Welcome to My Blog

ေသာ္ဇင္(စိန္ပန္းေျမ)

လြမ္းတတ္ပါျပီး

Posted by thawzin Saturday, April 25, 2009 2 comments


ပိေတာက္ေတြလဲပြင့္ခဲ့ျပန္ျပီး
အပူသရုပ္ေဖာ္တဲ့ေႏြဥၾသငွက္လဲေတြ႔ေနရျပန္ျပီး..။
အလုပ္သိပ္ရႈပ္တဲ့မုိးသရုပ္က
တိမ္မိလႅာဆင္ေတြလဲ ေ၀့၀ဲေနၾကျပန္ျပီးေလ..။
ေဆာင္းဆုိတာမုိးျပီးရင္သူ႔အလွည့္ဆုိေတာ့
သူလဲပဲလာျပန္ျပီးေပါ့ကြာ..။
ႏွစ္လေတြသာေျပာင္းလာခဲပါတယ္
မင္းအတြက္အရင္ေနရာေဟာင္းကေတာ့
အခုထိလစ္လပ္ဟာေနဆဲပါ..။
ဘယ္သူကိုမွအစားမထုိးခဲ့သလို
ဘယ္သူကိုမွလဲ အ၀င္မခံခဲ့ဘူးခ်စ္သူ..။
တကယ့္အခ်စ္နဲ႕ ငါေလ.....
ေပးဆပ္ရင္ေစာင့္ေမွ်ာ္ေနဆဲပါ..။
အဆုိးနဲ႕အေကာင္း
အလွည္႔အေျပာင္းကလဲျမန္လိုက္တာေနာ္..
မင္းအခ်စ္ကိုရခဲ့ေတာ့
ငါဟာအတုိင္းမသိ၀မ္းေျမာက္ခဲ့ရတယ္္
မင္းနဲ႕ေ၀းၾကတဲ့အခုခ်ိန္က်ေတာ့
ငါဟာအတုိင္းမသိခံစားေနရတယ္...။
ေကြ႕ကြင္းျခင္းဒုကၡနဲ႕ေမွ်ာ္ေနရတဲ့ဆင္းရဲဟာ
အခုခ်ိန္မွာ အနီးဆုံးသူေတြျဖစ္ကုန္ျပီး..။
မင္းအတြက္ေနရာက
သူတုိ႔နဲ႕ပဲအစားထုိးခဲ့ေတာ့မွာလားကြာ..။
သတင္းသဲ့သဲ့နဲ႕
မင္းအေၾကာင္းကိုစုံစမ္းၾကည့္ေတာ့
တကယ္ပဲယုံတမ္းစကားေတြလား
ရင္ခြင္အသစ္နဲ႕
မင္းကေတာ့ တကယ္အခ်စ္စစ္ေတြနဲ႕လား
အေတြးေပါင္းမ်ားစြာ,
လား ေပါင္းမ်ားစြာနဲငါက်န္ရစ္ေနခဲ့ျပီး..။
အတူဆုံၾကေနရာေလးမွာ
ငါေလမင္းကို
လာေနက်လမ္းကိုေသခ်ာၾကည့္
မလာမွန္းသိေနေပမယ့္
ေမွ်ာ္ေနတတ္တဲ့ ငါ့ႏွလုံးသားက
ေနာင္တမရတတ္ေသးဘူး....။
အေႏွာင္မ်ားနဲ႕
ေရာင္စုံမ်ားၾကားက မိန္းကေလးေရ
ေမွ်ာ္ေငးျခင္းအၾကည့္ေတြနဲ႕
ျဖဴစင္စြာ ငါဟာ ေတာင္းတေနမိခဲ့တာပါ...။
ငါ့ရဲ႕ေမွ်ာ္လင္းျခင္းေတြက
ေ၀ဒနာအသြင္းေျပာင္း
ဒီရင္ခြင္ေဟာင္းမွာေတာ့
ထာ၀စဥ္ေသာင္းက်န္းေနၾကတယ္..
တကယ္ပါမင္းေၾကာင့္ ငါလြမ္းေနတာ....။ ။



