Welcome to My Blog

ေသာ္ဇင္(စိန္ပန္းေျမ)
Showing posts with label joke. Show all posts
Showing posts with label joke. Show all posts

အရက္ေလာကဟာသမ်ား

Posted by thawzin Thursday, December 3, 2009 5 comments



အျမင္


တရားသူၾကီးေရွ႕ေမွာက္သုိ႔ အုိင္းရစ္အမ်ဳိးသားတစ္ေယာက္ကို ေခၚေဆာင္လာခဲ့၏။
“မင္းဘာေၾကာင့္ အလြန္အကၽြံေသာက္တာလဲ”
“ရထားေပၚမွာ မေကာင္းတဲ့ အေပါင္းအသင္းေတြနဲ႕ ေတြ႔ခဲ့လိုပါဗ်ာ၊ သူတုိ႔က အရက္မေသာက္ၾကတဲ့ လူေလးေယာက္ပါ”
“ဟ မင္းေတြ႔ခဲ့တာ လူေကာင္းေတြပဲေလကြာ”
“ကၽြန္ေတာ္ေတာ့ အဲလို မထင္ပါဘူး။ သူတုိ႔မေသာက္လို႔ ၀ီစကီတစ္လုံးကို ကၽြန္ေတာ္ တစ္ေယာက္တည္း ကုန္ေအာင္ ေသာက္လိုက္ရတာေလဗ်ာ”

မင္းကဘယ္လိုလဲ
ပင္လယ္ထဲက်သြားသူ။ ။“ကယ္ၾကပါဦး... ကယ္ၾကပါဦး၊ က်ဳပ္ ေရမကူးတတ္ဘူး”
ကုန္းေပၚက အမူးသမား၊ ။“ဘယ္လိုလဲကြ၊ ငါဆုိ တေယာ မထုိးတတ္ပါဘူးကြာ၊ ဒါေပမယ့္ မင္းလိုေတာ့ ေအာ္ဟစ္ျပီး ေၾကာ္ျငာ ေမာင္းခတ္မေနဘူးေဟ့”


မေသာက္သူေတြေၾကာင့္

ဘားေကာင္တာကို မွီျပီး လူႏွစ္ေယာက္ အေလးအနက္ ေဆြးေႏြးေနၾက၏။
“ယာဥ္တုိက္မႈ ၁၀ ရာခုိင္ႏႈန္းဟာ အရက္ေသာက္ျပီး ေမာင္းၾကတဲ့ ဒရုိက္ဘာေတြေၾကာင့္ လို႔ဆုိတယ္မဟုတ္လား”
သည္ေတာ့ ေသာက္ေဖာ္က-
“ဒါဟာ ယာဥ္တုိက္မႈ ၉၀ ရာခုိင္ႏႈန္းဟာ အရက္မေသာက္သူေတြေၾကာင့္ ျဖစ္ရတယ္ဆုိတဲ့ အဓိပၸါယ္ပဲဗ်” ဟု ေကာက္ခ်တ္ခ်လိုကေတာ့ ဟူ၏”

က်ဳပ္- ႏွစ္ေယာက္
အရက္မူးေနသူတစ္ေယာက္သည္ သူ႔အိမ္ကို ဒယီးဒယိုင္ ျပန္လာခဲ့သည္။ သူ႔ကို ဆုိင္မွာ ေတြ႔သူတစ္ေယာက္ အိမ္အထိလိုက္ပုိ႔ေပး၏။
အိမ္ျပန္အေရာက္မွာ အမူးသမားက ခပ္ၾကြားၾကြားေျပာေနေလသည္။
“ေဟာဒါ က်ဳပ္အိမ္ေလ”
“ဟုိ မီးပန္းဆုိင္းၾကီး၊ ျမင္ရဲ႕မဟုတ္လားဗ်။ အဲဒါ က်ဳပ္ဟာပဲေပါ့”
“ဒါက က်ဳပ္စႏၵယား၊ ေဟာဟုိမွာ ဗြီဒီယုိ၊ က်ဳပ္ပိုင္တာပဲ”
“အဲ..ၾကည့္လိုက္ဦး၊ အဲဒီကုတင္ေပၚမ်ာ ခ်စ္စရာသိပ္ေကာင္းတဲ့ အမ်ဳိးသမီး၊ ဟဲဟဲ.. က်ဳပ္မိန္းမေလ၊ အဲ...အဲ... သူနဲ႕ အိပ္ေနတာ...၊ အုိ... အဲဒါလဲ က်ဳပ္ပဲ၊ က်ဳပ္ပဲ” ဟူသတည္း။

ေနာက္ဆုံးက်မွ
ေယာက္်ားျဖစ္သူသည္ အိပ္ရာႏုိးသည္တြင္ ေခါင္းတစ္ခုလုံး အုံေန၊ ကိုက္ခဲေနသျဖင့္ တညည္းညည္းတညဴညဴ ျဖစ္ေန၏။ ထုိအခါ မိန္းမက “ အဲဒီဒဏ္ကုိ မခံနုိင္ရင္ ဘာေၾကာင့္ အစက မူးေအာင္ေသာက္ရတာလဲ” ဟု အျပစ္ တင္လိုက္၏။ သည္အခါ ေယာက္်ားက “အစက မမူးဘူးေဟ့၊ ေနာက္ဆုံးက်မွ မူးတာ” ဟု ျပန္ပက္ေလသည္။

အံ့ေရာဗ်ာ
ဘင္ ႏွင့္ မစ္ကီ အရက္ဆုိင္ထဲမွာ ထုိင္၍ ၆နာရီ သတင္းကို ၾကည့္ေနၾကသည္။ သတင္းေၾကညာေနစဥ္ “ဘရုကင္း တံတားၾကီး” ေပၚမွာ ခုန္ခ်ေတာ့မည္ လူတစ္ေယာက္ တံတားေပၚမွာ ရပ္ေနပုံ ေပၚလာသည္။
“ေလာင္းမယ္ဗ်ာ၊ ဒီမွာ ဘက္၂၀၊ အဲဒီလူ ခုန္မခ်ဘူးဗ်ာ..” ဟု ဘင္က ေျပာလိုက္၏။
“ေကာင္းျပီး၊ ေလာင္းတယ္” ဟု မစ္ကီက လက္ခံလုိက္သည္။
ထုိလူသည္ တံတားၾကီးေပၚမွာ စကၠန္႔၂၀ေလာက္ ျငိမ္ရပ္ေနရာမွာ ရုတ္တရက္ တစ္ခ်က္ခုန္လိုက္ျပီး တံတားေပၚမွ ေရထဲသုိ႔ ထုိးစုိက္ခ်လိုက္၏။
“ခင္ဗ်ား နုိင္သြားျပီး၊ ေရာ့ ဘတ္၂၀”
ဘင္ကေျပာရင္ ေလာင္းေၾကးေငြကို ထိုးေပးလိုက္သည္။ သည္ေတာ မစ္ကီက...
“မင္းေငြကို ငါမယူပါဘူး။ ဒီလူ ခုန္ခ်မယ္ဆုိတာ ငါသိထားတယ္ကြ၊ ေစာေစာကတည္းက ဒီသတင္းကို ငါၾကည့္ခဲ့ရတယ္ေလ” အမွန္တုိင္းေျပာေလသည္။
သည္အခါ ဘင္က...
“ကၽြန္ေတာ္လဲ ဒီသတင္းကို ေစာေစာက ၾကည့္ျပီးသားပါပဲဗ်ာ၊ ဒါေပမယ့္ ဒီလူ ဒုတိယအၾကိမ္ ျပန္ခုန္ခ်မယ္လို႔ လုံးလုံး မထင္မိဘူး”တဲ့။

အရက္ႏွင့္ အလွ
“အရက္ေသာက္ထားေတာ့ ေမာင္က ပုိေခ်ာေနသလိုပဲ”
“ဟာ ေမာင္မေသာက္ပါဘူး”
“ကၽြန္မေသာက္ထားတယ္ေလ... ေမာင္ရဲ႕”

ျပဳံးေစခ်င္ပါသည္

Posted by thawzin Sunday, October 18, 2009 7 comments




ျခားနားခ်က္

“အဂၤလိပ္စားေသာက္ဆိုင္နဲ႔ ႐ုရွားစားေသာက္ဆိုင္ဘာကြာသလဲ။”
“အဂၤလိပ္စားေသာက္ဆိုင္မွာ လူေတြ စားေနၾကတာကို ျမင္ေနရတယ္။ သူတို႔ေျပာတာကို
ၾကားရတယ္။ ႐ုရွားစားေသာက္ဆိုင္မွာ လူေတြ စကားေျပာတာကို ျမင္ေနရတယ္။ သူတို႔
စားတာကို ၾကားရတယ္”
ဆရာမျပနည္းမက်

ဌာနမွဴးက ယေန႔မွ အလုပ္ဝင္လာေသာ လူငယ္ကို ေျပာသည္။
“ကိုင္း၊ အစ အေနနဲ႔ ၾကမ္းတိုက္ပါ”
လူငယ္က ေဒါသကု ိ ထိန္းထားရဟန္ျဖင့္ ျပန္ေျပာသည္။
“ကြၽန္ေတာ္ဘဲြ႔ရပါခင္ဗ်ာ”
“ေၾသာ္ ဟုတ္လား။ ဒီလိုဆိုရင္ ၾကမ္းကို ဘယ္လိုတိုက္ရတယ္ဆိုတာ ငါျပမယ္။
ေသေသခ်ာခ်ာ ႀကည့္ထား”


မေတြ႔မိလို႔

“ေဟ့ သူငယ္ခ်င္း။ မင့္နဖူးမွာ 'ဘု'ႀကီးနဲ႔ပါလား။ ဘာျဖစ္လို႔လဲ”
“ဟုိမွာၾကည့္စမ္း နံရံမွာ ခ်ိတ္ထားတဲ့ မီးအိမ္ကို ေတြ႔လား”
“ေတြ႔တယ္”
“ေအး။ ငါ မေတြ႔လိုက္ဘူး”


