလာက္ေခါင္းမာေနရတာလဲ” လို႔ၾကိမ္းေမာင္းခဲ့တာပါ။ တစ္သက္နဲ႕ တစ္ကိုယ္တစ္ခါမွ ေသာက္ေသာက္စားစား လူရမ္းကား မလုပ္ဖူးပါဘူး။ “ဘယ္သူေသေသ ငေတမာျပီးေရာ” ဆုိျပီး “တစ္ေယာက္ခ်မ္းသာ ကိုယ္က်ဳိးရွာ” အလုပ္မ်ဳိးလည္း ဘယ္တုန္းကမွ မလုပ္ခဲ့ပါဘူး။
ကိုယ့္ေၾကာင့္ လူတစ္ဖက္သား မ်က္ရည္ေပါက္ ၾကီးငယ္က်မယ့္ ကိစၥမ်ဳိးဆုိ အေ၀းၾကီးက ေရွာင္ခဲ့တာပါ။

သိပ္လိမၼာတဲ့သား
ဒါေတာင္ လူမုိက္အေခၚခံရေသးေတာ့ လူလိမၼာလို႔ အေခၚခံရသူေတြကို လွမ္းၾကည့္လိုက္မိတယ္။ မိတ္ေဆြ အမ်ဳိးသမီးတစ္ေယာက္ အလည္လာတဲ့အခါတုိင္း သူ႔သားငယ္က သိပ္လိမၼာ၊ သိပ္သိတတ္ျပီး သားၾကီးကေတာ့ မလိမၼာဘူး။ သူ႔မိန္းမနဲ႕ သူ႔ကေလးေတြအတြက္ပဲ သိတတ္ျပီး မိဘအေပၚ မသိတတ္ဘူးလို႔ ေျပာေလ့ရွိပါတယ္။ သူေနတဲ့ ကြန္ဒုိခန္းက သား၀ယ္ေပးတာ၊ ကားလည္း သား၀ယ္ေပးတာ၊ လစဥ္အိမ္စရိတ္လည္း သားငယ္ပဲ ေပးတာ။ သားၾကီးကျဖင့္ ေပးဖုိ႔ေနေနသာသာ အေမ့ဆီကေတာင္ လာလာလက္ျဖန္႔ေသးတယ္ လို႔ေျပာေလ့ရွိတယ္။ သူက မုဆုိးမ ပင္စင္စား ကထိကေဟာင္းပါ။ “သားငယ္က သိပ္လိမၼာတာ” ဆုိတဲ့ စကားသူ႔ပါးစပ္ဖ်ားက မခ်ေတာ့ပါဘူး။

မလိမၼာတဲ့သား
သူ႔သားက အရာရွိငယ္ေလးတစ္ေယာက္ပါ။ မိန္းမရယ္ သားႏွစ္ေယာက္ရယ္နဲ႕ ဦး၀ိစာရလမ္းမွာ ေနျပီး မိန္းမက ေရႊဆုိင္တစ္ဆုိင္ ဖြင့္ထားတယ္လို႔ သိရပါတယ္။ သားၾကီးကလည္း ဌာန တစ္ခုက အရာရွိငယ္တစ္ဦးျဖစ္ျပီး မိန္းမက အထက္တန္းျပ ဆရာမ လုပ္ပါတယ္။ ကေလး ေလးေယာက္နဲ႕မုိ႔ ေခ်ာင္ေခ်ာင္လည္လည္ မရွိလွဘူးလို႔ ဆုိပါတယ္။ လစဥ္လို အေမအိမ္လာလာႏႈိက္ေနတာပဲ လို႔ေျပာျပပါတယ္။ “သားၾကီးက မလိမၼာဘူး။ သားငယ္လို အရွာအေဖြ မတတ္ေတာ့ ဆင္းရဲတာေပါ့” လို႔ ေကာက္ခ်က္ခ်တယ္။ “သားေရာ ေခၽြးမေရာက မုိက္တယ္။ ရတဲ့လခေလးနဲ႕ မေလာက္လည္း ဒီတုိင္းေနၾကတာ။ ဘာအပူအပင္မွ မရွိၾကဘူး။ ဘာအၾကံအစည္မွလည္း မလုပ္တတ္ၾကဘူး။ တကယ္ကို အၾကံတုံးၪာဏ္တုံးေတြ။ ေျမးေလးေတြကို သနားေတာ့ ဒီအေမပဲ ၾကည့္ေနရတယ္။”

ေခါင္းမွာ ခ်ာခ်ာလည္
သူ႔သားႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ ရာထူး အဆင့္အတန္းခ်င္းက အတူတူမုိ႔ လခကြာလွမယ္ မဟုတ္ပါဘူး။ သားၾကီးက ဆင္းရဲျပီး သားငယ္က ဘာေၾကာင့္ ခ်မ္းသာေနတာလဲ။ ရွာတတ္ေဖြတတ္သူက သားလိမၼာျဖစ္ျပီး မရွာတတ္မေဖြတတ္သူက သားမုိက္ျဖစ္ရသလား။ ကတိကလုပ္ခဲ့တဲ့ အေမက သားငယ္ဘယ္လို ရွာေဖြျပီး သူ႔ကိုေထာက္ေနတာလဲဆုိတာ စဥ္းစားမၾကည့္ဘူးလား။ ဒီသား ႏွစ္ေယာက္မွာ ဘယ္သူက လိမၼာျပီး ဘယ္သူက မုိက္မဲတာလဲ။ အေမကို ေကာင္းေကာင္း လုပ္ေကၽြးသမႈျပဳေနတဲ့ သားငယ္ကို ခ်ီးက်ဴးရမွာလား။ အေမဆီက လာလာႏႈိက္ေနတဲ့သားၾကီးကို လူမုိက္ဆုိျပီး အျပစ္တင္ရမွာလား ။ ေခါင္းထဲမွာ ခ်ာခ်ာလည္ေအာင ္စဥ္းစားေနမိပါေတာ့တယ္။

မုိးခါးေရ အတူေသာက္ရမွာလား
လူမုိက္လို႔ေျပာသလို လူအမ်ားကလည္း မုိက္တယ္လို႔ ေျပာၾကမွာ ေသခ်ာတယ္။ နုိင္ငံျခားမွာ ပညာသင္ျပီး ျမန္မာျပည္ ျပန္လာတဲ့ မိန္းကေလးကိုလည္း အမ်ားက မုိက္လိုက္တာ လို႔ေျပာၾကတာပဲေလ။ “အမ်ား မုိးခါးေရေသာက္ေနတာ ကိုယ္တစ္ေယာက္တည္းမေသာက္ရင္ လူမုိက္ပဲေပါ့” ဆုိတဲ့ အသံေတြလည္း ညံေနေအာင္ ၾကားခဲ့ဖူးတယ္။ လူေတြအမ်ားစုၾကီးမွာ ဒီလိုအေတြးအေခၚမ်ဳိး၊ ဒီလိုစိတ္ဓါတ္မ်ဳိး၀င္ေရာက္ အျမစ္တြယ္ေနၾကျပီးလား။ လူနည္းစုေလာက္မွာပဲ ဒီလို ျဖစ္ေနတာလား၊ စစ္တမ္းေကာက္ယူၾကည့္သင့္ေနျပီးထင္မိတယ္။

ဒီလူမ်ဳိးကို လူမုိက္ေခၚၾကရင္လည္း မတုန္မလႈပ္ အေခၚခံရဲၾကေစခ်င္တယ္။ ဒါေၾကာင့္လူမိုက္ေတြမ်ားမ်ား လိုတယ္လို႔ေၾကျငာေမာင္းခတ္ေခၚလိုက္ခ်င္ပါတယ္။
ကၽြန္ေတာ္လဲ လူမုိက္မ်ားကို ၾကိဳဆုိခ်င္ပါသည္။

ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ ဘေလာ့ မိတ္ေဆြမ်ားကို သာဓုအႏုေမာဒနာ ေခၚေစလိုခ်င္ေသာ ဆႏၵျဖင့္ပါ။ မည္သုိ႔ေသာ လူမ်ဳိးပဲျဖစ္ပါေစ... ထုိသူျပဳလုပ္ေသာ ေကာင္းမႈကို ၀မ္းေျမာက္၀မ္းသာ သာဓုေခၚယုံျဖင့္ မိမိအတြက္ ေကာင္းက်ဳိးကုိသာ ရမည္ ဟု သင္သိထားသင့္ပါသည္။

ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာလူငယ္ေမာင္မယ္မ်ားအေနျဖင့္ ၁၇ႀကိမ္ေျမာက္အျဖစ္ ၂၉.၉.၂၀၀၉ ရက္ေန႔တြင္ သာယာကုန္း၊ ဘုန္းေတာ္ႀကီးသင္ မူလတန္းလြန္ပညာေရးေက်ာင္း၊ ျမန္မာ့ေရနံရပ္ကြက္၊ သန္လ်င္ၿမိဳ႕၊ ရန္ကုန္တိုင္း အတြက္ ကေလးငယ္မ်ား ပညာသင္စရိတ္ေထာက္ပံ့ရန္အတြက္ ဆရာေတာ္ ဦးတိကၡဉာဏသို႔ အလွဴေငြ ငါးသိန္း (၅၀၀၀၀၀ိ/-)က်ပ္ကို ၂၇.၉.၂၀၀၉ ရက္ေန႔ ညေန(၄)နာရီတြင္လည္းေကာင္း၊ ၊ ဘိုကေလးၿမိဳ႕ရွိ Sunday School (တနဂၤေႏြေက်ာင္း) တြဲဘက္ ပညာဒါနသင္တန္းမ်ားအတြက္ သင္ၾကားမႈျပ႒ာန္းစာအုပ္မ်ား ရိုက္ႏွိပ္ရန္ ဆရာေတာ္ဦးပ႑ိတ (ပညာေရးတာ၀န္ခံဆရာေတာ္)အား အလွဴေငြ ေလးသိန္း (၄၀၀၀၀၀ိ/-)က်ပ္ကို ၂၉.၉.၂၀၀၉ ရက္ေန႔ ည(၇း၅၀)နာရီတြင္လည္းေကာင္း၊ အမွတ္(၁၇)၊ အပိုင္း(၃)၊ ျမင္းၿခံၿမိဳ႕အတြင္း ေဆာက္လုပ္လ်က္ရွိေသာ မိုးေကာင္းဓမၼာရံု ေဆာက္လုပ္ရန္အလွဴေငြ ကိုးသိန္းသံုးေသာင္း(၉၃၀၀၀၀ိ/)က်ပ္ကို ေဒၚလွလွထူး (မွတ္ပံုတင္အမွတ္၉/မခန(ႏိုင္)၁၁၉၆၇၄)ထံသို႔ ၂၈.၉.၂၀၀၉ရက္ေန႔တြင္ ရိုးမဘဏ္မွတဆင့္ ေဒၚခင္ေမလြင္မွ လႊဲေပးခဲ႔၍လည္းေကာင္း ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာလူငယ္မ်ားအသင္းမွ အားႀကိဳးမာန္တက္ လွဴဒါန္းေထာက္ပံ့ခဲ႔ၾကပါသည္။
မိမိတို႔လွဴဒါန္းမႈအစုစု မွတ္တမ္းဓါတ္ပံုမ်ားကို ဤေနရာတြင္ ၀မ္းေျမာက္၀မ္းသာ သာဓုအႏုေမာဒနာ ေခၚဆိုႏိုင္ေစရန္ အလို႔ငွာ တင္ျပအပ္ပါသည္။