ပါေမာကၡဂ်က္ဖ္ဟာ တစ္ေနကုန္တစ္ေနခန္း စာသင္၊ ညပိုင္းက်ေတာ့ သုေတသနလုပ္ငန္းေတြလုပ္နဲ႕ အလြန္လုပ္မ်ားသူ ျဖစ္တယ္။ ဒါေပမယ့္ တစ္ခါတစ္ရံေတာ့ ညပုိင္းေတြမွာ အင္တာနက္ ထဲ၀င္ျပီး စစ္တုိက္တမ္းကစား တတ္တယ္။ ဒီညေတာ့ သူနဲ႕အတူ တြဲျပီးကစားရတဲ့အေဖာ္က စစ္ေရးစစ္ရာ အေတာ္ကၽြမ္းက်င္ျပီး ရဲရင့္သူျဖစ္တယ္။ သူရဲ႕ဦးေဆာင္မႈနဲ႕ သူတုိ႔ႏွစ္ဦး ရန္သူေတြကို ရြပ္ရြပ္ခၽြံခၽြံတုိက္လိုက္တာ စစ္ပြဲေျခာက္ပြဲေတာင္ အနုိင္ရလုိက္တယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာပဲ သူရဲ႕ကစားေဖာ္က “ေဟ့ သူငယ္ခ်င္း၊ ငါ့ကို အေမက အိပ္ရာ၀င္ခုိင္းေနျပီးကြ ”
လို႔ သတင္းေပးတယ္။ ပါေမာကၡဂ်က္ဖ္က သူ႔ကစားေဖာ္ကို ႏႈတ္ဆက္ရင္း သူ သိခ်င္တာတစ္ခုကို ေမးလိုက္တယ္
“ မင္းအသက္ ဘယ္ေလာက္ရွိျပီးလဲ ”
“ ၁၂ ႏွစ္၊ မင္းကေရာ ”
သူ႔ရဲ႕စစ္သူၾကီးဆီက အေျဖနဲ႔အတူ အေမးပါ တစ္ခါတည္း ျပန္ေမးတယ္။
ပါေမာကၡၾကီး ရွက္ရွက္နဲ႕ ျပန္ေျဖလိုက္တယ္။
“ ရွစ္ႏွစ္ ” ဟု ဆုိသတဲ့။


ေရာမျမဳိ႕တည္ေဆာက္ခ်ိန္
ေရာမျမဳိ႕ၾကီးကို ဘယ္အခ်ိန္မွာ တည္ေဆာက္ခဲ့သလဲ။
ညမွာပါ။
ဘာလို႔ညလုိ႔ေျပာရတာလဲ။
ဆရာပဲေျပာတယ္ေလ။ ေရာမျမဳိ႕ၾကီးကုိ တစ္ေန႔တည္း ႏွင့္ မတည္ေဆာက္နုိင္ဘူးလို႔။


တာ၀န္ကိုယ္စီ

မင္းရဲ႕အိမ္စာေတြကို ေျဖဖုိ႔ မင္းအေဖကိုခ်ည္း အျမဲေမးေနေတာ့မွာပဲလား
အေမက အလုပ္မအားလုိ႔ပါခင္ဗ်။


ကၽြန္ေတာ့္အေဖပါ

ေမာင္ေမာင္က ေက်ာင္းအုပ္ဆရာၾကီးဆီကို ဖုန္းဆက္ျပီး-
-ကၽြန္ေတာ့္သားကို ခြင့္ေပးဖုိ႔ ခြင္႔တုိင္တာပါ။
- အခု ဖုန္းဆက္္တာဘယ္သူလဲ။
-ကၽြန္ ...ကၽြန္... ကၽြန္ေတာ့္ အေဖပါ ဆရာၾကီး။