ဝမ္းမသာႏိုင္ေပါင္
ေယာက်္ားျဖစ္သူ အိမ္သို႔ ျပန္လာသည္။ မ်က္ႏွာမွာ အလြန္ညိုးငယ္ေနသည္။
အဝတ္အစားခြၽတ္ၿပီး မီးဖိုေခ်ာင္ဘက္ သြားသည္။ အစာကို အရသာမရွိစြာ စားသည္။
စားေနရင္းလည္း အဓိပၸါယ္ကင္းမဲ့စြာ နံရံကို စူးစိုက္ၾကည့္သည္။
ေယာက်္ားျဖစ္သူ အိပ္ရာဝင္လာသည္အထိ မေစာင့္ေတာ့ဘဲ ဝမ္းသာစရာ သတင္းကို
ေျပာျပရန္ မိန္းမျဖစ္သူ ဆံုးျဖတ္လိုက္သည္။ သို႔ႏွင့္ မီးဖိုေခ်ာင္ထဲ ေပါ့ပါးစြာ
ေျပးထြက္လာၿပီး ေျပာသည္။
“ေမာင္။ ကြၽန္မ ကိုယ္ဝန္ရွိေနၿပီရွင့္”
ေယာက်္ားက စိတ္မသက္မသာျဖင့္ ျပန္ေျပာသည္။
“ေၾသာ္၊ မင္းေရာပဲကိုး”

ေက်းဇူးရွင္
အေဖျဖစ္သူ မီးဖိုေခ်ာင္တြင္ ထိုင္ၿပီး အရက္ေသာက္ေနသည္။ သမီးျဖစ္သူ ဝင္လာၿပီး
ေျပာသည္။
“ေဖေဖ။ ပုလင္းလြတ္ေတြ ယူသြားမယ္ေနာ္။ ပုလင္းလြတ္ေတြ ေရာင္းၿပီး ဆန္ဝယ္ခ်င္လို႔”
“ယူသြား ... ယူသြား။ ဟင္း ... ငါသာ မရွိရင္ မင္းတို႔ ဘာနဲ႔ စားၾကမလဲ မသိဘူး”


လေပၚမွာ
လကမၻာမွ ျပန္ေရာက္လာၾကေသာ အေမရိကန္ အာကာသ ယာဥ္မွဴးတို႕ကို
သတင္းေထာက္မ်ားကို ဝိုင္းေမးၾကသည္။
“အခုတစ္ေခါက္ လေပၚမွာ ဘာမ်ား အသစ္အဆန္း ေတြ႕ရွိခဲသလဲ”
“သက္ရွိႏွစ္ေယက္ကို ေတြ႕တယ္။ က်ဳပ္တို႔လို လူေတြပဲ။ တစ္ခုပဲရွိတယ္။ ေျခအိတ္မပါဘဲ
ဖိနပ္ကို စီးထားတယ္။ အတြင္းခံမပါပဲ ေဘာင္းဘီရွည္ကို ဝတ္ထားတယ္။
ပါးသိုင္းေမြးေတြနဲ႔။ ၿပီးေတာ့ ကြၽန္ေတာ္တို႔ဆီက စီးကရက္ ေတာင္းေသာက္တယ္။”
“သေဘာေပါက္ၿပီ။ လေပၚကို ရုရွားေတြလည္းေရာက္သြားၾကတာကိုး”
(အဲဒါကေတာ့ တကယ္ပဲဗ်ာ ေဆးလိပ္ အင္မတန္ ေတာင္းေသာက္က်တယ္ ရုရွားေတြက။ ေဆးလိပ္မပါရင္ ေဆးလိပ္ဖုိးက ေတာင္းေသးတယ္)

တစ္အိမ္လိုေနတယ္
မၾကာမီကမွ လက္ထပ္လိုက္ေသာ ဆရာဝန္ထံ ၎၏မိတ္ေဆြမ်ားက ပိုကာကစားရန္
ဖိတ္ေခၚသည္။
'အေရးေပၚ ဆင့္ေခၚတဲ့ဖုန္းကြ ' ဟု ေျပာၿပီး ဆရာဝန္ တယ္လီဖုန္းကို ခ်လိုက္သည္။
အဝတ္အစားကို အျမန္ေကာက္ဝတ္သည္။
'အေျခအေန သိပ္စိုးရိမ္စရာမ်ားလား ေမာင္' ဇနီးသည္က ေမးသည္။
“ဟုတ္တယ္။ ဆရာဝန္ေလးေယာက္ေတာင္ ေရာက္ေနၾကၿပီ”

ျပဳံးနုိင္ပါေစ

Posted by thawzin Saturday, September 26, 2009 4 comments



ထူးျခားတဲ့သား

သားငယ္ ေဂ်ာ္နီရိရွ ာ ကေလးထိန္း႒ာနသု႔ိ ေဂ်ာ္နီ၏အေမ ေရာက္လ ာသည္။
ပထမဆံုးအႀကိမ္ သားငယ္ကို လာႀကိဳျခင္း ျဖစ္သည္။ ပထမထပ္ကို
ၾကည့္လိုက္ေသာအခါ 'လိမၼာေသာကေလးမ်ား' ဟူသည့္
ဆိုင္းဘုတ္ခ်ိတ္ထားသည္ကို ေတြ႔ရသည္။ ေဂ်ာ္နီကို သူမရွာသည္။ မေတြ႔ေခ်။
သို႔ျဖင့္ ဒုတိယထပ္သို႔ တက္သည္။ 'သာမန္ ကေလးမ်ား' ဆိုင္းဘုတ္ကို
ေတြ႔ရသည္။ ဤအထပ္တြင္လည္း ေဂ်ာ္နီကို မရွိေခ်။ တတိယအထပ္သို႔
တက္သည္။ 'ကေလးဆိုးမ်ား' ဟု ေရးထားသည္။ ေဂ်ာ္နီကို မေတြ႔ျပန္ေခ်။
စတုတၲအထပ္တြင္ 'အလြန္ဆိုးေသာ ကေလးမ်ား' ဆိုင္းဘုတ္ကို ျမင္ရသည္။
ဤေနရာတြင္လည္း ေဂ်ာ္နီကို မေတြ႔ရေခ်။ ေနာက္ဆံုးအထပ္သို႔ တက္သည္။
ေလွကားထိပ္တြင္ 'ေဂ်ာ္နီ' ဆိုေသာ ဆိုင္းဘုတ္ကို အထင္းသား ျမင္ရေလသည္။


တိုးတိုးေျပာ
ျခံထဲရွိ သရက္ပင္ေပၚတက္၍ သရက္သီးမ်ားကို ခိုးေနေသာ အိမ္ေဘးမွ
ခ်ာတိတ္ကို ျခံပုိင္ရွင္က ဖမ္းမိသည။္
“လာ ငါန႔ဲ လိုက္ခ့ဲ။ မင္းရဲ႔ အေဖဆီသြားမယ္။ ကေလးကို မဆုးံ မ
ရေကာင္းလားလို႔ သူ႔ကို ငါ သြားခ်ဲမယ္”
“တိုးတိုးေျပာပါ ဦးေလးရယ္။ ေဖေဖၾကားသြားပါအံုးမယ္။ ေဖေဖက ဟုိဘက္က
သရက္ပင္ေပၚမွာ။”

သူသိေအာင္ယူတာပါ

ေဂ်ာနီက မိမိ၏ မိခင္အတြက္ လတ္လတ္ဆတ္ဆတ္ ႏွင္းဆီပန္းပြင့္ ဆယ္ပြင့္ကို
ေပးရာ အေမလုပ္သူက ေမးသည္။
“ေက်းဇူးပါပဲသားရယ္။ ဒါနဲ႔ သားက ဘယ္က ယူလာတာလဲ”
“တစ္ျခံေက်ာ္က အန္ကယ္လ္ မက္သ႐ူးဆီက ပါ”
“သားယူလာတာကို သူသိသလား”
“သိတာေပါ့၊ ကြၽန္ေတာ့ ေနာက္ကို သူအတင္းေျပးလုိက္ေသးတာပဲ ဥစၥာ”

ေယာက်္ား ေစာျပန္လာလို႔

မ်က္လံုးႏွစ္ဖက္ ေယာင္ကိုငး္ လ်က္ ႐ံးု တက္လာေသာ ေမရီကို
လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္မ်ားက ေမးသည္။
“ေမရီရယ္၊။ ဘယ္လိုျဖစ္လာတာလဲ”
“ေယာက်္ားက ထိုးလိုက္လို႔”
“ရက္စက္တဲ့ ေယာက္်ားပါလား၊ ဒါနဲ႔ ယူ႔ေယာက်္ား နယ္ခရီးထြက္သြားတယ္ဆို”
“ဟုတ္တယ္၊ ဒါေပမယ့ ္ သူတစ္ရက္ေစာၿပီး ျပန္ေရာက္လာတယ္”
သဝန္တိုသူ

မိန္းမလုပ္သူသည္ ေယာက်္ားအျပင္က ျပန္လာတိုင္း ၎၏ အက်ႌကို
စစ္ေဆးေလ့ရွိသည္။ အက်ႌေပၚတြင္ ဆံပင္တစ္ေခ်ာင္းေတြ႔သည္ႏွင့္
အျခားမိန္းမႏွင့္ ေပ်ာ္ပါးခဲ့သည္ဟု စြပ္စြဲကာ ဆူဆူညံညံ လုပ္ေလ့ရွိသည္။ တစ္ေန႔
ေယာက်္ား အျပင္မွ ျပန္လာသည္။ ထံုးစံအတိုင္း ဆံပင္အၾကြင္းအက်န္မ်ားကို
ရွာသည္။ မေတြ႔ေခ်။ သို႔ႏွင့္ စိတ္ဆိုးမာန္ဆိုးျဖင့္
“ဟင္ ရွင္ ေတာ္ေတာ္ ကျမင္းတယ္၊ ဆံပင္ မရွိတဲ့ မိန္းမကိုေတာင္ မေရွာင္ဘူး”
ဟု ေျပာလိုက္သည္။


အားနားလို႔
ေတာင္းတစ္လုံးအျပည့္ သရက္သီးမ်ားျဖင့ ္ သားျဖစ္သူ အိမ္သို႔
ျပန္ေျပးလာသည္ကို ေတြ႔သည္ႏွင့္ အေမျဖစ္သူက ေမးသည္။
“ဟဲ့သား ဒီသရက္သီးေတြ ဘယ္ကယူလာတာလဲ”
“ရြာထိပ္က စုေပါင္းလယ္ယာျခံထဲကပါ”
“အေစာင့္ကို ခြင့္ေတာင္းခဲရဲ႔လား”
“ဟင့္အင္း၊ သူက သရက္ပင္ေအာက္မွာ အေသလို အိပ္ေနေတာ့ ႏိႈးေျပာရမွာ
အားနာတာနဲ႔ပဲ မေျပာခဲ့ေတာ့ဘူး”