မိမိတို႔လွဴဒါန္းခဲ႔ေသာ အလွဴသည္ မစၧရိယဆိုေသာ အဆိပ္အေတာက္၊ ပမာဒဟုဆိုေသာ ေမ႔ေလ်ာ့ေသာတရားကိုတို႔ကို ပယ္ေဖ်ာက္၍ ဒါနပန္းလက္လွန္း၍ ကမ္းႏိုင္သမွ် ကမ္းခဲ႔ၾကသည္၊ စြမ္းႏိုင္သမွ် ထမ္းရြက္ေနၾကသည္ဆိုသည္ကို ဤေဆာင္းပါးျဖင့္ အနည္းငယ္တင္ျပအပ္ပါသည္။
ေထရ၀ါဒလူငယ္ေမာင္မယ္မ်ား= ဘယ္ေနရာ, ဘယ္ေဒသ, ဘယ္နုိင္ငံ, ဘယ္လူမ်ဳိးပဲျဖစ္ပါေစ ျမတ္စြာဘုရား၏ အဆုံးအမ တရားမ်ားကို လိုက္နာသည့္ ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာ၀င္ျဖစ္လွ်င္ ထုိအသင္းၾကီးနဲ႕ သက္ဆုိ္င္သည္ ဟုယူဆမိပါသည္။

ဆားခ်က္သည့္ wallpapers မ်ား

Posted by thawzin Tuesday, October 20, 2009 3 comments



wallpapers ေတြပါ။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ wallpapers လွလွေလးေတြ စုေဆာင္းရတဲ့ ၀ါသနာပါတယ္။ ဒါလဲ ဆုိဒ္တစ္ခုက ေတြ႔လို႔ ေဒါင္းယူထားတာပါ။ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ ဘေလာ့ မိတ္ေဆြကို မွ်ေ၀ခ်င္လို႔ပါ။ လိုခ်င္သူမ်ား ရွိမလားလို႔ေပါ့။ ျပီးေတာ့ wallpapers ေတြဖန္တီးရတာလဲ သေဘာက်တယ္။ ျပီးေတာ့ မိမိဖန္တီးထားတဲ့ wallpapers ေလးေတြနဲ႕ မိမိရဲ႕ ကြန္ပ်ဴတာကို အလွဆင္ရတာလဲ ႏွစ္သက္စရာပါ။ အေပၚက ျပထားတာကေတာ့ သူမ်ားေတြ ဘယ္လို ပုံယူတယ္မသိဘူး။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ print screen နုိပ္ျပီး ယူထားတာပဲ။ လိုခ်င္သူမ်ားအတြက္ ေအာက္မွာ upload လုပ္ေပးထားပါတယ္။ uploadလုပ္ရတာလဲ ကန္႔သတ္ခ်က္ေတြရွိေတာ့ လြယ္ပါဘူးဗ်ာ။ multiupload တစ္ခုပဲ ကံေကာင္းလို႔ ရတာ။ က်န္တဲ့ upload.com ေတြ တင္လို႔ကုိ မရဘူး။ wallpapers ေလးေတြနဲ႕ပဲ ဆားခ်က္လိုက္ပါတယ္။ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။
ေဒါင္းလင့္။
cartoon girl.rar
Funny Animal Characters.rar
cartoon wall.rar

ျပဳံးေစခ်င္ပါသည္

Posted by thawzin Sunday, October 18, 2009 7 comments




ျခားနားခ်က္

“အဂၤလိပ္စားေသာက္ဆိုင္နဲ႔ ႐ုရွားစားေသာက္ဆိုင္ဘာကြာသလဲ။”
“အဂၤလိပ္စားေသာက္ဆိုင္မွာ လူေတြ စားေနၾကတာကို ျမင္ေနရတယ္။ သူတို႔ေျပာတာကို
ၾကားရတယ္။ ႐ုရွားစားေသာက္ဆိုင္မွာ လူေတြ စကားေျပာတာကို ျမင္ေနရတယ္။ သူတို႔
စားတာကို ၾကားရတယ္”
ဆရာမျပနည္းမက်

ဌာနမွဴးက ယေန႔မွ အလုပ္ဝင္လာေသာ လူငယ္ကို ေျပာသည္။
“ကိုင္း၊ အစ အေနနဲ႔ ၾကမ္းတိုက္ပါ”
လူငယ္က ေဒါသကု ိ ထိန္းထားရဟန္ျဖင့္ ျပန္ေျပာသည္။
“ကြၽန္ေတာ္ဘဲြ႔ရပါခင္ဗ်ာ”
“ေၾသာ္ ဟုတ္လား။ ဒီလိုဆိုရင္ ၾကမ္းကို ဘယ္လိုတိုက္ရတယ္ဆိုတာ ငါျပမယ္။
ေသေသခ်ာခ်ာ ႀကည့္ထား”


မေတြ႔မိလို႔

“ေဟ့ သူငယ္ခ်င္း။ မင့္နဖူးမွာ 'ဘု'ႀကီးနဲ႔ပါလား။ ဘာျဖစ္လို႔လဲ”
“ဟုိမွာၾကည့္စမ္း နံရံမွာ ခ်ိတ္ထားတဲ့ မီးအိမ္ကို ေတြ႔လား”
“ေတြ႔တယ္”
“ေအး။ ငါ မေတြ႔လိုက္ဘူး”


ဝမ္းမသာႏိုင္ေပါင္
ေယာက်္ားျဖစ္သူ အိမ္သို႔ ျပန္လာသည္။ မ်က္ႏွာမွာ အလြန္ညိုးငယ္ေနသည္။
အဝတ္အစားခြၽတ္ၿပီး မီးဖိုေခ်ာင္ဘက္ သြားသည္။ အစာကို အရသာမရွိစြာ စားသည္။
စားေနရင္းလည္း အဓိပၸါယ္ကင္းမဲ့စြာ နံရံကို စူးစိုက္ၾကည့္သည္။
ေယာက်္ားျဖစ္သူ အိပ္ရာဝင္လာသည္အထိ မေစာင့္ေတာ့ဘဲ ဝမ္းသာစရာ သတင္းကို
ေျပာျပရန္ မိန္းမျဖစ္သူ ဆံုးျဖတ္လိုက္သည္။ သို႔ႏွင့္ မီးဖိုေခ်ာင္ထဲ ေပါ့ပါးစြာ
ေျပးထြက္လာၿပီး ေျပာသည္။
“ေမာင္။ ကြၽန္မ ကိုယ္ဝန္ရွိေနၿပီရွင့္”
ေယာက်္ားက စိတ္မသက္မသာျဖင့္ ျပန္ေျပာသည္။
“ေၾသာ္၊ မင္းေရာပဲကိုး”

ေက်းဇူးရွင္
အေဖျဖစ္သူ မီးဖိုေခ်ာင္တြင္ ထိုင္ၿပီး အရက္ေသာက္ေနသည္။ သမီးျဖစ္သူ ဝင္လာၿပီး
ေျပာသည္။
“ေဖေဖ။ ပုလင္းလြတ္ေတြ ယူသြားမယ္ေနာ္။ ပုလင္းလြတ္ေတြ ေရာင္းၿပီး ဆန္ဝယ္ခ်င္လို႔”
“ယူသြား ... ယူသြား။ ဟင္း ... ငါသာ မရွိရင္ မင္းတို႔ ဘာနဲ႔ စားၾကမလဲ မသိဘူး”


လေပၚမွာ
လကမၻာမွ ျပန္ေရာက္လာၾကေသာ အေမရိကန္ အာကာသ ယာဥ္မွဴးတို႕ကို
သတင္းေထာက္မ်ားကို ဝိုင္းေမးၾကသည္။
“အခုတစ္ေခါက္ လေပၚမွာ ဘာမ်ား အသစ္အဆန္း ေတြ႕ရွိခဲသလဲ”
“သက္ရွိႏွစ္ေယက္ကို ေတြ႕တယ္။ က်ဳပ္တို႔လို လူေတြပဲ။ တစ္ခုပဲရွိတယ္။ ေျခအိတ္မပါဘဲ
ဖိနပ္ကို စီးထားတယ္။ အတြင္းခံမပါပဲ ေဘာင္းဘီရွည္ကို ဝတ္ထားတယ္။
ပါးသိုင္းေမြးေတြနဲ႔။ ၿပီးေတာ့ ကြၽန္ေတာ္တို႔ဆီက စီးကရက္ ေတာင္းေသာက္တယ္။”
“သေဘာေပါက္ၿပီ။ လေပၚကို ရုရွားေတြလည္းေရာက္သြားၾကတာကိုး”
(အဲဒါကေတာ့ တကယ္ပဲဗ်ာ ေဆးလိပ္ အင္မတန္ ေတာင္းေသာက္က်တယ္ ရုရွားေတြက။ ေဆးလိပ္မပါရင္ ေဆးလိပ္ဖုိးက ေတာင္းေသးတယ္)

တစ္အိမ္လိုေနတယ္
မၾကာမီကမွ လက္ထပ္လိုက္ေသာ ဆရာဝန္ထံ ၎၏မိတ္ေဆြမ်ားက ပိုကာကစားရန္
ဖိတ္ေခၚသည္။
'အေရးေပၚ ဆင့္ေခၚတဲ့ဖုန္းကြ ' ဟု ေျပာၿပီး ဆရာဝန္ တယ္လီဖုန္းကို ခ်လိုက္သည္။
အဝတ္အစားကို အျမန္ေကာက္ဝတ္သည္။
'အေျခအေန သိပ္စိုးရိမ္စရာမ်ားလား ေမာင္' ဇနီးသည္က ေမးသည္။
“ဟုတ္တယ္။ ဆရာဝန္ေလးေယာက္ေတာင္ ေရာက္ေနၾကၿပီ”