အေမးႏွင့္ အေမး

-မင္းအျမဲသေဘၤာစီး ခရီးသြားေနျပီး ခုထိေရမကူးတတ္ေသးဘူးလား။
-ခင္ဗ်ားေရာ အျမဲေလယာဥ္ပ်ံစီး ခရီးသြားေနျပီး ခုထိ မပ်ံတတ္ေသးဘူးလား။

မွန္လိုက္ေလ
-၁၈ ရာစုက အျဖစ္အပ်က္ေတြ ထဲက တစ္ခုကို ေျပာျပပါ။
အားလုံးတိတ္ဆိတ္သြားသည္။
-သူတို႔အားလုံးေသကုန္ျပီး။

လူေလာကဟူ ၍ လူႏွင့္ေလာကသည္ အတူပူးတြဲရွိေနေသာ္လည္း အေစးမကပ္ သတ္သတ္စီလိုျဖစ္ေနသည့္အခ်ိန္မ်ဳိးလညး္ ရွိ၏။ ထုိအခ်ိန္တြင္ လူသည္ ေလာကၾကီးက မေကာင္းဘူး၊ တရားမွ်တမႈမရွိဘူး၊ ဘက္လုိက္တယ္ဟု ကိုယ္လိုရာဆြဲေတြးျပီး ေျပာတတ္ၾက၏။ စင္စစ္ေသာ္ ေလာကၾကီးသည္ ဘာမွ်မသိ၊ သူဘာသာ တည္ရွိေန၏။ အတိတ္ကံ မေကာင္းသူမ်ား ၊ ကိုယ္ရည္ကိုယ္ေသြး ည့ံဖ်င္းသူမ်ား၊ အတၱမာန္မာနၾကီးသူမ်ား၊ ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ ေမာဟ လႊမ္းမုိးေနသူမ်ားက ေလာကၾကီးကို အျပစ္ရွာျပီး တရားခံလုပ္ေနျခင္း ျဖစ္သည္။ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ အျပစ္မျမင္၊ သူမ်ားကို အျပစ္တင္ေနသမွ်ကာလပတ္လုံး အမွန္မျမင္ အျမင္မွန္မရျခင္းျဖစ္တတ္၏။ အျမင္မွန္မရလွ်င္ ျပဳျပင္ရန္ခက္၏။ မေကာင္းလည္းကိုယ္ ေကာင္းလည္းကိုယ္ဟူေသာ ပကတိအမွန္တရားကို သိထားသင့္သည္။ အသိႏွင့္သတိကို လက္ကုိင္ထားျပီး ကိုယ့္အမွားကို အခ်ိန္မီျပဳျပင္နုိင္မွသာလွ်င္ ေလာကၾကီးကို အျပစ္မျမင္ အျပစ္မတင္ဘဲ ခ်စ္ခင္သြားေပလိမ့္မည္။ေလာကၾကီးနွင့္ အလိုက္အထုိက္ေနနုိင္ေအာင္ ေလာကၾကီးရဲ႕စကားတစ္ခြန္း ရွိတယ္ “ ကံသာလွ်င္ အမိ၊ ကံသာလွ်င္ အဖ ” ဆုိတာ မိမိ္ျပဳလုပ္ခဲ့တဲ့ အတိတ္ကံ မေကာင္းဘူး ဆုိရင္ မေကာင္းေသာရလဒ္ အက်ဳိးေတြနဲ ရင္ဆုိင္ တဲ့အခါမွာ မိမိလုပ္ခဲ့လို႔ ျပန္ခံစားရတယ္ လို႔ ေအာင့္ေမ့ရင္ သင္ ေလာကၾကီးကို သင္ခ်စ္လာနုိင္ပါတယ္။ ကံကံ၏ အက်ဳိးကို ယုံၾကည္ျခင္းဆုိတဲ့ စကားကုိ သင္ၾကားဖူးေလမေပါ့။ ေကာင္းတာလုပ္ရင္ ေကာင္းက်ဳိးရမယ္၊ မေကာင္းတာလုပ္ရင္ မေကာင္းက်ဳိး ရမယ္ ဆုိတဲ့ အသိ သင့္မွာရွိလွ်င္ သင္ေလာကၾကီးကို သင္ခ်စ္ခင္နုိင္ပါတယ္။ ဘာမဆုိ ကံကိုသာ ယုိးမယ္ဖြဲ႕မယ္ဆုိတဲ့ အစြန္းေရာက္မသြားဖုိ႔လဲ သတိကေလးေပးခ်င္တယ္။ “ ကံကုိယုံျပီး ဆူးပုံနင္း ”ဆုိတဲ့ စကားပုံလို႔ပါပဲ။ ေလာကၾကီးကို သင္ခ်စ္ခင္ေနနုိင္ဖုိ႔ သင့္မွာ အဲဒီအခ်က္ေတြ အနည္းဆုံး ရွိထားသင့္တယ္ ။ ေလာကၾကီးကို သင္ခ်စ္နုိင္လွ်င္ သင္စိတ္ခ်မ္းသာစြာ ေနနုိင္ပါလိမ့္မယ့္။ ေလာကၾကီးကိုခ်စ္ခင္ျပီး ေအာင္ျမင္ေပ်ာ္ရႊင္နုိင္သူ ျဖစ္ပါေစ။
ဦးေကာင္းသန္႔ ၏ “ေစတနာစကား” စာအုပ္မွ ကူးခ်ထားပါသည္။