သေဘာတရားေရးသင္တန္း
“ေဟ့ သူငယ္ခ်င္း၊ ကာလ္းမာက္(စ) ဆိုတဲ့လူကို သိသလား”
“မသိဘူး”
“အဲဒါ ေျပာတာေပါ့၊ ဗုဒၶဟူးနဲ႔ ေသာၾကာေန႔တိုင္း လုပ္ေနက် သေဘာတရားေရး
သင္တန္းကိုသာ မင္း ငါ့နဲ႔အတူ လုိက္တက္ခဲ့ရင္ သူ႔ကို မင္းသိမွာေပါ့”
“မင္းကေရာ အီဗန္ကို သိသလား”
“မသိဘူး”
“အဲဒါေျပာတာေပါ့၊ အကယ္၍သာ ဗုဒၶဟူးနဲ႔ ေသာၾကာေန႔တိုင္း
မင္းသင္တန္းသြားမတက္ခဲ့ရင္ မင္းမိန္းမဆီလာေနက် အီဗန္ကို
မင္းသိမွာေပါ့ကြာ”

သတိမႈနုိင္ၾကပါေစ

Posted by thawzin Sunday, September 20, 2009 2 comments

အဲဒီလိုေလးလဲ အေပ်ာ္မလြန္မိေစပါနဲ႕....... လူေတြဟာ ေပ်ာ္ရႊင္စရာနဲ႕ၾကဳံလာရင္လဲ ဒုကၡေတြ႔တတ္တယ္ဆုိတာ သတိမႈၾကပါေစ



ဒါေလးကလဲ သတိမႈတတ္ၾကပါ...... ရယ္စရာဟာသ တစ္ခုျဖစ္လာရင္ လူေတြ ခြက္ထုိးခြက္လွန္ ရီေမာတတ္ၾကသလို သတိတရား ကင္းမဲလြန္းၾကပါတယ္ အဲလိုလဲ မျဖစ္ပါေစနဲ႕
More Free Videos Here





ဒီလူကေတာ့ ၪာဏ္ၾကီးရွင္ေလးပါ.... နုိင္ငံျခားသြားတဲ့ပုဂၢဳိလ္မ်ား အတြက္ အတုယူစရာေလးပါဗ်ာ.... မွတ္သားစရာေလးလဲ ျဖစ္ပါတယ္

BAD Not Best FRIENDS

Posted by thawzin Wednesday, August 26, 2009 3 comments

အဲဒီလိုေလးလဲ မေနာက္က်နဲ႕ေနာ္ .... ရွက္စရာလဲေကာင္း ရီစရာလဲ ေကာင္းတဲ့ မူဗြီးေလးပါ.. ရယ္နုိင္ေပ်ာ္နုိင္ျပဳံးနုိင္ၾကပါေစကြယ္.





ခံေနလို႔ျဖစ္ပါ့မလား

ျပဇတ္ရုံအ၀င္၀မွာ အမ်ဳိးသမီးၾကီးတစ္ဦးက အေပါက္ေစာင့္ကို ရုိက္လိုက္လို႔
- ဘာျဖစ္လို႔ သူကို ရုိက္ရတာလဲ။
-မုိက္ရုိင္းလို႔ပါ။ ကၽြန္မ၀ယ္လာတဲ့ လက္မွတ္ကို ေတာင္းျပီး ဆြဲဆုတ္ ပစ္တယ္ေလ။

ျဖစ္နုိင္မယ္ဆုိရင္
-ဘူတာသြားခ်င္လို႔ ကားခ ဘယ္ေလာက္ေပးရမလဲ။
-သုံးရာပါခင္ဗ်ာ။ အိပ္အတြက္က မယူပါဘူး။
- ဒါျဖင့္ အိတ္ကိုပဲ ဘူတာပုိ႔ေပးပါကြာ ငါလမ္းေလွ်ာက္ လိုက္ခံမယ္။

စုိးရိမ္သူ
-ဟာ သူငယ္ခ်င္း စားေသာက္ဆုိင္ကို မင္းနဲ႕ အတူမေန႔က လုိက္လာတဲ့ေကာင္မေလးက ဘယ္ကလဲ။ ေတာ္ေတာ္ေခ်ာ္တယ္ကြာ။ မ်က္ႏွာေလးက ခ်ဳိေနတာပဲ။ ခ်စ္စရာေလး။ လွတစ္မ်က္ႏွာယဥ္တစ္ကိုယ္လုံးဆုိတဲ့ ပုံစံမ်ဳိးပဲ။ တကယ္ တကယ္ ခုိင္သင္းၾကည္နဲ႕ နႏၵာလႈိင္ ေပါင္းထားတဲ့ အလွမ်ဳိး၊ အသံက ထက္ထက္မိုးဦးလို ပဲ။ မင္းကိုေတာ့ ေလးစားသြားျပီးကြာ။

-ေလးစားရင္ ဆက္မေျပာပါနဲေတာ့ သူငယ္ခ်င္းရာ။ မင္းကိုငါ အေလးအနက္ ေတာင္းပန္ခ်င္တာကခုစကားေတြကို ငါ့မိန္းမေရွ႕မွာ မေျပာမိပါေစနဲကြာ။ အဲဒါကိုေတာ့ အေလးအနက္ ေမတၱာရပ္ခံပါတယ္။
- ရပါတယ္ကြာ။ နားလည္မႈရွိပါတယ္။ မင္းမိန္းမကိုေတာ့ မိတ္ဆက္ေပးထားဦးေလ။ သိေနမွ စကားေျပာ ဆင္ျခင္လို႔ရမွာ။
- မေန႔က မင္းေတြ႔လိုက္တာ ငါ့မိန္းမပဲေလ။
-“ အင္..”

ေျပာလိုက္ပါမယ့္
-ဟဲလို ေမာင္စိုးလား။
- ဟုတ္ပါတယ္ ဘယ္သူပါလိမ့္။
- ငါပါကြ သံေခ်ာင္းပါ။ ၁၀-တန္းတုန္းက အတူေနခဲ့တာေလကြာ တစ္ခုံတည္း အတူထုိင္ခဲ့ၾကတာ။
- ေၾသာ္ ေအး မွတ္မိျပီး။
- အမွတ္သုံးေက်ာင္းမွာ ေနခဲ့တဲ့ ေမာင္စုိးေနာ္။
- ဟုတ္ပါတယ္ သံေခ်ာင္းရ။
- မင္း ေမာင္စိုး ေသခ်ာပါတယ္ေနာ္ အသံက တစ္မ်ဳိးျဖစ္ေနလို႔။
- အေအးမိျပီး လည္ေခ်ာင္းနာ အသံ၀င္ ျဖစ္ေနလို႔ပါကြာ။
- ေမာင္စုိး ဆုိတာ ေသခ်ာရင္ေတာ ငါေျပာမယ္။
- ေျပာပါ ေမာင္စုိးပါ။
- တျခားမဟုတ္ပါဘူးကြာ။ ငါ ေငြတစ္ေသာင္းေလာက္ေခ်းခ်င္လို႔ပါ။
- ေကာင္းျပီးေလ ေမာင္စိုး ျပန္လာရင္ ငါေျပာျပလိုက္ပါ့မယ္။

ငါႏွစ္သက္တာက
- မင္းမႏွစ္သက္တဲ့ မိန္းကေလးကို ဘာလိုလက္ထပ္ခြင့္ေတာင္းရတာလဲကြာ။ မင္းေျပာေတာ့ အဲဒီေကာင္မေလးမွာ အသိဉာဏ္လညး္ မရွိဘူး။ ေငြလည္းမရွိဘူး ။ အေပါင္းအသင္းေကာင္း မိတ္ေဆြေကာင္းလည္း မရွိဘူး။ ေငြလဲမရွိဘူးဆုိ။ မင္းရဲ႕ စြမး္ရည္ကိုလညး္ မသိဘူးဆ
- ငါႏွစ္သက္တာက သူ႔ မိသားစုကြ။ အဲဒီအရည္အခ်င္းေတြ အားလုံး သူ႔မိသားစုမွာ ရွိေနလို႔။

သြားရမယ့္ လမ္း
ခရီးသည္က သေဘၤာကပၸတိန္ကို
- ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ဘယ္ေလာက္သြားရင္ ေျမျပင္ကိုေတြ႔နုိင္မလဲ။
- သုံးမုိင္ေလာက္ပါပဲ။
- ဘယ္လမ္းက သြားရမွာလဲ။
- ေအာက္တည့္တည့္ ဆင္းသြားရမွာ။