“ ငါ့ထက္ၾကီးသူ ငါ့ထက္လူ ေဘးရန္ခပ္သိမ္း ကင္းျငိမ္းေစ
ငါနဲ႕ တန္းတူ ငါ့အသက္တူ ေဘးရန္ခပ္သိမ္း ကင္းျငိမ္းေစ
ငါ၏ရန္သူ ငါ့ေအာက္လူ ေဘးရန္ခပ္သိမ္း ကင္းျငိမ္းေစ
သတၱ၀ါအားလုံး ေရေျမဆုံးေဘးရန္ခပ္သိမ္း ကင္းျငိမ္းေစ
ၾကီးနုိင္ငယ္ညင္း အခ်င္းခ်င္း ေဘးရန္ခပ္သိမ္း ကင္းျငိမ္းေစ”
အဘုိးရဲ႕ ေမတၱာပုိ႔သံၾကားမွာ မုိးယံ တစ္ေယာက္ ကမန္းကတမ္း အိပ္ယာထရသည္။ ညက အိပ္ယာ၀င္ရာမွာ ေနာက္က်သည္။ ညကရြာမွာ ပြဲေစ်းတန္း ေစ်းေရာင္းရသည္ အလုပ္က ပြဲရွိတုန္း လုပ္သည္မုိ႔ အိပ္ေရး အပ်က္ခံရသည္။ အခုလဲ အေစာထရအုံးမည္။

မုိးယံရဲ႕ အလုပ္က ရြာက ေစ်းမွာ ၾကက္သြန္အိတ္ကို သယ္ေပးရေသာ အလုပ္ျဖစ္သည္။ မနက္ေစာေစာ ေစ်း၀ယ္မလာခင္ ဆုိင္ခင္းက်င္းၾကသည့္ အသက္အရြယ္ၾကီးသူတုိ႔ ထုိၾကက္သြန္ေစ်းသည္ေတြ သယ္ေဆာင္ဖုိ႔က မလြယ္ေပ။ ဒါေၾကာင့္ မုိးယံတစ္ေယာက္ စီးပြားေပါက္ေနရသည္အျဖစ္။

ေက်ာင္းက ဆရာမရဲ႕ အိမ္စာကလဲ အလုပ္လုပ္ရင္း စဥ္းစားရသည္။ သခၤ်ာ ျဖစ္လို႔ သူ႔အေနနဲ႕က ကိစၥမၾကီး ဆရာမ ရွင္းျပအခ်ိန္မွာ နားလည္ေအာင္ နားေထာင္တဲ့ အရည္အခ်င္း မုိးယံမွာ အျပည့္အ၀ရွိသည္။ ဒါေပမယ့္ စာအုပ္ေပၚကိုေတာ့ ခ်မေရး ခ်မတြက္နုိင္။ တြက္ဖုိ႔ အခ်ိန္လဲ မရွိ။ စာအုပ္လဲ အပုိမရွိျဖစ္ေနရသည္။ မုိးယံက အိမ္စာ မလုပ္။ သူမွာ စာအုပ္က ၅ အုပ္ပဲရွိသည္။ တစ္ႏွစ္ စာလုိ႔ ေျပာရင္မွန္လိမ့္မည္။

“ အိမ္စာေတြ ထပ္ၾကမယ္ တပည့္တုိ႔”
ဆရာမရဲ႕ အသံနဲ႕ အတူ ဆရာမ အတန္းတြင္းသုိ႔ ၀င္လာသည္။ မုိးယံတစ္ေယာက္ ထျပီး မႏႈတ္ဆက္မိလုိက္ေပ။ အိမ္စာ ကို ကမန္းကတမ္း ခ်ေရးသည္အျဖစ္။ ေနာက္ဆုံး ျဖစ္လုိ႔ ဆရာမလဲ သတိမထားမိျဖစ္သြားသည္။

“ အတန္းထဲမွာ အားလုံး စာအုပ္ထက္တယ္၊ မုိးယံ မင္းဘာလို႔ စာအုပ္မထပ္တာလဲ”
“စာအုပ္ အသစ္မပါလာလို႔ပါခင္ဗ်”
“ငါနားလည္ျပီး, ေရွ႕ထြက္လာ ေက်ာက္သင္ပုန္းမွာ ထတြက္”
...........................................................................................
“မုိးယံရယ္ ေက်းဇူးတင္လိုက္တာ၊ နင္ ကူတြက္ေပးလို႔သာေပါ့၊ မဟုတ္ရင္ ငါေတာ့ ဆရာမ အျပစ္ေပးခံထိျပီးဟ၊ ဒါေတာင္ နင့္လက္ေရးနဲ႕ တူတယ္ဆုိျပီး ဆရာမက က်စ္ေနေသးတာ၊ မေန႔ညက ငါလဲ ပြဲထဲမွာလည္တာနဲ႕ အိမ္စာလုပ္ဖုိ႔ေမ့ေနတာ။ ေျပာ.... နင္ ဘာစားခ်င္လဲ ငါမုန္႔၀ယ္ေကၽြးမယ္”
“ မုန္႔လဲ မစားခ်င္ဘူး၊ ေက်းဇူးတင္စရာလဲ မလိုပါဘူးဟာ၊ သူငယ္ခ်င္း အခ်င္းခ်င္း ကူညီရမွာေပါ့ဟာ”
“ မရဘူးဟာ၊ နင္က ငါ့ကို သူငယ္ခ်င္း အဆင့္ပဲလားဟ၊ ငါ့မွာျဖင့္ ခင္လုိက္ရတာ၊ အိမ္က တားေနတဲ့ၾကားက အားကိုးတၾကီး ခင္ေနရတာကို နင္အသိအမွတ္မျပဳဘူး၊ ငါအရမ္း ၀မ္းနည္းတယ္”
“ အမေလး၊ မငုိလိုက္ပါနဲ႕ ၾကီးေတာ္ရယ္........၊ စိတ္ၾကီးပဲဟာ.... ကဲ့... ငါ့အတြက္ ဗလာစာအုပ္ အသစ္ တအုပ္၀ယ္ေပးေနာ္.... မုန္႔ဆုိတာ စားလုိက္ရင္ ကုန္သြားေရာ၊ စာအုပ္က စာေရးတုိင္း သတိတရျဖစ္တာေပါ့... အုိေကလား?”
“ အင္း...”
.....................................


ဒီေန႔ ကိုးတန္းမွ ငါးတန္းထိ ေအာင္စာရင္း ထြက္လာသည္။ အားလုံးပဲ ေအာင္ျမင္ၾကလို႔ မိဘတုိင္း စိတ္ေအးေနရသည္။ ပထမ ရသူ၊ ဒုတိယ ရသူေတြကေတာ့ အေပ်ာ္မဆုံးျဖစ္ၾကျပီးေပါ့။ လာမယ့္ ေက်ာင္းသာစုံညီပြဲေတာ္ၾကရင္ မိဘေတြ မ်က္ႏွာပန္း ပြင့္ၾကသလို႔၊ သားသမီးမ်ားလဲ ဂုဏ္ယူ၀င့္ၾကြားစြာနဲ႕ ေပါ့။ မုိးယံဒါေတြ စိတ္၀င္စားဖုိ႔ အခ်ိန္မရ။ ေစ်းထဲသြား အိပ္ထမ္းရအုံးမည္။ ျပီးရင္ ေတာထဲသြား ေပါင္းသင္ရအုံးမည္။ လာမယ့္ ၁၀တန္းၾကီးအတြက္ ေက်ာင္းတတ္ဖုိ႔ ျပင္ဆင္ရအုံးမည္။

အဘိုးနဲ႕ ေျမးကေလး မုိးယံတုိ႔ စား၀တ္ေနေရးက အေဖရဲ႕ ျမင္းလွည္းဖုိ႔နဲ႕ မဖူလုံနုိင္ျဖစ္ရသည္မုိ႔ မုိးယံလဲ ေက်ာင္းစာကို အေရးမစုိက္အားပါ။ အခုတေလာ အဘုိးက မၾကာခဏ က်န္းမာေရးက မေကာင္းျဖစ္ေနသည္။ ေက်ာင္းတတ္ဖုိ႔ စရိတ္ကို မိမိဘာသာ ၾကိဳတင္စုေဆာင္းမိလို႔.... ေက်ာင္းတတ္ရဖုိ႔က မပူရေတာ့။ အေဖလဲ အဘုိးေရာဂါနဲ႕မုိ႔ ေငြကလဲ သူ႔ဘက္မွာ မရွိတာေသခ်ာေနသည္။ အရင္တုန္းကထက္ အလုပ္ကို ပုိလုပ္ရအုံးမည္။

“ဟူး......”
မိုးယံတစ္ေယာက္ေတာ့ သက္ျပင္းခ်ေနမိသည္။ လက္ထဲမွာက ေငြက ၁၅၀၀ သာက်န္ေတာ့သည္။ ဗလစာအုပ္ဖုိး အတြက္ေတာ့ ျပႆနာ၊ စာေရးကိရိယာေတြလဲ အခုမွ ေစ်းပုိၾကီးေနသလား ေအာင့္ေမ့ရသည္။ မိမိကုိယ္တုိင္ ေက်ာင္းအပ္ျပီးလို႔ အပူတလုံးက်သြားသည္။ ေက်ာင္းေဘးနားက စာေရးကိရိယာေရာင္းတဲ့ ဆုိင္အသစ္ေလးေတြ႔ေတာ့ မိုးယံ၀င္ၾကည့္မိသည္။ စာအုပ္ေတြကလဲ အညံစားေတာင္ တစ္ဒါဇင္ ၁၃၀၀ ျဖစ္ေနျပီး၊ တျခားဟာ ၀ယ္ဖုိ႔က က်န္ေသး။ မုိးယံတစ္ေယာက္ စာအုပ္ေတြၾကည့္လိုက္ လက္ထဲက ပိုက္ဆံၾကည့္လိုက္နဲ႕ ေငြမေလာက္မွာ စိတ္ပူမိသည္။