I return home MaMa(я вернусь домой)

Posted by thawzin Sunday, April 19, 2009 0 comments

Rainbow Bellagio Fountain

Posted by thawzin Saturday, April 18, 2009 0 comments

Tell Me Why?

Posted by thawzin Friday, April 17, 2009 0 comments


စာအုပ္ကို ၀ါသနာပါသည္ျဖစ္ေစ၊ ၀ါသနာမပါသည္ျဖစ္ေစ တာ၀န္တစ္ခုကဲ့သုိ႕ ဖတ္ပါ။ စာအုပ္ေတြထဲတြင္ သိစရာ၊ မွတ္စရာ၊ စူးစမ္းစရာ၊ နည္းပညာေတြ၊ အတုယူစရာေတြ မ်ားစြားပါ၏၊ စာအုပ္ေတြထဲတြင္ ဘ၀ေတြရွိသည္၊ ေလာကေတြရွိသည္။ ၾကည္ႏူးစရာေတြရွိသည္။ ပူေဆြး၀မ္းနည္းစရာေတြရွိသည္။ ရင္သပ္ရႈေမာစရာေတြရွိသလို အားတတ္ဖြယ္ရာေတြလည္းရွိသည္။ စာအုပ္ဖတ္ျခင္းသည္ ေက်ာက္တူးသကဲ့သို႕ ဆင္တူသည္။ ေက်ာက္တူးရာတြင္ ေက်ာက္ထြက္နုိ္င္ေသာေနရာမွ ေျမၾကီးကိုတူး၍ ေရႏွင့္ေဖ်ာ္ျပီး ဆန္ခါေပၚတင္ ေလာင္းခ်ရသည္။ ေျမၾကီးေတြ အရည္ေပ်ာ္ျပီး ဆန္ခ်ေပါက္ထဲမွ က်သြားေသာအခါ ဆန္ခါေပၚတြင္ အရည္မေပ်ာ္ေသာေက်ာက္ခဲေတြက်န္ခဲ့၏ ။ ထုိေက်ာက္ခဲစေတြထဲတြင္ အဖုိးတန္ေသာ ပတၱျမားေတြရတတ္၏ ။ တန္ဖုိးနည္းေသာ ေက်ာက္ျဖဳန္းေလးေတြလည္းရသည္။ ရတတ္သမွ် ယူၾကရ၏ ။
စာအုပ္ဖတ္ရာတြင္ ပထမဆုံး စာအုပ္မ်ဳိးစုံဖတ္ရမည္။ စာဖတ္မ်ားလာေသာအခါ မိမိ၏ အသိဉာဏ္က သံဆန္ခါသဖြယ္ ဆန္ခါတင္စစ္ေပးသည္။ အႏွစ္မရွိေသာစာ၊ မိမိအတြက္ အသုံးမတည့္ေသာစာမ်ားကို ဦးေႏွာက္တြင္ စြဲက်န္မေနေစရန္ အသိဉာဏ္က တာ၀န္ယူစီစဥ္သည္။ မိမိဘ၀အတြက္ အသုံး၀င္တန္ဖုိးရွိလွေသာ စာမ်ားကို ဦးေႏွာက္တြင္သာမက ႏွလုံးသား ထိေရာက္ေအာင္အသိဉာဏ္က ပုိ႕ေဆာင္ေပးသည္။ စာေကာင္းေပေကာင္းေတြထဲမွ မိမိ၏ အသိဉာဏ္ကို လင္းလက္ေတာက္ပသြားေစေသာ စကားလုံးမ်ား၊ စာေၾကာင့္မ်ား၊ စာပုိဒ္မ်ားသည္ အဖုိးတန္ပတၱျမားမ်ား တူးေဖာ္ရရွိသကဲ့သုိ႕ ျဖစ္၏ ။ အဖုိးတန္ပတၱျမားတစ္လုံး ရရွိရုံႏွင့္ ဘ၀တုိးတတ္ေျပာင္းလဲသြားေစနုိ္င္သကဲ့သုိ႔ တစ္ခါတစ္ရံ စာအုပ္ထဲတြင္ပါသည့္ စာတစ္ေၾကာင္း၊ စာတစ္ပိုဒ္ကလည္း မိမိ္ဘ၀ကို တုိးတတ္ေျပာင္းလဲသြားေစနုိ္င္ပါ၏ ။ ထုိေၾကာင့္… စာဖတ္ပါ ။ စာဖတ္ျခင္းျဖင့္ အသိဉာဏ္ရင့္သန္ျပီး အမွားအမွန္္္ခြဲတတ္ပါေစ ။မွန္ကန္ေသာအေျခအေန၊ အခ်ိန္အခါ၊ အခြင့္အခါ ေကာင္းမ်ားကို ေရြးတတ္ၾကပါေစ။ အတတ္ပညာေကာင္းမ်ားကို စာအုပ္မ်ားထဲမွစူးစမ္းရွာေဖြရယူတတ္ၾကပါေစ။ မိမိ၏ အဖုိးတန္ေသာအခ်ိန္မ်ားကိုစာအုပ္မ်ားႏွင့္ေမြ႕ေလ်ာ္ ေပ်ာ္တတ္ပါေစ ။
စာအုပ္မ်ားမွရရွိေသာ အသိပညာ၊ အတတ္ပညာ၊ ဆင္ျခင္ဉာဏ္တုိ႕ျဖင့္ ကိုယ့္ဘ၀ကိုယ္တုိးတတ္ေကာင္းမြန္ေအာင္ ဖန္တီးတည္ေဆာက္ၾကပါ။ စာအုပ္မ်ာကို အမဲလိုက္မုဆုိး၊ သားေကာင္ရွာေဖြသကဲ့သုိ႔ စာအုပ္ေကာင္းမ်ားကို သဲသဲမဲမဲလိုက္လံ ရွေဖြျပီးဖတ္ပါ။ ၀ယ္ဖတ္ပါ၊ ငွားဖတ္ပါ၊ ရွာဖတ္ပါ၊ ကိုယ္ႏွစ္သက္ေသာ စာအုပ္မ်ားကို ၀ယ္ဖတ္ရန္ ဘယ္ေသာအခါမွ် ႏွေျမာတြန္႕တုိ မရွိပါႏွင့္။ ဘ၀အတြက္ ရင္ႏွွီးျမဳပ္ႏွံျခင္းဟု သေဘာေပါက္ပါ။ ငွားဖတ္ပါ။ မိမိ မိတ္ေဆြသူငယ္ခ်င္း၊ ဆရာသမားထံတြင္ အတြန္႔အဆုတ္မရွိ ေျပာဆုိငွားရမ္းတတ္ပါေစ။ စည္းကမ္းရွိရွိ ငွားဖတ္ပါ။ တခ်ဳိ႕စာေကာင္းေပမြန္မ်ားသည္ စာၾကည့္တုိက္မ်ား၌သာ ရွိတတ္၏ ။ စာၾကည့္တုိက္သို႕ သြားပါ။ ရွာဖတ္ပါ။ စာၾကည့္တုိက္္နွင့္ အေဆြခင္ပြန္းဖြဲ႕တတ္ပါေစ။ စာအုပ္မ်ားကို အေသအခ်ာ ၀ယ္၊ ငွား၊ ရွာေဖြဖတ္ရႈျခင္းသည္ တန္ဖုိးရွိေသာဘ၀တစ္ခုကို တည္ေဆာက္ေနျခင္း မည္၏ ။ စာအုပ္မ်ားျဖင့္ ဘ၀ကို တည္ေဆာက္နုိင္တတ္ၾကပါေစ။