ျပကၡဒိန္ရွိတယ္

Posted by thawzin Sunday, August 16, 2009 1 comments




တစ္ခါက ရြာတစ္ရြာတြင္ စကားအလြန္ ေပါေသာ ေဒၚမယ္မဆုိသူ မိန္းမၾကီး တစ္ေယာက္ရွိေလတဲ့။ ေဒၚမယ္မကို စကားေျပာလြန္းေသာေၾကာင့္ သူ႔ေယာက္်ား ဦးစံေဗ်ာကပင္ ဒဏ္မခံနုိင္ ေဒၚမယ္မ စကားေျပာကို လန္႔ေနရသည္။
ကိုစံေဗ်ာ
ဘာလဲ
ေတာ္ သိျပီးျပီးလား
မင္းကဘာေျပာလို႔ ငါက ဘာသိရမွာလဲဟု ေမးလွ်င္ ေဒၚမယ္မ စကားေျပာေတာ့မယ္ ၊ ဤသည္မွာ စကားေျပာရန္ အတြက္ နိဒါန္း ပ်ဳိးျခင္းပင္ ၊ဦးစံေဗ်ာ သည္ ထုိဒဏ္ကို မခံလို၍ -
“ ေအး သိျပီးျပီး ”
ကိုစံေဗ်ာ အေျဖေၾကာင့္ ေဒၚမယ္မ မ်က္ေစာင့္ ထုိးသည္။
“ က်ဳပ္ျဖင့္ မေျပာရေသးဘဲ ေတာ္က ဘယ္လိုလုပ္သိလို္က္တာတုန္း ”
“မင္းစကားေျပာရင္ ေလေၾကာရွည္လြန္းလို႔ ေတာ္ေတာ္နဲ မျပီးေတာ့ဘူး၊ ဟုိေန႔က ရြာေတာင္ပိုင္းက ကိုသာေအး အေၾကာင္းေျပာမွာကို ျမတ္စြာဘုရား ဆဒၵန္ဆင္မင္းဘ၀ကို ေရာက္သြားတယ္။”
“ ေျပာရမွာေပါ့ေတာ၊ ကိုသာေအး သမီး လင္ေနာက္လိုက္တုန္းက ရြာဦးဘုရားပြဲမွာ ကိုသာေအး သမီး၊ လင္ေနာက္လိုက္တုန္းက ရြာဦးဘုရားပြဲမွာ ျမဳိ႕က်က္သေရ၀င္းေဆာင္ ဇတ္က ဆဒၵန္ဆင္မင္း ကေနတ့ဲ ည၊ အဲဒီဇတ္ထဲမွာပါတဲ့ ဆရာကို တတ္လူ က က်ဳပ္ကို ဖ်ာလက္မွတ္ေပးတာေလ။ ေတာ္က မုန္႔ဖုိး တစ္ဆယ္ပဲ ေပးတာ၊ အဲဒီတစ္ဆယ္ကလဲ ၾကက္ဖၾကီး ေရႊနီေရာင္းလိုက္တာေလ၊ ေရာင္းတုန္းကလဲ ၾကက္ဖၾကီး ေရႊနီနဲ႕ အတူေမြးထားတဲ့ ေၾကာင္ေလး ၀ါ၀ါက ဖ်ားေနတယ္ေလ၊ အဲဒါနဲ ရြာေျမာက္ပိုင္းက
ဆရာၾကီး ဦးလူထူးကို သြားျပီး ပင့္ရေသးတယ္ေလ ၊ အဲဒီတုန္းက သူကမအားလုို႔ ေတာ္ပဲ က်ဳပ္ကို ေျပာေသးတယ္ ေဆးမွီးတုိ႔ ေတြအတြက္ .....”
ေဒါမယ္မ စကားေျပာလက္စနဲ ရပ္သြားသည္။ သူ႔အိမ္ထဲသုိ႔ ဧည့္သည္တစ္ေယာက္ ၀င္လာေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။ ဦးစံေဗ်ာ ကံေကာင္းျပီး ထုိဧည့္သည္က ကံဆုိးေတာ့မည္မွန္း ဦးစံေဗ်ာသိလိုက္သည္။
“ ဟယ္ မဖြားစိန္ ပါလား၊ လာလာ ထုိင္အုံး၊ မေတြ႔ရတာကို တစ္ႏွစ္ေလာက္ရွိေရာ့မယ္၊ က်ဳပ္က ရုတ္တရက္ ဆုိ မမွတ္မိဘူးေတာ့၊ ေတာ္က ျမဳိ႕ၾကီးသူကို ျဖစ္ေနလို္က္တာေတာ္၊ ဒါနဲ႕ မေရႊထူးနဲ႔ ေတြ႔ေသးလား က်ဳပ္နဲ႕ ေတြ႔တယ္၊ မေရႊထူး ဆုိတာေလ ”
ေဒၚ မယ္မသည္ စကားကို အမွ်င္မျပတ္ ေျပာေနေသာေၾကာင့္ ၀င္၍ နႈတ္ဆက္လိုက္ေသာ မဖြားစိန္မွာ အထရခက္ေနေတာ့သည္။ ေဒၚမယ္မကလည္း စကား ေျပာမရပ္၊ သုိ႔ ျဖင့္ အေတာ္ကို ၾကာသြားေသာ အခါ မဖြားစိန္ မေနသာေတာ့ဘဲ။
“ စကားကေတာ့ ေျပာလို႔ ေကာင္းပါရဲ႕၊ ဟင္း ဟင္း .. ကၽြန္မ သြားလိုက္ပါဦးမယ္ ၊ ဟုိဘက္အိမ္ေတြ ႏႈတ္ဆက္လိုက္ခ်င္ေသးလို႔ ”
“ ေၾသာ္ မၾကည္မ တုိ႔ဘက္လား၊ သူလဲေလ ဟုိေန႔ က ေျပာေနေသးတယ္............”
ေဒၚဖြားစိန္က အထင္းထရပ္လိုက္သည္ ။ ထုိအခါမွ ေဒၚမယ္မက
“ ဟုတ္ပါ့ေတာ္ က်ဳပ္ကလဲ စကားေကာင္းေနတာနဲ႕ အၾကာၾကီး ေျပာမိသြားတယ္၊ နာရီက မရွိေတာ့ ဘယ္ေလာက္ၾကာသြားတယ္ေတာင္ မသိေတာ့ဘူး ”
လို႔ ေျပာသတဲ့ ၊ အဲဒီေတာ့ ရြာထဲကျပန္ေရာက္လာတဲ့ ဦးစံေဗ်ာသည္ သူ႔ဇနီးကို အျမင္ကပ္ကပ္ႏွႈင့္
“ မင္း ဘယ္ေလာက္ၾကာတယ္ဆုိတာ နာရီမရွိေပမယ့္ ျပကၡဒိန္ ရွိပါ္တယ္ကြာ ၊ လွမ္းၾကည့္လိုက္ေရာ ေပါ့ ”
လို႔ေျပာလိုက္သတဲ့။

တူခ်က္ကေတာ့

Posted by thawzin Thursday, July 30, 2009 4 comments



တစ္ခါက ဟုိတယ္တစ္ခု၏ ေအာက္ထပ္ စားေသာက္ခန္းတြင္ အသက္ငါးဆယ္ခန္႔ လူၾကီးတစ္ေယာက္ႏွင့္ အသက္ႏွစ္ဆယ္ေက်ာ္ လူငယ္တစ္ေယာက္တုိ႔ စားပြဲတစ္လုံးတည္းမွာ အတူထုိင္၍ အရက္ေသာက္ေနၾကသည္။ ႏွစ္ေယာက္လုံးလည္း အေတာ္မူးေနၾကသည္။ အမူးသမားတုိ႔ ထုံးစံအတုိင္း ေျပာစရာ စကားမရွိ စကားရွာက တစ္ဦးႏွင့္ တစ္ဦး မိတ္ဖြဲ႕ ၾကေတာ့သည္။
“ ဒါနဲ႕ ငါ့တူက ဘယ္ကလဲ၊ ဦးေလး မင္းကို တစ္ေနရာရာမွ ျမင္ဖူးသလိုလိုပါပဲ ”
“ ကၽြန္ေတာ္လဲ ဦးေလးကို ေတြ႔ဖူးသလိုလိုပါပဲ၊ ကၽြန္ေတာ္က မႏၱေလးကပါ ”
“ ဟုတ္လား၊ ဒါေၾကာင့္ ေနမွာ ဦးေလးလဲ မႏၱေလးကပဲ ေနေတာ့ေကာ ဘယ္အရပ္ထဲမွာလဲ ေျပာစမ္းပါဦး ”
“ ျမဳိ႕သစ္မွာပါ ”
“ ဟာ ငါလဲ ျမိဳ႕သစ္မွာေနတာပဲ၊ ဒါေၾကာင့္ ေတြ႔ဖူးသလိုလို ၊ ျမင္ဖူးသလိုလို ျဖစ္ေနတာကိုး ၊ ေဟး... ေဟာ .. ေရာ့ေသာက္ကြာ ”
“ ဟုတ္ကဲ့ ဒါနဲ ဦးေလးက ျမဳိ႕သစ္ ဘယ္နားမွာလဲ ”
“ အမွတ္ (၂) က”
“ ဟာ ကၽြန္ေတာ္လဲ အမွတ္ (၂) ကပဲ”
“ ဟန္က်လိုက္တာကြာ တစ္ျမဳိ႕တည္းသာ းတစ္လမ္းတည္းသားေတြ လာဆုံရတာ၊ အျမည္းမွာကြာ ငါက အရက္မွာလိုက္မယ္ ”
“ ရပါတယ္ ဦးရယ္၊ မိတ္ျဖစ္ေဆြျဖစ္ ႏွစ္မ်ဳိးစလုံး ကၽြန္ေတာ္ပဲ မွာပါ့မယ္၊ ေဟ့ ၾကက္ခ်ဥ္ေက်ာ္ နဲ႕ ရမ္ေလးပတ္ ကြာ ၊ ဒါနဲ ဦးေလးေနေတာ့ ”
“ ေျခာက္ဆယ့္တစ္ ေက်ာကပ္လမ္းမွာ ”
“ တူလိုက္တာ ကၽြန္ေတာ္လဲ ေျခာက္ဆယ့္တစ္ေက်ာကပ္လမ္းမွာပဲ၊ ကၽြန္ေတာ္က အိမ္နံပါတ္ - ၄၄ ”
“ ေဟ၊ ေလးဆယ့္ေလး ”
“ ဟုတ္ပါတယ္ ”
“ ဟာ ငါလဲ ေလးဆယ့္ေလးပဲ၊ အံ့ေရာေဟ့၊ တူတာမွ အကုန္တူတာ၊ ဒါနဲ႕ ငါတူ ဒီမွာ တည္းေတာ့ ဘယ္အခန္းမွာ လဲ ”
“ ၀မ္း အုိ၀မ္း မွာ ”
“ ေၾသာ္ ဒါေတာ့မတူေတာ့ဘူးကြ၊ ဦးက တစ္ သုည တစ္ မွာတည္းတာ။
“ ေၾသာ္ ”
သုိ႔ျဖင့္ ႏွစ္ေယာက္သား အမူးလြန္ကာ ေမွာက္သြားၾကသည္။ ထုိအခါ အျခားရက္အ၀ုိင္းမွာ လူတစ္ေယာက္ ေကာင္တာမွာ ထုိင္ေနသူအား
“ ဟုိ ႏွစ္ေယာက္ တူလိုက္ပုံက အေတာ္ဆန္းၾကယ္တယ္ေနာ္ ေနၾကတဲ့ ျမဳိ႕ေရာ၊ လမ္းေရာ ၊ အိမ္ေရာ ”
ထုိအခါ ေကာင္တာမွာ ထုိင္ေနသူက
“ တူမွာေပါ့ဗ်ာ၊ သူတုိ႔က သားအဖေတာ္တယ္၊ အတူလာျပီး အတူတည္းၾကတာပဲ။ အမူးလြန္ေနလို႔ တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္ မမွတ္မိတာ ”
ဟု ေျပာလိုက္ေလသတည္း။




ဆင္ဆုိသည္မွာ

ကုန္သည္ၾကီးတစ္ဦးက ဆင္ေရာင္းဖုိ႔ျမိဳ႕ကိုေရာက္လာပါတယ္။ ဆင္ၾကီးကို ေရာင္းမယ္ဆုိတာသိေတာ့ လူတစ္ေယာက္က အခ်ိန္ယူျပီး ပတ္ခ်ာလွည့္ၾကည့္ပါတယ္။ ေခါင္းပုိင္းကို ေရာက္လာေတာ့ ေသေသခ်ာခ်ာၾကည့္ျပီး စိတ္ပ်က္လက္ပ်က္နဲ႕ ေခါင္းယမ္းျပီး ထုိင္ခ်လိုက္တယ္။