“ဘာလိုခ်င္လို႔လဲ”
ဒီအသံၾကားဖူးသလိုပဲ၊ ေၾသာ္... ဒါ ယြန္းသဇင္ရဲ႕ အသံပဲ။ စိတ္ထဲမွာ ထင္တာနဲ႕ အမွန္တုိင္းပင္။ မိမိစား၀တ္ေနေရးနဲ႕မုိ႔ သူ႔ကိုေတာင္ သတိမရခ်င္ျဖစ္ေနရသည္။ တကယ္ေတာ့ ယြန္းသဇင္က မိန္းမေခ်ာေလးတစ္ေယာက္ပါ။ စိတ္ထားျဖဴစင္တယ္။ ေဟာေဟာ ဒုိင္းဒုိင္းနဲ႕ မွန္တယ္ထင္ရင္ ဇြတ္တရြတ္လုပ္ခ်င္တဲ့သူ။ မိဘကလဲ ရြာမွာက မ်က္ႏွာၾကီးမ်ဳိးေတြေလ။ ဒါေၾကာင့္ မုိးယံနဲ႕ မပတ္သက္ဖုိ႔ အိမ္က ၾကီးမားတဲ့ တားျမစ္ခ်က္ၾကီးကို အေဖအား လူေတြ႔ သတိေပးထားျပီးသားျဖစ္ေနသည္။ ယြန္းသဇင္ မုိးယံနဲ႕ ေတြ႔ရင္ ကေလးအရမ္းဆန္သည္။ ယြန္းသဇင္နဲ႕ သူငယ္ခ်င္းျဖစ္ေနၾကတဲ့ ေယာက္်ားေလးေတြ အမ်ားၾကီးပင္။ ဒါေပမယ့္ ယြန္းသဇင္ရဲ႕ အေရးေပးမူကိုေတာ့ မုိးယံ အျပည့္အ၀ရထားသည္။

“ ဟယ္.... မုိးယံ၊ နင္ေနာ္ ေနနုိင္လိုက္တာဟာ တေႏြလုံး ဘယ္ေပ်ာက္ေနတာလဲ၊”
“ေၾသာ္... ယြန္းသဇင္၊ ဒါက နင္တုိ႔ဆုိင္လားဟ၊ ဆုိင္က အသစ္ၾကီးေနာ္”
“အမေလး... ဆုိင္ဖြင့္ထားတာ ၂လေလာက္ရွိေတာ့မယ္၊ ဒါေပမယ့္ အခုမွ ဆုိင္က ေရာင္းအားတတ္မွာဟ၊ အခုမွေက်ာင္းဖြင့္လို႔၊ နင္ဘယ္ေတြေပ်ာက္ေနတာလဲ... ရြာထဲမွာ နင္နဲ႕ေတြ႔မလာလို႔ ငါေတာင္ ရွာမိေသးတယ္။ နင္ရြာမွာကို မရွိဘူး၊ ဟုတ္တယ္မလား”
“ေအးဟ.... ငါဟုိဘက္ရြာက ၾကီးၾကီးအိမ္မွာ ယာခင္သြားကူလုပ္ေနတာ၊ မုန္႔ဖုိးေပးမယ္ဆုိေတာ့လဲ ငါသြားလုပ္ရတာေပါ့ဟာ။ တေႏြလုံး အဲဒီမွာပဲဟ၊ အဲဒီမွာ အဲလို လုပ္ေနလို႔ ငါလဲ ေက်ာင္းအပ္နုိင္တာဟ၊ မဟုတ္ရင္ အိမ္က အဘုိးက်န္းမာေရးနဲ႕ေတာ့ ေက်ာင္းတတ္ရဖုိ႔ မေသခ်ာဘူးေလ”
“ ေက်ာင္းေတာ့ မတတ္ပဲ၊ မေနပါနဲ႕ဟာ၊ ငါ့မွာ နင္ကို အားကိုးေနရတာ၊ ၁၀ တန္းဆုိ စာေတြပုိ ခက္လာျပီး၊ နင့္ကို ပုိျပီး ဒုကၡေပးဖုိ႔ မ်ားမယ္ထင္တယ္ေနာ္”
“နင္ကလဲဟာ က်ဴရွင္ေတြ ယူေပါ့ဟ၊ ဒါမွမဟုတ္ ဆရာေတြ အိမ္ေခၚျပခုိင္းေပါ့။ ၁၀တန္းကေတာ့ အေရးၾကီးတယ္ေနာ္၊ ေၾသာ္.... ငါ့ကို ဗလာစာအုပ္ ၆အုပ္ရယ္ ေဘာပင္၂ေခ်ာင္းနဲ႕ ခဲတံ ၁ေခ်ာင္းေပးေနာ္၊ ဘယ္ေလာက္က်လဲ ေျပာအုံး”
“ ေရာ့ အားလုံး ၁၅၀၀”
“ဟာ... ယြန္းသဇင္၊ ငါ တဒါဇင္လုံး မယူနုိင္ဘူး၊ ျပီးေတာ့ အဲဒီစာအုပ္ေတြ မဟုတ္ဘူးဟ၊ ဒီဘက္က အစိမ္းေလးေတြေလ”
“ ငါ... သိပါတယ္။ နင္ကလဲ ငါေပးတာေလ၊ ယူေနာ္.... မယူရင္ နင့္ကို မေခၚေတာ့ဘူး။ ငါ့စိတ္ကို နင္သိတယ္ေနာ္ မုိးယံ”
“ဟာ... နင္ကလဲ အဲဒါ ငါမွ မ၀ယ္နုိင္တာဟ၊ ျပီးေတာ့ ၁၅၀၀က်ပ္ မကဘူးထင္တယ္”
“ မကလဲ ယူဟာ၊ ငါက ၁၅၀၀က်ပ္နဲ႕ ေပးတာ၊ နင့္ကုိ အခ်စ္ဆုံး သူငယ္ခ်င္းမုိ႔ အလကားေပးလိုက္မယ္ ယူသြား၊ ဟုိမွာ ငါ့အေမ ျပန္လာကျပီး၊ အျမန္ယူျပီး သြားေတာ့”
“ေအး....ဟာ... ငါျပန္ေပးမယ္ အဲဒီတန္ဖုိးနဲ႕ အညီ၊ ငါသြားေတာ့မယ္ ေက်ာင္းဖြင့္မွ ဆုံတာေပါ့ တာ.. တာ”
....................................................................


မနက္က မနက္စာ မစားခဲ့ရ၍ မုိးယံ ဗုိက္အရမ္းဆာေနသည္။ အေျပးကေလး ေလ်ာက္ရသည္ အိမ္ကို။ ဗုိက္ဆာတဲ့ေန႔မွာ အိမ္နဲ႕ ေက်ာင္းက ပုိေ၀းေနသလိုပင္။ ေနာက္ စက္ဘီး ဒုန္းစုိင္းစီးလာတဲ့ အသံၾကားလို႔ ေဘးဆင္းျပီး ဆက္ေလ်ာက္မိသည္။
“ယြန္း..... ဒီစာေလး ယူပါဟာ... ငါနင့္ကို တကယ္ ျမတ္ျမတ္နုိးနုိး ခ်စ္မိတာပါဟာ၊ ယူသြားေပးပါဟာ ေနာ္”
တစ္ေယာက္ အတင္းေပး၊ တစ္ေယာက္ မယူနဲ႕၊ စက္ဘီး အျမန္နင္းေနရသည့္ ယြန္းသဇင္က မုိးယံကို ျမင္ေအာင္ ၾကည့္မိသြားေသးသည္။ မုိးယံလဲ ရပ္ျပီး ၾကည့္ေနမိသည္။ ဗုိက္ဆာတာေတြ ေပ်ာက္သြားသလိုပင္။ စိတ္ထဲမွာ တန္းဖုိးၾကီးၾကီး အရာတခု ေပ်ာက္ဆုံးသြားသလုိလုိ၊ ရင္စုိ႔ကို ဓါး တလက္ အဆုံးထည့္သြင္းလုိက္သလိုလို နာက်င္စြာ ခံစားေနမိသည္။ ပါးစပ္အေဟာင္းသားနဲ႕ သူတုိ႔ ႏွစ္ေယာက္ စက္ဘီး အျမန္နင္းေျပးေနတာကိုလဲ မျမင္မိေတာ့သလို။
................................................


“မုိးယံ.... ”
မ်က္ရည္ စက္လက္နဲ႕ မုိးယံကို ၾကည့္ေနတဲ့ ယြန္းသဇင္ကို ျမင္ေနမိသည္။
“ ေအး... သူငယ္ခ်င္း ယြန္းသဇင္၊ ဘာအကူအညီေပးရမလဲ၊ ေျပာသူငယ္ခ်င္း”
စိတ္ထဲမွာ မပါပါေပမယ့္ ဟန္ေဆာင္ အျပဳံးနဲ႕ မ်ဳိသိပ္ရင္ ျပန္ေမးလုိက္မိသည္။ နင္မ်က္ရည္ ၀ုိင္းေနတာ ျမင္ေတာ့ ငါတကယ္ ခံစားရတယ္ သဇင္ရယ္...။ ငါက နင့္ကို အျမဲတမ္း ေပ်ာ္ေနျပီး ကေလးဆန္ဆန္ေလးပဲ ျမင္ေနခ်င္တာ။ နင့္ကို ငါမရုိးမသား စိတ္ေတြျဖစ္ေနျပီးထင္တယ္။

“မုိးယံ.... ငါ့ကို စုိးသူေအာင္က ရည္းစား စကား လိုက္ေျပာေနတယ္၊ ငါဘာလုပ္ရမွာလဲ၊ ငါသူကို စိတ္ထဲမွာကို မရွိတာ။ ငါဘာလုပ္သင့္လဲ မုိးယံ... ေျပာစမ္းပါဟာ။ ငါငုိခ်င္တယ္ဟာ”
“နင္ကလဲဟာ သူက စိတ္ကစားျပီး ေျပာတာေနမွာပါ၊ စိတ္ထဲမထားပါနဲ႕၊ တကယ္ဆုိ ဒီအရြယ္က ရည္းစား မထားသင့္ဘူးလို႔ ျပန္ေျပာလိုက္ေပါ့ဟာ”
“မဟုတ္ဘူး မုိးယံ၊ သူအိမ္နဲ႕ ငါ့အိမ္က တအားရင္းႏွီးတာဟ၊ လူၾကီးခ်င္းကလဲ ေနာက္ေျပာင္သလုိနဲ႕ အရြယ္ေရာက္လာရင္ လက္ဆက္ေပးဖုိ႔ ေျပာေနၾကတယ္။”
မုိးယံ ဘာျပန္ေျပာရမည္နည္း။ စိတ္ထဲ အရွိတုိင္း နင့္ကို ငါေျပာခ်င္လိုက္တာဟာ.... ၊ ဒါေပမယ့္ ငါ့ဘ၀ ငါ့အေျခအေနနဲ႕က ဒီစကားကို ေျပာဖုိ႔ အခြင့္အေရးမရွိဘူး သဇင္ရယ္။ ငါ နင့္ကို အရမ္းခ်စ္တယ္ သဇင္ရယ္ စိတ္ထဲမွာ ကိုယ့္ဘာသာေျပာေနမိသည္။