တျခား ဆင္၀ယ္ခ်င္တဲ့လူေတြကလည္း ၾကည့္ေနၾကေတာ့ ကုန္သည္ၾကီးက ထုိင္ေနတဲ့လူအနား ေရာက္လာျပီး-
- ခင္ဗ်ား မေက်နပ္စရာမ်ား ေတြ႔ထားလို႔လားဗ်ာ။
-အင္း ေခါင္းပိုင္းမွာဗ်...
-အဲဒါဆုိ မေျပာလုိက္ပါနဲ႕ဦးဗ်ာ အေရာင္းအ၀ယ္တည့္ရင္ ခင္ဗ်ားကို ငါးရာခုိင္ႏႈန္းေပးပါ့မယ္။
အဲသလိုေျပာေတာ့ မေက်မနပ္ နဲ႔ ဆင္ကိုၾကည့္ေနတဲ့လူက ေခါင္းျငိမ့္ျပလိုက္ပါတယ္။ ဒီလိုနဲ႕ ခဏၾကာေတာ့ အေရာင္းအ၀ယ္တည့္သြားရာ ကုန္သည္က ျငိမ္ျပီးထုိင္ေနတဲ့ လူဆီ သြားျပီး ပိုက္ဆံေပးရင္း-
- မိတ္ေဆြက က်ဳပ္ဆင္ရဲ႕ မ်က္စီ တစ္ဖတ္ မေကာင္းတာ ဘယ္လိုလုပ္ သိတာလဲဗ်။
-မသိပါဘူး။
-ဒါျဖင့္ ဆင္ေခါင္းကို ၾကည့္ျပီး ဘာလို႔ ေခါင္းယမ္းေနရတာလဲ။
ထုိင္ေနတဲ့လူက ကုန္သည္ေပးတဲ့ ပုိက္ဆံကိုအိပ္ထဲယူထည့္ျပီး-
- ဆင္ကိုတစ္ခါမွ မျမင္ဖူးလို႔ ၾကည့္တာပါဗ်ာ ။ ပါးစပ္ ကိုရွာမေတြ႔လို႔ စိတ္ပ်က္ေနတာ။

လူေပါင္းမွားလို႔
လူၾကီးတစ္ေယာက္ဟာ လမ္းေလွ်ာက္လာရင္း အိမ္တစ္အိမ္က လူေခၚေခါင္းေလာင္းကို မမီ့တမီနဲ႕ လွမ္းႏွိပ္ေနတဲ့ ကေလးတစ္ေယာက္ကို ေတြ႔လို႔-
- ငါ့တူဦးေလး ႏွိပ္ေပးမယ္။
လူၾကီးကႏွိပ္ေပးလိုက္တယ္။
အဲဒီ ေတာ့ ကေလးက
- ႏွိပ္ျပီးရင္ ေျပးၾကစုိ႔ ဦးေလး
ဆုိျပီး ထြက္ေျပးပါေလေရာ။


ၾကက္နက္အစြမ္း
-ၾကက္အနက္ေတြက ၾကက္အျဖဴေတြထက္သာတယ္ကြ။
-ဘာလို႔လဲ။
- ၾကက္အျဖဴေတြက ဥအနက္ မဥနုိင္ဘူးေလ။


တာ၀န္ေက်သူ
အခန္းအပ္ျပီး ျပန္ေတာ့မယ့္ ဧည့္သည္က တံခါး၀ေရာက္မွ-
- ငါ့အခန္း သြားၾကည့္ေပးစမ္းပါဦး၊ အခန္း နံပါတ္ ၅၀၅။ စားပြဲေပၚမွာ ပန္းစကၠဴနဲ႕ ထုပ္ထားတဲ့ ပါဆယ္ တစ္ထုပ္မ်ား ရွိသလားလို႔။
- ဟုတ္ကဲ့
(ငါးမီနစ္ခန္႔ၾကာေသာ္)
- ေတြ႔ခဲ့သလား။
- ေတြ႔ခဲပါတယ္ခင္ဗ်ာ။
ယူေပးရမလား။



စိတ္ခ်
ေလယာဥ္စီး။ ။ ကပၸတိန္ရွင့္ ရွင့္ရဲ႕ ကၽြမ္းက်င္မႈဟာ ကၽြန္မတုိ႔ကို ေျမျပင္ေပၚ ျပန္ေရာက္ေအာင္ သယ္ေဆာင္ေပးနုိင္မယ္လို႔ ယုံၾကည္ပါတယ္။
ကပၸတိန္။ ။ ကၽြန္ေတာ့္သက္တမ္း ႏွစ္သုံးဆယ္ေက်ာ္မွာ ဘယ္ခရီးသည္ကိုမွ အာကာသထဲ မထားခဲ့ဖူးဘူး။




ပုိရူးမွာစုိးလို႔
စတုိးဆုိင္ထဲမွာ ေစ်း၀ယ္ေနတဲ့ လယ္သမားၾကီးကို
- စက္ဘီး တစ္စီးေလာက္ ၀ယ္ပါ့လား။
-စက္ဘီး ၀ယ္မယ့္အစား ႏြားပဲ ၀ယ္မွာေပ့ါကြာ။
-ခင္ဗ်ား ႏြားစီးျပီး ျမဳိ႔လာ ေစ်း၀ယ္ရင္ အရူးလို႔ အေျပာခံရမွာေပါ့။
-မင့္စက္ဘီး ၀ယ္သြားျပီးတာမွ ႏုိ႕ညစ္ေနရင္ ပုိျပီးေတာင္ ရူးတယ္လို႔ အေျပာခံရမွာေပါ့ကြာ။

ဒါေလာက္ကေလးမ်ား
ကား အျမန္ေမာင္းလာသူကို ယာဥ္ထိန္းရဲကတားျပီး
- ကိုယ့္အျပစ္ကိုယ္သိရဲ႕လား။
- ကၽြန္ေတာ္ေမာင္းတာ ျမန္ေနလို႔လား။
-မုိးေပၚမပ်ံရုံတစ္မယ္ပဲဗ်။ ဘယ္သြားမွာမုိ႔လို႔ အျမန္ ေမာင္းလာရတာလဲ။
- အလုပ္ပါ။
-ဘာလုပ္သလဲ။
-ေလယာဥ္ပ်ံေမာင္းပါတယ္။

အဆုိးအေကာင္း
ဆရာ၀န္နဲ႔ ဆရာမမ်ားဟာ လူနာရဲ႕ေဘးမွာရပ္ျပီး
- ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ခင္ဗ်ားကို သတင္းဆုိးတစ္ခုနဲ႕ သတင္းေကာင္းတစ္ခုေျပာခ်င္ပါတယ္။ သတင္းဆုိးကေတာ့ ဓါတ္မွန္မွားသြားလို႔ ခင္ဗ်ားရဲ႕ ညာဘက္ေျခေထာက္ကို ျဖတ္လိုက္မိတာပါ။ သတင္းေကာင္းကေတာ့ ခင္ဗ်ားရဲ႕ ဘယ္ဘက္ေျခေထာက္ ရုိက္တဲ့ ဓါတ္မွန္ရပါျပီး။ အားလုံးေကာင္းပါတယ္။ လုံး၀ျဖတ္ဖုိ႔ မလုိပါဘူးခင္ဗ်ား။


ဒီေန႔ပို႔မယ္ေနရာ
လူတစ္ေယာက္က ျခေသၤ့ တစ္ေကာင္နဲ႕ အတူျမဳိ႕ထဲမွာ လမး္ေလွ်ာက္လာတာကို ရဲသားက ျမင္ေတာ့
- ေဟး- ခင္ဗ်ား အဲဒီျခေသၤ့ကို တိရစၱာန္ရုံသြားပို႔သင့္တယ္။
-ဟုတ္ကဲ့
ေနာက္ရက္မွာလည္း အဲဒီလူကို ျခေသၤ့နဲ့ အတူျမဳိ႕လယ္မွာ ေတြ႔ျပန္ေရာ။ ဒီေတာ့ ရဲသားက
- ေဟးလူ ခင္ဗ်ားကို က်ဳပ္မေန႔က ေျပာတယ္ေလ။ အဲဒီျခေသၤ့ကို တိရစၦာန္ရုံသြားပို႔ဖုိ႔..........
-ဟုတ္ကဲ့ ပုိ႔ခဲ့ပါတယ္။ ဒီေန႔ေတာ့ ရုပ္ရွင္ရုံ လုိက္ပို႔မယ္ စိတ္ကူး မိလို႔..........။

စမ္းခ်င္တယ္ဆုိရင္
-မင္းအလုပ္က ေဘးေပါက္ရွိရဲဲ႕လား။
-ဟင့္အင္း။
- မက်ဘူးထင္ရင္ မင္းပိုက္ေပါက္နဲ႕ ငါးဖမ္းၾကည့္ပါ့လား။