မွတ္သားစရာမရွိတဲ့ ၀တၳဳေတြ ေရးမိေနတယ္ဗ်ာ။ ဆက္ေရးဖုိ႔ အားေပးေနာ္။ ေက်းဇူးတင္ထားမယ္။ အားလုံးကို။

သီခ်င္း (၂)ပုဒ္

Posted by thawzin Sunday, October 11, 2009 5 comments

သူေလးကို ဘယ္သူဖန္တီးလဲ မသိဘူး။ က်န္တဲ့တစ္ပုဒ္ကေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ သူငယ္ခ်င္း ဖန္တီးထားတာပါ ႏွစ္ပုဒ္လုံး သီခ်င္းေကာင္းေလေတြပါဗ်ာ



T စီးရီး

Posted by thawzin Saturday, October 10, 2009 5 comments


မိမိရဲ႕ နာမည္ စီးရီးလိုက္ အခ်က္ ၂၀ လိုက္ေရးေနၾကပါတာ။ ကၽြန္ေတာ့္ကုိ ဘယ္သူမွ တခါမွ မတက္ဂ္ဖူးပါဘူး။ တက္ဂ္တယ္ဆုိတာကလဲ တကယ္ေတာ့ ဘေလာခ်င္းခ်င္း ခင္မင္ရုိင္းပင္းမႈ ဆုိတာ နားလည္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္လဲ ဘယ္သူကုိမွ မတက္ဂ္ဖူးေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ကို တက္ဂ္မယ့္သူက မရွိဘူးေလ။ အခု သူငယ္ခ်င္း ခေရညဳိ တက္ဂ္တဲ့ နာမည္စီးရီး ဆုိင္ရာ စီးရီးလိုက္ ေျဖၾကားေပးရမယ္ ဆုိေတာ့ ... အဂၤလိပ္စာနဲ႕ လြတ္ေနတာ ၾကာျပီးေလ။ ဟုိလွန္ဒီေလွာနဲ႕ ရွာရပါတယ္။ တက္ဂ္ထားတာနဲ႕ စည္းမညီရင္လဲ ခြင့္လြတ္ဖုိ႔ ေတာင္းပန္ပါတယ္။
တက္ဂ္သူရွိတုန္းေလး ၾကိဳးစား ေရးလိုက္ပါတယ္....။ ဒီဘေလာ့ေလးကို လာေရာက္ အားေပးၾကတဲ့ ကိုကို မမ ညီ ညီမ အားလုံးကို ေလးစားခင္မင္လွ်က္ပါ။ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။


1. What is your name : thawzin
2. A Four Letter Word : thaw(အရည္ေပ်ာ္ေအာင္လုပ္သည္တဲ့, ကၽြန္ေတာ္ရဲ႕မာနေတြ, အမုန္းတရားေတြ, မရွိသင့္တဲ့မာေၾကာခက္ထန္မႈေတြ အရည္ေပ်ာ္ေစခ်င္တာပါ)
3. A Boy’s Name : thant(ေလးစား ဂုဏ္ယူအားက်မိေသာ ဦးသန္႔ရဲ႕နာမည္)
4. A Girl’s Name : thazin(နာမည္နဲ႕ အနီးဆုံးစီးရီးျဖစ္ေနလို႔)
5. An Occupation : teacher(အခုေတာ့ စစ္သားျဖစ္ေနပါသည္, အေမက ဆရာျဖစ္ေစခ်င္သည္)
6. Something you’ll Wear :TRI( ေစ်းၾကီးလို႔)
7. A Color : tawny color (ညိဳ၀ါေရာင္ေျပးေသာ အေရာင္ တဲ့ မနည္းရွားထားရတာ)
8. A food : Traditional food(အေမ့လက္ရာ)
9. Something found in the bathroom : TOP (ဆပ္ျပာမႈန္႔)
10. A place : Taunggyi(ေတာင္ၾကီးျမိဳ႕ကို အၾကိဳက္ဆုံးပါ)
11. A reason for being late: template changing in my blog
12. Something you’d shout : talking stop
13. A Movie Title : Troy
14. Something you drink : tea
15. A Musical Group : The Roots (နယူးေရာက္မွာရွိတယ္တဲ့ အင္တာနက္ထဲက မနည္း ရွာထားတာ T စီးရီးကို)
16. An Animal : tetchy testy cat(ေၾကာင္ေလးေတြ ေဒါသထြက္ေနတာ ခ်စ္စရာေကာင္းပါတယ္)
17. A Street Name : tawthuma(I gave this name, middle street in my village)
18. A Type Of Car : TOYOTA
19. The title of a song : Tell me why
20. A verb : tomato



နိႏၵာပသံသာ ဟု ကဲ့ရဲ႕ျခင္းႏွင့္ ခ်ီးမြမ္းျခင္း ေလာကဓံႏွစ္မ်ဳိးတြင္ လူတုိင္းက ကဲ့ရဲ႕မခံခ်င္ၾက၊ ခ်ီးမြမ္းတာကိုသာ ခံခ်င္ၾကသည္။ ခ်ီးမြမ္းခံလိုျခင္းသည္ အေကာင္းျမင္ခံလိုျခင္း ျဖစ္သည္။ အေကာင္းျမင္ခံလိုလွ်င္ျဖင့္ အျမင္ေကာင္းဖုိ႔ လိုေပလိမ့္မည္။ အျမင္ေကာင္းေအာင္ လုပ္ျပဖုိ႔လိုေပလိမ့္မည္။ အျမင္ေကာင္းေအာင္ လုပ္ျပနုိင္မွ အေကာင္းျမင္နုိင္ၾကေပလိမ့္မည္။ အေကာင္းျမင္တာ မျမင္တာက ျမင္သူအပုိင္း၊ အျမင္ေကာင္းေအာင္ လုပ္ေနဖုိ႔က ကိုယ့္အပိုင္းျဖစ္သည္။ ဒါေၾကာင့္ အျမင္ေကာင္းဖုိ႔က ပထမ၊ အေကာင္းျမင္ဖုိ႔က ဒုတိယ ျဖစ္သည္။

လူတုိ႔ၾကားတြင္ အေကာင္းျမင္သမား၊ အဆုိးျမင္သမား၊ အေကာင္းျမင္၀ါဒ၊ အဆုိးျမင္၀ါဒ ဟူ၍ ရွိသည္။ အေကာင္းျမင္သမား ေတြလည္း ေတြ႕ၾကဳံဖူးသည္။ အဆုိးျမင္သမားေတြလည္း ေတြ႔ဖူးပါသည္။ ပါဠိေတာ္မွာေတာ့ အဆုိးျမင္သမားကို အေပါက္အၾကားရွာေလ့ရွိသူ ဟုဆုိပါသည္။ ပုဂၢဳိလ္ၾကီး တစ္ဦးေတြ႔ဖူးသည္။ ေရွ႔မီေနာက္မီ၊ စာေလးေပေလး အေတာ္အသင့္ တီးမိေခါက္မိရွိသည္။ စာေပေလာကတြင္ ထင္ရွားေသာ (ကြယ္လြန္/လက္က်န္) ဆရာၾကီးအမ်ားစု သူ႔အျမင္အရဆုိလွ်င္ ေကာင္းတာတစ္ေယာက္မွ် မရွိေတာ့။ “ ေကာင္းကြက္ကိုရွာေမတၱာ” ဆုိသည့္သေဘာကို ထုိပုဂၢဳိလ္ၾကီးအား ေျပာျပရသည္။

“သူတပါးအျပစ္ကိုသာ ရႈေလ့ရွိေသာ၊ အျမဲကဲ့ရဲ႕ေလ့ရွိေသာ သူအား အကုသုိလ္တရားေတြသာ တုိးပြားၾကသည္။ အကုသုိလ္အာသေ၀ါ တရားေတြ ကုန္ဖုိ႔ဆုိတာက ေ၀းပါေသး၏ ”ဟု ဘုရားမိန္႔ေတာ္မူသည္။ ေရွးတုန္းက သူေတာ္စင္ ရေသ႔ႏွင့္ ျပည့္တန္ဆာမတုိ႔သည္ မနီးမေ၀း၌ ေနၾက၏။ သူေတာ္စင္လုပ္သူ ရေသ႔က ျပည္တန္ဆာမကို ေယာက္်ားတစ္ေယာက္ ၀င္တုိင္း ေက်ာက္ခဲတစ္လုံးခ်ခ်ျပီး မွတ္ထားေလရာ မၾကာခင္မွာပဲ ေက်ာက္ခဲပုံၾကီး ျဖစ္သြားသတဲ့၊ ထုိအခါရေသ့က ျပည္တန္ဆာမေခၚျပီး “သင့္မေကာင္းမႈေတြဟာ ဒီေက်ာက္ခဲပုံၾကီးေလာက္ မ်ားျပားေလျပီး” ဟု ေျပာသတဲ့။

ရေသ့ႏွင့္ ျပည့္တန္ဆာမတုိ႔ ကြယ္လြန္ၾကျပီးေနာက္ ျပည့္တန္ဆာမက နတ္ျပည္ေရာက္ကာ ရေသ႔က ငရဲကုိ ေရာက္သြားသတဲ့။ ဤကား အဆုိးျမင္သမား၊ အဆုိးျမင္၀ါဒ၏ ဆုိးရြားလွပုံကို ပုံပမာျပဳျခင္း ျဖစ္၏။

ေပၚလီယာနာကို သူ႔ဖခင္က မွာခဲ့ေသာ မွာတမ္းေလး တစ္ခုရွိ၏။ “၀မ္းသာစရာအေၾကာင္းကို ရွာတတ္လွ်င္ ၀မ္းသာစရာ အက်ဳိးျဖစ္ေပၚသည္” ဟူ၍ ျဖစ္၏။ ေပၚလီယာနာသည္ သူ႔ဖခင္မွာတမ္းကို တစ္သက္လုံး လိုက္နာက်င့္သုံး၏။ သူ႕ဘ၀တစ္ ေလွ်ာက္လုံး ၀မ္းနည္းစရာေတြ႔တုိင္း ၀မ္းသာစရာ ကိုရွာၾကံေတြးျပီး ေပ်ာ္ေပ်ာ္ ေနေလ႔ရွိ၏။ စိတ္ညစ္စရာေတြ႔တုိင္း စိတ္ခ်မ္းသာစရာကို ရွာၾကံေတြးျပီးေပ်ာ္ေပ်ာ္ေနေလ႔ရွိ၏။