သည္းမခံနုိင္သူ

Posted by thawzin Monday, July 6, 2009 3 comments





တစ္ခါက တရားရုံကို အမႈတစ္မႈ ေရာက္လာသတဲ့၊ အဲဒီအမႈကေတာ့ ကားစပယ္ယာက ခရီးသည္ အမ်ဳိးသမီးၾကီးတစ္ဦးကို ကားေမာင္းေနတုန္း တြန္းခ်တဲ့ အမႈျဖစ္တယ္။ တရားသူၾကီးက တရားခံကို ေမးသတဲ့။
“ ေမာင္မင္းကို ဒီတရားလို အမ်ဳိးသမီးၾကီးက ေျပာေနတယ္ ၊ သူ႔ကို ကားေမာင္းေနတုန္း ရပ္မေပးဘဲ တြန္းခ်တယ္လို႔ ၊ ဟုတ္သလား ”
“ ဟုတ္ပါတယ္ ”
“ ဘာလို႔ တြန္းးခ်ရတာလဲ ”
“ ကၽြန္ေတာ္မ်ဳိး ျဖစ္ပ်က္ပုံ အစအဆုံး ေျပာျပပါရေစ၊ ဒီအမ်ဳိးသမီးၾကီးဟာ ကားေပၚကို တတ္လာပါတယ္။ သူတတ္လာေတာ့ လက္ေပြ႔အိတ္ၾကီး တစ္လုံး ကိုင္တတ္လာပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္မ်ဳိး ကာားစီးခ ေတာင္းမလို႔ သူ႔အနားကို သြားေတာ့ လက္ေပြ႔အိတ္ၾကီးကို ဖြင့္ပါတယ္၊ လက္ေပြ႔အိတ္ၾကီး ထဲက လက္ကိုင္အိတ္ကို ထုတ္ပါတယ္၊ ျပီးေတာ့ လက္ေပြ႔အိတ္ၾကီးကို ပိတ္ပါတယ္၊ လက္ကိုင္အိတ္ေလးကို ဖြင္ပါတယ္။ လက္ကိုင္အိတ္ထဲက ကတၱီပါ အိတ္ကေလးကို ထုတ္ပါတယ္။ လက္ကိုင္အိတ္ကို ပိတ္လိုက္ပါတယ္။ ျပီးေတာ့ လက္ေပြ႔အိတ္ကို ဖြင့္ပါတယ္၊ လက္ကိုင္အိတ္ေလးကို ထည့္ပါတယ္။ လက္ေပြ႔အိတ္ကို ပိတ္ပါတယ္။ ကတၱီပါအိတ္ကို ဖြင့္ပါတယ္။ အဲသလိုလုပ္ေနတုန္း ေရွ႕ခုံက ခရီးသည္က ကားခေပးလို႔ သြားယူပါတယ္၊ ကၽြန္ေတာ္ သြားယူေနတုန္း လက္ေပြ႔အိတ္ကို ဖြင့္ပါတယ္၊လက္ကိုင္အိတ္ကို ထုတ္ပါတယ္၊ လက္ေပြ႔အိတ္ၾကီးကို ပိတ္ပါတယ္၊ လက္ကိုင္အိတ္ေလးကို ဖြင္ပါတယ္။ ကတၱီပါအိတ္ကို ထည့္ပါတယ္။လက္ကိုင္အိတ္ေလးကို ပိတ္ပါတယ္။ လက္ေပြ႔အိတ္ကို ဖြင့္ပါတယ္၊ လက္ကိုင္အိတ္ေလးကို ထည့္ပါတယ္။ လက္ေပြ႔အိတ္ကို ပိတ္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္က ပုိက္ဆံထုတ္ျပီးျပ ီ မွတ္လုိ႔ သူ႔အနားကို လာေတာ့ မင္းမယူေသးဘူး မွတ္လို႔ ဆုိျပီး လက္ေပြ႔အိတ္ၾကီးကို ဖြင့္ပါတယ္၊ လက္ေပြ႔အိတ္ၾကီး ထဲက လက္ကိုင္အိတ္ကို ထုတ္ပါတယ္၊ ျပီးေတာ့ လက္ေပြ႔အိတ္ၾကီးကို ပိတ္ပါတယ္၊ လက္ကိုင္အိတ္ေလးကို ဖြင္ပါတယ္။ လက္ကိုင္အိတ္ထဲက ကတၱီပါ အိတ္ကေလးကို ထုတ္ပါတယ္။ လက္ကိုင္အိတ္ကို ပိတ္လိုက္ပါတယ္။ ျပီးေတာ့ လက္ေပြ႔အိတ္ကို ဖြင့္ပါတယ္၊ လက္ကိုင္အိတ္ေလးကို ထည့္ပါတယ္။ လက္ေပြ႔အိတ္ကို ပိတ္ပါတယ္။ ကတၱီပါအိတ္ကို ဖြင့္ပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ေနာက္တတ္လာတဲ့ ခရီးသည္တစ္ဦးက ကားခေအာ္ေပးလို႔ သြားယူပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ လက္ေပြ႔အိတ္ကို ဖြင့္ပါတယ္၊လက္ကိုင္အိတ္ကို ထုတ္ပါတယ္၊ လက္ေပြ႔အိတ္ၾကီးကို ပိတ္ပါတယ္၊ လက္ကိုင္အိတ္ေလးကို ဖြင္ပါတယ္။ ကတၱီပါအိတ္ကို ထည့္ပါတယ္။လက္ကိုင္အိတ္ေလးကို ပိတ္ပါတယ္။ လက္ေပြ႔အိတ္ကို ဖြင့္ပါတယ္၊ လက္ကိုင္အိတ္ေလးကို ထည့္ပါတယ္။ လက္ေပြ႔အိတ္ကို ပိတ္ပါတယ္ ၊ ကၽြန္ေတာ္မ်ဳိး သူ႔အနားေရာက္ေတာ့ မင္းမယူေသးဘူးမွတ္လို႔ ဆုိျပီး လက္ေပြ႔အိတ္ကို ဖြင့္ပါတယ္၊ လက္ကိုင္အိတ္ကို ထုတ္ပါတယ္၊ လက္ေပြ႔အိတ္ကို ပိတ္ပါတယ္၊ လက္ကိုင္အိတ္ကို ဖြင့္ပါတယ္ ”
“ ေတာ္ ေတာ္ ေတာ္ ေတာ္ေလာက္ျပီး ”
တရားသူၾကီးက လက္ကာ တားလိုက္ျပီး-
“ အဲသလို ဘယ္ႏွစ္ခါ လုပ္သလဲ ”
“ ေလးခါ လုပ္ပါတယ္ ”
“ မင္းမုိ႔ ေလးခါထိ သည္းခံေနတာ ငါသာဆုိ ႏွစ္ခါေလာက္ လုပ္ကတည္းက ကန္ခ်တယ္ ”
ဟု ေျပာလိုက္သတည္း ။

ေနာက္တယ္

Posted by thawzin Tuesday, June 23, 2009 2 comments

အေၾကြးဆုိင္ ထင္လို႔ပ

Posted by thawzin Wednesday, June 17, 2009 1 comments



တစ္ခါက စိုက္ပ်ဳိးေရး လုပ္ငန္းနဲ႕ အသက္ေမြး ၀မ္းေက်ာင္း တဲ့ သပြတ္ေတာ္ နယ္ေလးမွာ
မုိးအၾကီးအက်ယ္ ေခါင္လို႔ စိုက္ပ်ဳိးေရး လုပ္ငန္းေတြ စမရတဲ့ ျဖစ္ေနသတဲ့။ မုိးေခါင္လို႔
ေရရွားတဲ့ အတြက္ ေသာက္ဖုိ႔ သုံးဖုိ႔ ေရကိုေတာင္မွ ငါးမုိင္ေလာက္ ေ၀းတဲ့ေန႔မွာ
သြားခပ္ရတာဆုိပဲ။ အဲဒီ ငါးမုိင္ေလာက္ ေ၀းတဲ့ ေနရာမွာေတာ့ ဇလြန္ဆုိတဲ့
ဆိပ္ကမ္းျမဳိ႕ေလး ရွိတာကိုး။ သပြတ္ေတာ္က ရြာသူရြာသားေတြဟာ စည္ေတြ ပုံးေတြ
အုိးေတြ တင္ျပိး ဇလြန္ကမ္းကို ေရခပ္ဖုိ႔ လွည္းနဲ႕သြားေလ့ရွိတယ္။ အဲသလို ေရခပ္ရင္း
လုိအပ္တဲ့ ဆန္၊ ဆီ၊ ဆား၊ ေဆး လူသုံးကုန္ ပစၥည္းေတြကို ဇလြန္ကုန္စုံဆုိင္က ၀ယ္ၾကရတယ္၊
မုိးေခါင္ေရရွားနဲ႕ အလုပ္မျဖစ္၊ ၀င္ေငြမရွိၾကတဲ့ အခါမွာေတာ့ ဇလြန္ကုန္စုံုဆုိင္ကလဲ အေၾကြးမေရာင္းေတာ့
သပြတ္ေတာ္က ရြာသားေတြဟာ အခက္ေတြ႔ၾကရတာေပါ့။ အဲဒီအခ်ိန္မွာပဲ ကုန္သည္တစ္ဦးက ဇလြန္ျမဳိ႕ကို
ေရာက္လာျပီး ကုန္စုံဆုိင္ၾကီး တစ္ဆုိင္ဖြင့္လိုက္တယ္။ အဲဒီကုန္သည္က
သူ႔ဆုိင္မွာ ၀ယ္မယ့္ ေဖါက္သည္ေတြ လိုခ်င္တဲ့အတြက္ ဆုိင္ေရွ႕မွာ “ အေၾကြးေရာင္းပါသည္ ”ဆုိတဲ့
ဆုိင္းဘုတ္ကို ခ်ိတ္ထားလိုက္သတဲ့။ ဒီေတာ့ ၀င္ေငြမရွိလို႔ အခက္အခဲေတြ႔ေနတဲ့ သပြတ္ေတာ
ရြာသားေတြဟာ ေနာက္ဖြင့္လိုက္တဲ့ ကုန္စုံဆုိင္ကို ေရာက္ကုန္ၾကေတာ့တာေပါ့။ ကုန္သည္ၾကီးကေတာ့
သေဘာေတြက်ေနတယ္။ အေၾကြးေပးျပီး လူစုထားလိုက္တဲ့အတြက္ သူတုိ႔ ေငြ၀င္လာတဲ့အခါ အေၾကြးေတြ
ျပန္ဆပ္မယ္။ ျပီးေတာ့ အေၾကြးေရာင္းထားခဲ့တဲ့ ေက်းဇူးေၾကာင့္ သူ႔ဆုိင္မွာ ပဲ လက္ငင္းဆက္-ယ္ၾကမယ္လို႔
တြက္ထားတာကိုး။ ဒီလိုနဲ႕ ရက္လေတြ ေျပာင္းျပီး ရာသီဥတု ေကာင္းလာလို႔ စုိက္နုိင္ ပ်ဳိးနုိင္ ျဖစ္လာတယ္။
သပြတ္ေတာ့ ရြာသူရြာသားေတြဟာလဲ အသီးအႏွံေတြ ျဖစ္ထြန္းလို႔ ေငြရႊင္လာတယ္။ ကုန္သည္ၾကီးက
သူ႕ဆုိင္ကို လာျပီး အေၾကြးေတြ ဆပ္ၾကေတာ့မွာပဲဆုိ ေမွ်ာ္ေနတာေပါ့။ အေၾကြးေတြ မဆပ္ၾကေသးေတာင္မွ
ေငြ၀င္ေနၾကျပီးဆုိေတာ့ လက္ငင္းေတာ့ လာ၀ယ္မွာပဲဆုိျပီး၊ ဒါေပမယ့္ သပြတ္ေတာ ရြာသားေတြက
တစ္ေယာက္မွ ကုန္သည္ၾကီးရဲ႕ ကုန္စုံဆုိင္ကို ေရာက္မလာၾကဘူးတဲ့ သူတုိ႔ဟာ ဇလြန္ကုန္စုံဆုိင္ကိုပဲ
သြားေနေတာ့ ကုန္သည္ၾကီးက သပြတ္ေတာ္ကို လိုက္သြားျပီးေတာ့
“ ခင္ဗ်ားတုိ႔ကို ကၽြန္ေတာ္ အေၾကြးေရာင္းထားတယ္ သတိရၾကေသးရဲ႕လား ”
“ ရတာေပါ့ ဗ်ာ၊ ေက်းဇူးလဲ ခုထိတင္ေနတုန္းပါ ”
“ ေက်းဇူးလဲတင္တယ္၊ သတိလဲရတယ္ ဆုိျပီး ကၽြန္ေတာ္ဆုိင္ကိုေတာ့ လမ၀ယ္ၾကေတာ့တာလဲ ခင္ဗ်ားတုိ႔
အေၾကြးေတြ ၀ယ္ထားၾကတယ္မဟုတ္လား ”
“ ဟုတ္ပါတယ္၊ ေငြ၀င္ေနပါျပီ၊ အဲဒါေၾကာင့္ မ၀ယ္ေတာ့တာပါ၊
လူၾကီးမင္းဆုိင္က “ အေၾကြးေရာင္းပါသည္ ဆုိင္းဘုတ္ခ်ိတ္ထားေတာ့ လက္ငင္း မေရာင္းဘူးမွတ္ေနလို႔ပါ ”
ဟု ေျဖသတဲ့။