သူ႔အတြက္မွမဟုတ္၊ သူမ်ားအတြက္လည္း ထုိသုိ႔ပင္ႏွစ္သိမ့္အား ေပးေလ့ရွိ၏။ တခါက ျခံထဲမွာ ျမက္ရွင္းေနေသာ ခါးကုန္းကုန္း အဖုိးအုိကုိ “ အဘရယ္... အဘခါးကုိင္းေနေတာ့ ေပါက္တူးေပါက္ရတာ ခါးကုန္ရ တစ္၀က္ သက္သာသြားေတာ့ ၀မ္းသာစရာ မဟုတ္လား... အဘရယ္” ဟု ဆုိေလ၏။

တဖန္ အိပ္ရာေပၚမွာ တစ္သက္လုံး ေနသြားရေတာ့မည့္ လူမမာ တစ္ေယာက္ကိုလည္း “ေဒၚေဒၚရယ္... သူမ်ားတကာ ေဒၚေဒၚလို ျဖစ္မေနတာက ၀မ္းသာစရာပဲေပါ့၊ သူတုိ႔ဘ၀ကို ေတြးျပီး သူ႔တုိ႔အတြက္ ၀မ္းသာေပးလိုက္ပါ” ဟုေျပာဆုိႏွစ္သိမ့္ေလ၏။ အေကာင္းဘက္ ကလွည့္၍ ေတြးရာ ျမင္ရာ ၾကည့္ရာ မွာေတာ့ ေပၚလီယာနာသည္ ရွာမွရွားဟု ဆုိရမည္။

တခါက ဆရာေတာ္ တစ္ပါးသည္ သူ႔ဆြမ္းခံအိမ္က အဖုိးတန္ ႏြားၾကီးတစ္ေကာင္ ေသသြားေၾကာင္း ေလွ်ာက္ထားေသာအခါ သာဓု သာဓု ပတၳနာ ျပဳသတဲ့၊ ေနာက္သားေလး အျမင့္က ျပဳတ္က်ေပါင္က်ဳိးေတာ့လည္း သာဓု ေခၚသတဲ့၊ အဲသလို သာဓုေခၚတာကို ဒကာက မေက်နပ္လို႔ ဆြမ္းခံလမ္းတစ္ေနရာကေန ရိုက္ဖုိ႔ေခ်ာင္းေနရာ ဆရာေတာ္က သူ႔ သပိတ္ၾကီး က်ကြဲေတာ့လည္း သာဓုေခၚသတဲ့။

ထုိအခါ ဒကာၾကီးက နားမလည္နုိင္လုိ႔ အေၾကာင္းစုံကို ေမးေလ်ာက္သည့္အခါ “ေအး.. အဲဒီတုန္းက ႏြားမေသရင္ လူေသမွာကြ၊ လူေသတာနဲ႕ စာရင္ ႏြားေသတာက ေတာ္ေသးတာေပါ့၊ ဒါေၾကာင့္ သာဓုေခၚတာ၊ ဒကာ့သားငယ္ ေျခက်ဳိးတုန္းကလည္း ကေလးမက်ဳိးရင္ လူၾကီးက်ဳိးမွာ၊ ဒါေၾကာင့္ သာဓုေခၚတာ။ အခုလည္း သပိတ္မကြဲရင္ ငါ့ေခါင္းကြဲမွာကြ၊ ဒါေၾကာင့္ သာဓု ေခၚတာ ” လို႔ ရွင္းျပသတဲ့။ အရာရာတုိင္း၌ အဆုိးထဲမွာ အေကာင္းရွိတတ္သလို ထုိအဆုိး၏ အျခား တစ္ဖက္၌လည္း အေကာင္းရွိေန တတ္ပါသည္။ ထုိအေကာင္းကို ထြင္းေဖါက္ျမင္တတ္လွ်င္ အေကာင္းျမင္ျဖစ္သည္။

ဘုရားရွင္လက္ထက္က အရွင္ပုဏၰသည္ သုနာပရႏၱတုိင္းကို သြားဖုိ႔ေလွ်ာက္ေတာ့ ဘုရားက သုနာပရႏၱာတုိင္း သားေတြက ရုိင္းစုိင္းမုိက္မဲၾကေၾကာင္း သင့္ကိုဆဲေရးလွ်င္ ဘယ္လို လုပ္မလဲဟု မိန္႔ေသာအခါ ကိုယ္ထိလက္ေရာက္ မေစာ္ကားလွ်င္ေတာ္ပါျပီးဘုရား ဟု ေလ်ာက္ထားသည္။ ကိုယ္ထိလက္ေရာက္ ေစာ္ကားလွ်င္ ဘယ္လိုလုပ္မလဲ ဟုေမးေတာ့ ခဲႏွင့္ မေပါက္လွ်င္ ေတာ္ပါျပီးဘုရား ဟုေလွ်ာက္သည္၊ ခဲႏွင့္ ေပါက္လွ်င္ေကာ ေမးေတာ့ တုတ္ႏွင့္မရိုက္လွ်င္ေတာ္ပါျပီးဘုရား၊ တုတ္ႏွင့္ရိုက္လွ်င္ေရာ ေမးေတာ့ ဓါးနဲ႕ မခုတ္လွ်င္ေတာ္ပါျပီဘုရား ဟုေလွ်ာက္သည္။ ဓါးႏွင့္ခုတ္လွ်င္ေကာ၊ အသက္မေသရင္ ေတာ္ပါျပီး။ အေသသတ္လွ်င္ေကာ ဆုိေတာ့ တခ်ဳိ႕သူေတြမွာ ဘ၀ကို ျငီးေငြ႔ျပီး မိမိကုိယ္ကို အဆုံးစီရင္ၾကပါသည္။ အခုကိုယ္တုိင္စီရင္ဖုိ႔ မလိုဘဲ သူတုိ႔အဆုံး စီရင္ေပးတာကိုပဲ ေက်းဇူးတင္ေနပါမည္ဘုရား ဟုေလွ်ာက္ထားေလသည္။

အရွင္ပုဏၰ၏ အေကာင္းျမင္သေဘာတရားကို ဘုရားက သာဓု သုံးၾကီး ေခၚေတာ္မူ၏။ အေကာင္းျမင္၀ါဒ ဟူသည္ သေဘာထားၾကီးနုိင္မွ ျဖစ္မည္။ အေကာင္းျမင္ေလ့ရွိသူတုိင္း စိတ္ထားသေဘာထားၾကီးၾကသည္။
အေကာင္းျမင္၀ါဒႏွင့္ ေယာနိေသာ မနသိကာရသည္ တူသေယာင္ေယာင္ ရွိေသာ္လည္း လုံး၀ခၽြတ္စြပ္တူသည္ေတာ့ မဟုတ္၊ အေကာင္းျမင္၀ါဒမွာ အားနည္းခ်က္ေတြ ရွိသလို၊ အမွားေတြလည္း ရွိနုိင္သည္။ ေယာနိေသာ မနသိကာရ မွာေတာ့ အားနည္းခ်က္လည္း မရွိ၊ အမွားလည္း မရွိ၊ မိဘအမ်ားစုသည္ ကိုယ္သားသမီး ဘယ္ေလာက္ဆုိးဆုိး သူစိမ္းႏွင္ ယွဥ္က အေကာင္းျမင္ၾကသည္သာ၊ ထုိအျမင္သည္ ေယာနိေသာ မနသိကာရ မျဖစ္နုိင္၊ အတၱစြဲႏွင့္ ဘက္လိုက္မႈရွိေနသည္။ ေယာနိေသာ မနသိကာရကို တိပိဋကပါဠိျမန္မာ အဘိဓါန္က “သင့္ေလ်ာ္မွန္ကန္ေသာ အေၾကာင္းနည္းလမ္းအားျဖင့္ ျဖစ္ေသာ ႏွလုံးသြင္းျခင္း ရွိေသာ ပညာ” ဟု ဖြင့္ဆုိသည္။

ျမတ္စြာဘုရားသည္ သူ၏ တပည့္ရဟန္းမ်ားကို အျမင္ေကာင္းေအာင္ ညႊန္႔ၾကားသည္။ ယထာဘူတဒႆန ၪာဏ္ရရွိေရးကိုလည္း အထူးအေလးေပးျမြက္ၾကားျပန္သည္။

ယထာ ဘူတဒႆန ကို တိပိဋကပါဠိျမန္မာ အဘိဓါန္က
(၁) မေဖါက္မျပန္ ဟုတ္မွန္သည့္ အတုိင္း မွန္မွန္ကန္ကန္ သိျမင္ျခင္း၊
(၂) မေဖါက္မျပန္ ဟုတ္မွန္သည့္ အတုိင္း မွန္မွန္ကန္ကန္ သိျမင္တတ္ေသာ ၪာဏ္ ဟုဖြင့္သည္။
ေကာင္းသည္ျဖစ္ေစ ဆုိးသည္ ျဖစ္ေစ အရွိကုိ အရွိအတုိင္းသာ သိျမင္တတ္ေသာ သေဘာကို ယထာဘူတဒႆန ဟုေခၚသည္။

ဥပမာ။ ။ ေရတစ္၀က္ရွိေသာ ပုလင္းကို ရႈျမင္ရာ၌ အဆုိးျမင္သမားက “ဟင္ ေရက တ၀က္ပဲရွိေတာ့တယ္”၊ အေကာင္းျမင္သမားက “ ဟာ ေရေတြ တစ္၀က္ၾကီးမ်ားေတာင္ ရွိေသးတယ္”၊ ယထာဘူတဒႆနသမားက “ ေရတစ္၀က္ရွိတယ္”ဟု အရွိကို အရွိအတုိင္းျမင္သည္။

မိမိတစ္ဦးတည္း ပုဂၢလိက အတြက္ဆုိလွ်င္ေတာ့ အေကာင္းျမင္၀ါဒရွိတာက ေကာင္းပါသည္။ သုိ႔ေသာ အမ်ားအတြက္ဆုိလွ်င္ေတာ့ အရွိကို အရွိအတိုင္းျမင္ေသာ ယထာဘူတဒႆနက ပုိ၍ အသုံးတည့္သည္ ပုိ၍ အက်ဳိးရွိသည္။