အလုပ္ေတြ ေလ်ာက္တဲ့အခါ အေသအခ်ာရခ်င္ရင္ေတာ့ ဒီလိုလုပ္လိုက္ပါ။ တစ္ခုေတာ့ ရွိတယ္ေနာ္ အေပါင္းအသင္း ေတြေကာင္းေကာင္း ရွိထားရမယ္..... ဘယ္လိုလုပ္ရလဲ ဒါေလးၾကည့္လိုက္ပါ

နားျငီးလြန္းလို႔

Posted by thawzin Monday, June 1, 2009 2 comments



တစ္ခါက အရက္မူးျပီး ကားလမ္းကို မ်ဥ္းက်ားက မကူးဘဲ လမ္းလယ္က ျဖတ္ကူးလို႔ အဖမ္းခံရတဲ့ လူတစ္ေယာက္ တရားရုံးကို ေရာက္လာတယ္။ တရားရုံး ေရာက္ေတာ့ တရားသူၾကီးက တရားခံကို ေမးတယ္။
“ေမာင္မင္း လမ္းျဖတ္ကူးရာမွာ ဘာလို႔ မ်ဥ္းက်ားက မကူးရတာလဲ ”
“ ကၽြန္ေတာ္မ်ဳိး မ်ဥ္းက်ားကို ရွာမေတြ႔လို႔ပါ ”
“မွန္ပါတယ္၊ မ်ဥ္းက်ားက ေတာင္ဘက္မွာ၊ ကၽြန္ေတာ္က ေျမာက္ဘက္ကို လိုက္ရွာမိလို႔ပါ ”
“ ရွာမေတြ႔ ရတာနဲ႕ ကူးေရာလား ”
“ မကူးေသးပါဘူး၊ ကူးမလို႔ ဟန္ျပင္ ေနတုန္းပါ။ အရက္က နည္းနည္းမူးေနေတာ့ ေရွ႕ကိုယုိင္သြားတဲ့ ဆီမွာ မလဲေအာင္ လို႔ ကၽြန္ေတာ္မ်ဳိး ထိန္းရင္း ႏွစ္လမ္း၊ သုံးလမ္း လွမ္းမိတာပါ။ ကၽြန္ေတာ္မ်ဳိးအမူးလြန္ေနတယ္ ဆုိတာ အရက္ေရာင္းတဲ့ ကိုေခြး သိပါတယ္။ ကိုေခြးဆုိတာ မစိန္ၾကည္ရဲ႕ ေယာက္်ားပါ၊ မစိန္ၾကည္ရဲ႕ သမၤီး မဂၤလာေဆာင္တုန္းက ကၽြန္ေတာ္မ်ဳိး သြားပါေသးတယ္၊ သူတုိ႔က ”
“ ဒီမွာ ေမးတာကိုပဲ ေျဖပါ။ မ်ဥ္းက်ား မရွိတဲ့ ေနရာက လမ္းျဖတ္ကူးတယ္လို႔ ေမာင္မင္းကို စြဲဆုိထားတယ္ မဟုတ္ဘူးလား ဒါပဲ ေျဖပါ ”
“ ကၽြန္ေတာ္မ်ဳိး မကူးပါဘူး၊ မကူးတဲ့ အေၾကာင္းကို သက္ေသျပေနတာပါ၊ ကိုေခြးဆုိင္မွာ ေသာက္တုန္းက ကို အုန္းေမာင္ ပါ ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္မ်ဳိး မူးရင္း ေရွ႕ကို ေလးငါးလွမ္း ယုိင္တတ္တယ္ ဆုိတာ သူသိပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္မ်ဳိးနဲ႕ ကိုအုန္းေမာင္နဲ႕ ငါးမွ်ားတုန္းက အဲသလို ယုိင္ဖူးပါတယ္။ ေတာင္သမန္သြား ငါးမွ်ားတာပါ။ အဲဒီနားက ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းက ဆရာေတာ္ ဦးပညာေက်ာင္းမွာေတာင္ ငွက္ေပ်ာသီး ေတာင္းစားပါေသးတယ္။ သူ႔ ေက်ာင္းေဘးက သီးပင္ၾကီးဆုိရင္ အလြန္ခ်ဳိပါတယ္ ”
တရားသူၾကီးမွာ စိတ္မရွည္ေတာ့-
“ ဒီမွာေမာင္မင္း၊ ၀န္ခံလိုက္ရင္ ဒဏ္ေငြ ငါးဆယ္ပဲ ရုိက္မွာ ဘယ္ေလာက္မွ အျပစ္ၾကီးတာလဲ မဟုတ္ပါဘူး။ ေၾကာက္စရာလဲ မလိုပါဘူး ”
“ ကၽြန္ေတာ္မ်ဳိး မေၾကာက္ပါဘူးဘုရား၊ ဆင္ျဖဴကန္ သခၤ်ဳိင္းမွာ ေတာင္ တစ္ေယာက္တည္း အိပ္လာခဲ့ေသးတယ္။ လူရႊင္ေတာကိုဒီပါ သိပါတယ္။ သူက ကိုေရႊဆီက အမဲအူျပဳတ္ ယူလာတာကို သခၤ်ဳိင္းထဲမွာ သြားစားရဲရင္ အၾကီးတစ္လုံး ေပးမယ္ ဆုိတာနဲ႕ သြားစားတာပါ၊ ေတာ္ရုံတန္ရုံနဲ႕ ဆုိ သြားစားရဲဖုိ႔ မလြယ္ပါဘူး၊ ကၽြန္ေတာ္မ်ဳိး သူငယ္ခ်င္း တတ္တူဆုိ ညေမွာင္တာနဲ႕ အိမ္ျပင္ေတာင္ မထြက္ရဲပါဘူး၊ ဒါနဲ႕ အရွင္က ဘယ္အရပ္ကလဲ ၊ တတ္တူ တုိ႔ အိမ္နဲ႕မ်ား နီမလားလို႔...လို႔ ...”
တရားသူၾကီး က စိတ္ပ်က္စြာနဲ႕
“ ေမာင္မင္း စကားေတြ အမ်ားၾကီး မေျပာပါနဲ႕ ”
“ အရွင္ဘုရားေမးလို႔ ေျပာတာပါဘုရား ”
“ေမးတာကို ေမးတာပဲ ေျဖပါ၊ ေမာင္မင္း လမ္းျဖတ္ကူးသလား ”
“ ကူးပါဘူးဘုရား ၊ အဲဒီနား လမ္းထိပ္က ေရခဲေရသည္ ေမးၾကည့္ပါဘုရား၊ သူ ကၽြန္ေတာ္မ်ဳိးကို ေကာင္းေကာင္းၾကီးသိပါ္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္မ်ဳိး ေန႔တုိင္းသူဆီက ေရခဲေရ ေသာက္ေနက်ပါ။ သူ႔ေယာကၡမ ဆုိက္ကားနင္းပါတယ္။ ကေလးသုံးေယာက္ နဲ႕ ၊ သူ႔ႏွမက မုိက္တယ္ဘုရား၊ ထမင္းအုိးၾကီးကို ေပါင္စားပစ္တယ္၊ ခုေတာ့ ေျမအိုးနဲ႕ ခ်က္ေနရတယ္ ”
တရားသူၾကီးသည္ သက္ျပင္းခ်လိုက္ျပီး အိတ္ထဲမွ ပိုက္ဆံကို ႏႈိက္ကာ ေငြငါးဆယ္ကို စုိက္၍ ဒဏ္ေဆာင္လိုက္သည္။ ျပီးေတာ့မွ တရားခံကို ထြက္သြားရန္ ေျပာလိုက္ေလေတာ့သတည္း။



မခုိးပါဘူး

-ဒီကဗ်ာ ဟုိစာအုပ္ထဲက ခုိးထားတာ မဟုတ္လား။
-အဲဒီ စာအုပ္ထဲသြားၾကည့္ပါကြာ။ ဒီကဗ်ာရွိေနတုန္းပါ။


သေဘာခ်င္းတုိက္ဆုိင္လိုက္တာ

ပန္းသီးအၾကီးတစ္လုံး၊ အေသးတစ္လုံးကို ညီအစ္မႏွစ္ေယာက္ တစ္ေယာက္တစ္လုံးစီ စားၾကဆုိျပီး ေပးလိုက္ေတာ့ အစ္မၾကီးက ၾကီးတာယူျပီး ညီမကို ငယ္တာေပးတယ္။ဒီေတာ့ ညီမက
-ငါ့ကိုသာ ေ၀ေပးဖုိ႔ခုိင္းရင္ ငါက ငယ္တာယူျပီးၾကီးတာကို နင့္ေပးမွာ။
-ေအးေလ ခု ငါေ၀တာလည္း နင္ေ၀ခ်င္သလိုပဲ မဟုတ္လား။