“ရြာ၏ အဆင္းဘုရား၀င္း၊
ေက်ာင္း၏အဆင္း ေက်ာင္းတလင္း၊
ဘုန္းၾကီးအဆင္း ေခါင္း၀င္း၀င္း” ဟု ဆုိရာ၌ အျမင္ေကာင္းဖုိ႔ ညႊန္းဆုိျခင္း ျဖစ္သည္။ မည္သုိ႔ဆုိေစ အျမင္ေကာင္းဖုိ႔လိုသလို အေကာင္းျမင္ဖုိ႔လည္း လိုပါသည္။ အႏၶသုတၱန္ေဒသနာႏွင္ ညိွ၍ ေသခ်ာၾကည့္လွ်င္ ဒိြစကၡဳ- ႏွစ္ဖက္အျမင္ပုဂၢဳိလ္၏ အျမင္ျဖစ္ေသာ ပစၥဳပၸန္သံသရာ မွ်၍ ျမင္ျခင္း၊ သူ႔ဖုိ႔ကိုယ့္ဖုိ႔ မွ်၍ ျမင္ျခင္း ဟူေသာအျမင္ႏွင္ လုပ္ကုိင္ေဆာင္ရြက္မည္ဆုိပါက အျမင္လည္းေကာင္း၊ အေကာင္းလဲျမင္ပါလိမ့္မည္။ “အျမင္လည္း ေကာင္းၾကပါေစ၊ အေကာင္းလည္း ျမင္ၾကပါေစ။”

မွတ္ခ်က္။ ။ ဤေဆာင္းပါသည္ ေအာက္တုိဘာ ၇ရက္ေန႔ထုတ္ေ၀ေသာ weekly Eleven ဂ်ာနယ္မွ ဆရာေတာ္ အရွင္သံ၀ရာလကၤာရ (ဓမၼပိယဆရာေတာ္) ေရးသားေသာ “အျမင္လည္း ေကာင္းေစ၊ အေကာင္းလည္းျမင္ေစ” ကုိ ဖတ္ျပီး မွတ္သားစရာ ေကာင္းလို႔ ထပ္ဆင့္မွ်ေ၀လိုက္ရပါသည္။ အျပည့္အစုံဖတ္ခ်င္ရင္ သြားေရာက္ဖတ္ရႈၾကပါ။ အျမင္ေတြ မတူလို႔ ဖဆပလၾကီး ႏွစ္ျခမ္းကြဲရတယ္၊ အျမင္မတူလို႔ ဗုဒၶဘာသာၾကီး ႏွစ္ျခမ္းကြဲခဲ့ျပီး၊ အျမင္မတူလို႔ မိသားစုေတြ ျပိဳကြဲရတယ္။ အျမင္တူျပီး စုစည္းနုိင္ၾကပါေစ လို႔ ဆုမြန္ေခၽြလိုက္မိပါေၾကာင္း....။

တတ္ေရာင္၀ါး

Posted by thawzin Thursday, October 8, 2009 4 comments








ဒါေလးက ကၽြန္ေတာ္ မေတာက္တေခါက္တတ္တဲ့ ပုိတုိေရွာ ပညာေလးနဲ႕ wallpaper ေလးေတြ ဖန္တီးထားတာ ၅ခုတည္းပါ။ လိုခ်င္ရင္ ယူသြားေနာ္။ ေအာက္မွာ တင္ေပးထားတဲ့ လင့္ေလးရွိပါတယ္။ မလိုခ်င္ရင္ သေဘာပါ။ သူမ်ားလို ကြန္ပ်ဴတာနဲ႕ ပတ္သတ္တဲ့ ပညာေတြ မတတ္ကၽြမ္းေတာ့လဲ မိမိစိတ္၀င္စားတဲ့ဟာေလးေတြ ေလ်ာက္လုပ္ၾကည့္ရတာေပါ့ဗ်ာ။ အႏုပညာမ်က္စိကေတာ့ မရွိဘူးဗ်။ မ်က္လုံးက ကာလာဗလိုင္း ဆုိေတာ့ ပုိဆုိးမယ္ထင္တယ္။ အေရာင္မခြဲျခားတတ္ဘူး။ ကၽြန္ေတာ့္ မ်က္လုံးထဲမွာ လိုက္ျပီး အေရာင္စပ္လိုက္တယ္။ ၾကိဳက္ရင္ အုိေကေပးလိုက္တာပဲေလ။ ဘာကာလာလဲေတာ့မခြဲျခားတတ္ဘူး။ အ၀ါအျပာ အစိမ္းအနီ အမည္းေတာ့ ခြဲတတ္တာေပါ့ဗ်ာ။ ဗုိလ္ေလာင္း ေဆးစစ္ကတည္းက ေရတပ္နဲ႕ ေလတပ္သြားဖုိ႔ အဆင့္မမွီတဲ့အေၾကာင္း မွတ္ခ်က္က ပါျပီးသားေလ။

ဘေလာ္ကာေတြအမ်ားၾကီးပါ အားလုံးဟာ သူဟာနဲ႕သူ ကၽြန္ေတာ့္ထက္ ျမင့္မားတဲ့ ဘေလာ္ကာေတြမ်ားပါတယ္။ ဒီေန႔စျပီး ဘေလာ္ကာဖန္တီးသူထက္ေတာ့ သာေကာင္းပါရဲ႕။ အမွန္တုိင္းေျပာရရင္ ဘေလာ့ ေရးတာ ဘယ္ေလာက္ၾကာျပီလဲ ဆုိရင္ ၂ႏွစ္နီးပါးေလာက္ရွိျပီးဗ်။ ဟုိဟာေလး လုပ္လုိက္ဒါေလးလုပ္လိုက္နဲ႕ မယ္မယ္ရရ မလုပ္ဘူး။ ပါေလရာ ငပိခ်က္ေလ။ အကုန္ပါတယ္။ ဖလက္စ္ သင္တန္း သြားသင္လုိက္တာပဲ။ ပုိတုိေရွာလုပ္နည္းေလး သင္လုိက္တာပဲ။ ၀ပ္ဆုိက္ လုပ္နည္း လုိက္သင္တာပဲ။ ကြန္ပ်ဴတာအေၾကာင္း သင္ၾကားျခင္းလဲ သြားတတ္လုိက္တာပဲ။ အဘိဓမၼာသင္တန္းေလးလဲ သင္လိုက္တာပဲ။ တရားေဆြးေႏြးပြဲေလးလဲ သြားျပီး နာလိုက္တာပဲ။ အြန္လိုင္းမွာလဲ ခ်က္ကာမဟုတ္ေပမယ့္ ခ်က္တဲ့အထဲမွာလဲ ပါေသးတာပဲ။ “ဘေလာ့ေရးသူေတြမ်ား”လို႔ စာရင္းထုတ္ရင္လဲ ပါေနအုံးမွာပဲ။

အဲဒီလို သင္တန္းေတြကလဲ ဒီက အစ္ကုိေတြ လက္ဆင့္ကမ္းသင္ေပးၾကတာေလ။ ေႏြရာသီဆုိ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ေတြ သြားစရာ ဆုိလို႔ ျမန္မာေက်ာင္းသားေတြ ရွိတဲ့ ျမိဳ႔ေလးေတြသြားလည္လို႔ပဲရတယ္ေလ။ အားလပ္ရပ္ေက်ာင္းပိတ္ခ်ိန္မွာ အစ္ကိုၾကီးေတြက အားကစားပြဲေတြ လုပ္ေပးတယ္။ ကာရာအုိေကေတြ ဟဲခုိင္းတယ္။ ေဘာလုံးပြဲေတြလဲ လုပ္ေပးပါတယ္။ ျပီးေတာ့ ဒီလို အက်ဳိးရွိမယ္ သင္တန္းေတြလဲ သူတုိ႔ ဆည္းပူးထားသမွ် အိပ္သြန္ဖာေမွာက္သင္ေပးပါတယ္။ သင္ေပးၾကတဲ့သူေတြကေတာ့ တကယ္ေတာ္ၾကပါတယ္။ ေစ့ေစ့စပ္စပ္ ေစာက္ခ်လုပ္ရမယ့္ အလုပ္လို႔ ကၽြန္ေတာ့္မွာ မရွိေတာ့ ေရာင္၀ါး၀ါးပါပဲဗ်ာ။
တတ္ေရာင္၀ါး လိုလို ကိုယ့္ကိုယ္ကုိ ၀န္ခံပါတယ္။ အဲဒီလို အေျခအေနမ်ဳိးမွာ စာဖတ္သူ စိတ္၀င္စားေလာက္တဲ့ အေရးသား စြမ္းရည္က်ျပန္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္မွာ မရွိျပန္ဘူးဗ်ာ။ ပုိ႔စ္ေတြ တင္တဲ့အခါလဲ မိမိပုိ႔စ္ကို ဖတ္ျပီး စာဖတ္သူကို စိတ္ညစ္သြားမွာ စုိးတယ္။

ငါေရးလိုက္တဲ့စာက သူတုိ႔အတြက္ အဆိပ္မ်ား ျဖစ္ေနမလားလို႔ ေတြးျပီး ေရးခ်င္စိတ္ကုန္သြားတယ္။ ဘာသာေရး က်ျပန္ေတာ့လဲ အေရးၾကီးဆုံးပဲဗ်။ သူက ဘ၀တစ္ခုလုံးမကဘူး သံသရာ တစ္ေလ်ာက္လုံးနဲ႕ ဆုိင္သြားတဲ့အတြက္ သူကပုိျပီး အေရးၾကီးျပီး အမွားမခံဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ေရးရင္ ကိုးကားေလးနဲ႕ ေရးတတ္ေအာင္ ေရးပါတယ္။ အရင္ဆုံး မိမိကုိးကားတဲ့ စာအုပ္ ပုဂၢဳိလ္ရဲ႕ ဆုိလိုရင္းေလး ေရးတယ္။ ျပီးေတာ့ မိမိရဲ႕ ဒီအသိေလးအေပၚမွာ မိမိအျမင္ေလး ျဖည့္စြက္ေရးၾကည့္တယ္။ ေသခ်ာတာက ကၽြန္ေတာ္ေရးလိုက္တဲ့ဟာက်ရင္ ေပါ့ေပါ့သြားတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဘေလာ့မွာ ေဆးဆုိေပမယ့္ မတည့္တဲ့အခါ အဆိပ္ျဖစ္မွာ စိုးလို႔ မိမိရဲ႕ အယူအဆ တယူသန္ဆန္တာေတြ မေရးခ်င္ပါဘူး။ တခါတေလေတာ့ ေကာမန္႔ေပးတဲ့ မႏွစ္သက္နုိင္စရာေတြျဖစ္သြားတယ္ဗ်ာ ။ မိမိ အျမဲဖတ္နုိင္မယ့္ ဘေလာ့ အနည္းအက်င္းေလာက္ေလး ဖြဲ႔ထားျပီး သူတုိ႔ ေရးသမွ် လုိက္လံအားေပး ေ၀ဖန္ေလကန္ျခင္းက ဘေလာ္ေရးျခင္းဆုိတဲ့ အဓိပၸါယ္ျပည့္စုံနုိင္မဲ့ ဘေလာကာ ကၽြန္ေတာ္ဘ၀ပါဗ်ာ။ ေလကန္တာ မ်ားသြားပါဟ ေတာ္မွ- ယူလုိက ယူပါ လင့္ေလးေပးထားပါတယ္။ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။
ေဒါင္းရန္။ ။Mediafire