ဆယ္ႏွစ္ေလာက္ငယ္ခ်င္လို႔

-ဒီမဂၢဇင္းထဲမွာ လက္ရွိအသက္ထက္ ငါးႏွစ္ငယ္ေအာင္ လုပ္နုိင္တဲ့နည္း ပါတယ္တဲ့။
-ဒါျဖင့္ ႏွစ္ အုပ္ေပးဗ်ာ။

မီးပ်က္တဲ့ည

-ငါ ဒီေၾကာင္အိမ္ ထဲမွာ မုန္႔ႏွစ္ခုထားတာ။ တစ္ခုပဲရွိေတာ့တယ္။ ေမာင္ေမာင္ ေျပာစမ္း ဘာလို႔ တစ္ခုပဲရွိရတာလဲ။
-ညက မီးပ်က္ေနေတာ့ အဲဒီတစ္ခုကို မျမင္လိုက္ရလို႔ပါ။

ပေဟဠိ

ေယာက္်ားလုပ္သူက ပန္းဆုိင္မွာ၀င္ျပီး
- ေမြးေန႔လက္ေဆာင္ ပန္းစီး ကၽြန္ေတာ့္မိန္းမဆီ ပုိ႔ခ်င္လို႔ ဒီလိပ္စာအတုိင္း ပို႔ေပးပါ။
-လူၾကီးမင္းရဲ႕နာမည္။
- မလိုပါဘူး သူသိပါတယ္။
(သုိ႔ျဖင့္ ပန္းစီးပုိ႔ျပီးေနာက္)
-ဟဲလုိ ပန္းအေရာင္းဆုိင္ကပါလား။
-ဟုတ္ပါတယ္။
-ရွင္တုိ႔ဆုိင္ကပုိ႔တဲ့ ပန္းစီးမွာ ပုိ႔သူရဲ႕ နာမည္ မပါလာဘူး။
-ပန္းစီးပုိ႔တဲ့ လူၾကီးမင္းက ဘယ္သူပုိ႔တယ္ဆုိတာအစ္မၾကီး သိမွာပါတဲ့။
(ခဏမွ် ျငိမ္သြားျပီး )
- ရပ္ရွည္လား- ပုပုလား။


သူလုပ္ခဲ့တာ

-ဘာလို႔ အလုပ္ေနာက္က်တာလဲ။
- ကၽြန္ေတာ့္ ေယာကၡမၾကီး ေရခ်ဳိးခန္းထဲမွာ ေခ်ာ္လဲျပီး သတိလစ္ေနလို႔။
-ဒါနဲ႕ဘာလုပ္ခဲ့သလဲ။
-ပထမေတာ့ ဘာလုပ္ရမွန္း မသိဘူး။
ေနာက္မွအၾကံရလို႔ လမ္းထိပ္က ေရတြင္းသြားျပီး ခ်ဳိးခဲ့ပါတယ္။

ခါးပတ္မပတ္ေသာGhost

Posted by thawzin Tuesday, May 19, 2009 4 comments

ဟာသေလးတစ္ခုပါ, ခါးပတ္မပတ္ရင္ေလ Ghost လဲမရပါဘူး

Sheep on the Island

Posted by thawzin Monday, May 11, 2009 2 comments





ဒါေလးက ဟာသေလးတစ္ခုပါ , ရီလဲရီရပါတယ္, သေဘၤာ ႏွစ္စင္း ပင္လယ္ျပင္မွာ တုိ္က္မိျပီး သေဘၤာေပၚက ၀န္တင္လာတဲ့ တိရစၦာထည့္ထားတဲ့ ေသတၱာတစ္လုံးက ကၽြန္းတစ္ခုကို ေမ်ာလာတယ္ , အဲဒီထဲမွာပါတဲ့ သတၱ၀ါက ေဂၚဇီလာလိုလုိ အေကာင္ေလးေပါ့ သူ႔အေနနဲ႕ ပင္လယ္ထဲမွာ ေမ်ာလာတာၾကာေတာ့ အရမ္းဆာေလာင္ေနတာေပါ့ , အဲဒါနဲ႕ကၽြန္းေပၚေရာက္ေတာ့ သူအရင္ သိုးေလးတစ္ေကာင္က အရင္ေရာက္ေနတာ သူလဲ ဗုိက္ကအရမ္းဆာေနတာေပါ့, အဲဒါနဲ႕အခုနက သတၱာ၀ါေလး နဲ႕ ေတြ႔ ဆုံၾကပါသတဲ့ဗ်ာ ... ေအာက္က ဗြီဒီယုိေလးကို ဆက္လက္ ရူစားၾကပါ... ရယ္နုိင္ေမာနုိင္ ဘ၀အေမာေတြ ေျပေပ်ာက္နုိင္ပါေစ..။ ။


တစ္ခါတုန္းက အလုပ္သမား ေလွ်ာက္လႊာ မွတ္ပုံတင္တဲ့ ႒ာနတစ္ခုမွာ မပူတူးဆုိတဲ့ အမ်ဳိးသမီး တစ္ေယာက္ သုံးႏွစ္အရြယ္ သမီးႏွင့္ အတူ အလုပ္လုပ္ရန္ မွတ္ပုံတင္ဖုိ႔ ရုံးကို ေရာက္လာခဲ့တယ္။ မွတ္ပုံတင္ လက္ခံတဲ့ စာေရးေလး စားပြဲမွာ လူမ်ားေနေတာ့ မပူတူးက မလွမ္းမကမ္းမွာ ရွိတဲ့ထုိင္ခံုမွာ သမီးႏွင့္အတူ ထုိင္ေစာင့္ေနတယ္။ စာေရးေလး စားပြဲမွာ လူရွင္းေတာ့ မပူတူးက စာေရးေလး စားပြဲထံ ထလာခဲ့တယ္။ စာေရးေလးက နာမည္ေျပာလို႔ ေမးေတာ့ မပူတူးက မပူတူးပါလို႔ ေျဖလိုက္တယ္။ ျပီးေတာ့ စာေရးေလးက အမ်ဳိးသားမွတ္ပုံတင္ပါလို႔ ေမးေတာ့ မပူတူးက ေဟာ့ေတာ့ သူက မေန႔တုန္းကမွ ခရီးထြက္သြားေတာ့ ယူမထားလုိက္ရဘူးလို႔ ေျဖပါတယ္။ ဒါနဲ႕ စာေရးေလးက ထပ္ေမးတယ္။ မပူတူးရဲ႕ အမ်ဳိးသား မွတ္ပုံတင္ကို ေပးပါလို႔ ေျပာတယ္။ မပူတူးကလည္း ဘာျပန္ေျပာသလဲဆုိေတာ့ ေစာေစာက ေျပာတဲ့ သူဆုိတာ ကၽြန္မ ေယာက္်ားပါ၊ တကယ္ခရီး ထြက္သြားလို႔ အိမ္ေစာင့္မရွိလို႔ ေတာင္မွ သူနဲ႕ရတဲ့ သမီးေလးကို ေခၚလာခဲ့ရတယ္၊ ဟုိခုံမွာ ထုိင္ေနတဲ့ကေလးမေလးပဲ။ ဒီအခ်ိန္မွာ စာေရးေလးက စိတ္ပ်က္ေသာ အမူအယာျဖင့္ ကုလားထုိင္ ေနာက္မွီကို မွီျပီး ေခါင္းကုတ္ေနမိတယ္။ ခဏေနေတာ့ ကုလားထုိင္ ေနာက္မွီမွ ခြာျပီး ခါးကို ေရွ႕စားပြဲသုိ႔ ကုန္းခါ မပူတူးကို ေျပာလိုက္ပုံက -
“ ဒီမွာ မပူတူး ကၽြန္ေတာ္ ေတာင္းေနတာက မပူတူး နာမည္ပါတဲ့ မွတ္ပုံတင္ကို ေျပာတာ ”
ဒီေတာ့မွ မပူတူး ေျဖလိုက္ပုံက
“ ေအာ္ဒါလား ” ဆုိျပီး သူမ၏ ပိုက္ဆံအိပ္ထဲမွ သူမ၏ မွတ္ပုံတင္ကို ထုတ္ေပးလိုက္သတဲ့။

Photobucket

က်န္တာက

-ေလးထဲက ေလးႏႈတ္ရင္ ဘယ္ေလာက္က်န္မလဲ။
(ေျဖသံမၾကားရ)
-ကဲ..မင္းရပ္စမ္း၊ မင္းအိပ္ထဲမွာ ေလးက်ပ္ ပါလာတယ္ ဆုိပါေတာ့။ အိပ္ေထာင္အေပါက္ကေန အဲဒီေလးက်ပ္ က်သြားရင္ အိပ္ေထာင္ထဲမွာ ဘာက်န္မလဲ။
- အေပါက္က်န္မယ္ဆရာ။

ရွာေဖြေတြ႔ရွိသူ
-ေမာင္ေမာင္ ကမၻာ႕ေျမပုံထဲ ၾသစေတးလ်ကို ရွာျပစမ္း။
- ဒီမွာပါဆရာမ။
-မွန္တယ္။ ကဲ ေမာင္၀င္းေအာင္ ေျပာစမ္း ၾသစေတးလ်ကို ဘယ္သူရွာေဖြ ေတ႔ြရွိတာလဲ။
- ေမာင္ေမာင္ပါဆရာမ။

အသြားအျပန္
-ကၽြန္မရွင္နဲ႔ မေနခ်င္ေတာ့ဘူး။ ကၽြန္မမိဘအိမ္သြားမယ္။
-သြားေလ ေရာ့ ကားခ။
မိန္းမက ေငြကိုေရၾကည့္ျပီး)
-အျပန္ကားခ မပါေသးဘူး။

သားသိတာက
ဆရာက အတန္းထဲမွာ စာမေရး စာမဖတ္နဲ႕ ပ်င္းတဲ့ကေလးကို မိဘကပါ ကူဆုံးမေပးဖုိ႔ မိဘကို အသိေပးတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အေဖကသားကို-
-သားတုိ႔ အတန္းထဲမွာ ဘယ္သူအပ်င္းဆုံးလဲ။
-မသိဘူးေဖေဖ။
-ကဲဒါျဖင့္ ေမးမယ္။ ေက်ာင္းသားေတြအားလုံး စာေရးစာဖတ္ ဂဏန္းတြက္ေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ ဘာမွမလုပ္ဘဲ ဘယ္သူထုိင္ေနသလဲ။
-ဆရာပါ။


Myanmar Date&Month

ႏႈတ္ဆက္ခဲ့ပါ