လူတုိ႔သည္ ငယ္ရြယ္စဥ္က ရုိးသားေျဖာင့္မတ္ၾကေသာ္လည္း ၾကီးျပင္းလာ ၾကေသာအခါ မိမိကိုယ္က်ဳိးကို ထိခုိက္နစ္နာမွာစုိး၍ မရုိးမသားျပဳမူေျပာဆုိ လာၾကေတာ့သည္။ သိတတ္သည့္ အရြယ္မွစ၍ မိမိလုိခ်င္တာမရမွာ စုိးလို႔၊ အဆူခံရမွာရမွာစုိးလို႔၊ အရုိက္ခံရမွာစုိးလို႔၊ မိဘ/ဆရာသမားမ်ား၏ သြန္သင္ဆုံးမမူေၾကာင့္လည္းေကာင္း၊ မိမိ၏ ပင္ကိုအက်င့္စရုိက္ေၾကာင့္လည္းေကာင္း၊ ဘ၀အေတြ႔အၾကဳံႏွင့္ ဖတ္ရႈရေသာ စာအုပ္မ်ားက ေပးသည့္ အသိတရားေၾကာင့္လည္းေကာင္း၊ ရုိးသားေျဖာင့္မတ္ျခင္း၏ တန္ဖုိးကုိ သိသူက သိလာၾကသည္။

ရုိးသားေျဖာင့္မတ္ျခင္းသည္ ယခုအခ်ိန္ကာလတြင္ ရွားပါးပစၥညး္ ျဖစ္သည္။ အလြယ္တကူ ရွာမရႏုိင္။ ထုိေၾကာင့္ အဖုိးတန္၏။ လူတုိင္းရုိးသားေျဖာင့္မတ္ျခင္းကိုႏွစ္သက္သည္။ ရုိးသားေျဖာင့္မတ္သူကို အလုိရွိၾကသည္။ မည္သည့္အလုပ္မဆုိ ရုိးသားေျဖာင့္မတ္သူကို အလုိရွိၾကသည္၊ ေနရာေပးၾကသည္၊ အလုပ္ရွင္တုိင္းလုိလုိ ရုိးသား ေျဖာင့္မတ္သူကို အင္တာဗ်ဴးလုပ္၍ အေသအခ်ာေရြးသည္။ အသင္းအဖြဲ႔အစည္းအေတာ္မ်ားမ်ားတြင္လည္း ေခါင္းေဆာင္ေနရာကို ေရြးခ်ယ္ၾကသည္။

ရုိးသားေျဖာင့္မတ္ျခင္းသည္ ေတြ႔ၾကဳံဆက္ဆံရသူတုိ႔ကို လုံျခဳံစိတ္ခ်ရမူေပးသည္။ အေရးၾကီးေသာ ေနရာမ်ားတြင္ ေနရာေပးသည္။ အားကိုးသည္။ ရုိးသားေျဖာင့္မတ္ျခင္းသည္ အလုပ္တစ္ခုတြင္ ျဖစ္ေစ၊ ကုမၸဏီတစ္ခုတြင္ျဖစ္ေစ၊ အဖြဲ႔အစည္းတစ္ခုတြင္ျဖစ္ေစ မရွိမျဖစ္လိုအပ္ေသာအရာတစ္ခုျဖစ္သည္။ လူတုိ႔သည္ ကိုယ္အလုပ္ကိုယ္ လုပ္ေနၾကေသာ္လည္း တစ္ဦးႏွင့္တစ္ဦး မသိမသာေသာ္လည္းေကာင္း၊ သိသိသာသာေသာ္လည္းေကာင္း အကဲျဖတ္ေနၾကသည္။ အမွန္တကယ္ ရုိးသားေျဖာင့္မတ္လွ်င္၊ လူတုိင္းလိုလုိသိႏုိုင္၏။

ရုိးသားသည္ဆုိရာ၌ မိမိရပုိင္ခြင့္မရွိေသာေငြ၊ ပစၥည္း၊ အခြင့္အေရးကို ပုိင္ရွင္/ တျခားလူမသိဘဲ နည္းမ်ဳိးစုံျဖင့္ မရယူျခင္း ျဖစ္သည္။ သူတစ္ပါးအေပၚ မိမိကိုယ္က်ဳိးစီးပြားအတြက္ မမွန္ကန္ေသာနည္းလမ္းျဖင့္ မျပဳမႈျခင္း၊ မေျပာဆုိျခင္း၊ မျပဳလုပ္ျခင္းသည္ရုိးသားျခင္းပင္ ျဖစ္သည္။

ရုိးသားေျဖာင့္မတ္မႈႏွင့္ ရုိးအမႈသည္ လုံး၀ကြာျခားသည္။ ဘာမွ်မသိ၊ ဘာမွ်မတတ္၊ ဘာမွ်မလုပ္တတ္ေသာ ရုိးအမႈကို လူတုိ႔ မႏွစ္သက္။ တတ္သိနားလည္ျပီး ရုိးသားေျဖာင့္မတ္သူတုိ႔ကိုသာ တန္ဖုိးထားၾက၏။ ထုိေၾကာင့္ ေလာကတြင္ ရုိးသားေျဖာင့္မတ္မႈသည္ ဘယ္ေသာအခါမွ် တန္ဖိုးယုတ္ေလ်ာ့သြားမည္မဟုတ္။ ေတြ႔ၾကဳံဆက္ဆံရသူတုိင္း အလိုရွိေတာင့္တအပ္ေသာ ရုိးသားေျဖာင့္မတ္မႈသည္ မိမိ ကိုယ္၌ အျမဲတည္ေအာင္ ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္ႏုိင္ၾကပါေစ။

Without honesty there is no real growth.
ရုိးသားမႈ မရွိရင္ စစ္မွန္ေသာ ၾကီးပြားမႈ တုိးတတ္မႈ မရွိဘူး။
Without honesty there is no freedom.
ရုိးသားမႈ မရွိရင္ လြတ္လပ္မႈ မရွိဘူး။
Without honesty there is no hope.
ရုိးသားမႈ မရွိရင္ ဘာေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မွ မရွိဘူး။
Without honesty nothing is real.
ရုိးသားမႈ မရွိရင္ ဘယ္ဟာမွ အစစ္အမွန္ မဟုတ္ဘူး။
Without honesty nothing is.
ရုိးသားမႈ မရွိရင္ ဘာမွ မရွိဘူး။

ဆရာေတာ္ဦးေဇာတိက(တစိမ့္စိမ့္ေတြးမယ္)

အျမင္ကုိယ္စီနဲ႕ ျမင္နုိင္ၾကပါေစ။ ရုိးသားမႈကို သင္လဲ ျမတ္နုိးသည္။ ကၽြႏု္ပ္လဲ ျမတ္နုိးသည္။ အားလုံးျမတ္နုိးၾကတဲ့ အဲဒီရုိးသားမႈကို သင္ေရာ ထာ၀စဥ္ ဘာလို႔ မေဆာင္ထားနုိင္သလဲ။ မရုိးသားမႈေတြၾကားမွာ ရုိးသားေနမႈက အသစ္ဆန္းလို႔ ျဖစ္ေနၾကတဲ့ေခတ္ၾကီး မရုိးသားမႈကိုပဲ လူေတြက်င့္သုံးေနၾကတယ္။ သင္ရုိးသားမွာ ကၽြႏု္ပ္ရုိးသားပါရေစ ဆုိတဲ့ စကားဟာ ရုိးသားဖုိ႔ စိတ္ထား မရွိေသာသူပဲျဖစ္မည္။ ရုိးသားေနေသာ ပုဂၢဳိလ္ကုိ ရွာေနမယ့္အစား သင္ကုိယ္တုိင္ ရုိးသားေအာင္ ျပဳမႈေနထိုင္လိုက္ျခင္းျဖင့္ ရုိးသားသူေတြ ရွိလာၾကမွာပါ။

သင့္ရဲ႕ စည္းစိမ္ဥစၥာေတြ ေပ်ာက္ဆုံးသြားတဲ့ သင့္ဘ၀မွာ သင္ဟာ မရႈံးနိပ္ေသးဘူး။

သင္ရဲ႕ က်န္းမာေရး ခ်ဳိ႕တဲ့လာျပီးဆုိရင္ သင္တစ္စုံတစ္ခု ဆုံးရႈံးေနရျပီး။

သင္ရဲ႕ ကိုယ္က်င့္သိကၡာၾကီး ေျမာင္းထဲ ေရာက္ေလာက္ေအာင္ စုတ္ျပတ္ရင္ေတာ့ သင့္ဘ၀အျပည့္အ၀ရႈံးေနျပီး။

ရုိးသားမႈကို ျမတ္နုိးရင္ ရုိးသားစြာ ေနတတ္ပါေစ။ ရုိးသားမႈကို တန္ဖုိးထားတတ္ရင္ သင္ ရုိးသားနုိင္ပါျပီး။ ရုိးရုိးက်င့္ျပီး ျမင့္ျမင့္ၾကံဆ နုိင္ၾကပါေစ။ မွန္ကန္ေသာ နည္းလမ္းမ်ားနဲ႕ အသက္ရွင္နုိင္ၾကပါေစ။

မွတ္ခ်က္။ ။ ေကာင္းသန္႔၏ ေစတနာ စကား စာအုပ္မွ ကူးယူပါသည္။


Myanmar Date&Month

ႏႈတ္ဆက္ခဲ့ပါ