Posted by thawzin Saturday, April 4, 2009 1 comments








ေမွ်ာ္လင့္လုိက္ရတာပန္းကေလးရယ္
ျပန္ဆုံၾကမယ္လို႔...........
ထိန္းသိမ္းခဲ့ရတဲ့သိကၡာေတြ
မင္းနဲ႕က်မွသိပ္ငယ္ခဲ့ရတယ္လို႔...........
မင္းေျပာသမွ်အတည္ယူ
အရာရာကိုအယုံလြယ္ခဲ့တာက
ငါ့အတြက္ေတာ့
ျပင္လို႔မရေတာ့တဲ့အမွား.............
ျပန္ႏုတ္လို႔မရေတာ့တဲ့ဆူးခ်က္ေတြနဲ႕
ရင္နင့္ေအာင္ခံစားခဲ့ရတယ္
ငုိေၾကြးလဲမေျပနုိင္တာမုိ႕
အကိုေတြးရင္နဲ႕
ရင္နာမိတယ္ ကေလးရယ္
ပတ္၀န္းက်င့္ေစာင္းေျမာင္းစကား
တကယ္ပဲမွန္ခဲ့သလား
မလိုသူေတြအမုန္းစကား
စြန္႔စားျပီးမယုံလိုက္ပါနဲတဲ့.........
အကိုယုံၾကည္ခဲ့တာကေတာ့
ယုံၾကည္လို႔ခ်စ္ခဲ့တာမဟုတ္ေတာ့ဘူး
ခ်စ္လြန္းလို႔ယုံၾကည္မိသြားတာ.........
ပဲ့တင္သံကင္းမဲ့ေနတဲ့
ေလဟာနယ္မွာ
ငါဟာမင္းနာမည္ေအာ္ေခၚမိသလိုပဲ
ျပန္ထူးသံမၾကားနုိင္ေပမယ္
ငါေအာ္ေခၚမိတာက
ငါယုံၾကည္ခဲ့တာက
ငါေမွ်ာ္လင့္ခဲ့တာက
ေနာက္ဆုံးေတာ့လဲ..........။ ။

စိတ္ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ့မႈကို လူတုိင္းလုိခ်င္ၾကပါသည္။ သုိ႔ေသာ္… လူတုိင္းစိတ္ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ့မႈမရၾကပါ။ စိတ္ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ့မႈ မရၾကျခင္းမွာလုိခ်င္ေသာ္လညး္ မၾကဳိးစား၍မရျခင္း၊ ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ့ေအာင္ မေနတတ္ျခင္းတုိ႔ေၾကာင့္ ျဖစ္မည္ထင္သည္။ ပုထုဇဥ္လူသားတုိ႔အတြက္ စိတ္ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ့မႈသည္ ထာ၀ရမျဖစ္နုိင္။ အခုိက္အတန္႔ယာယီအေျခအေနမ်ဳိးသာ ျဖစ္ေနမည္ထင္၏။ အေၾကာင္းမူကား… လူသားတုိ႔သည္ စိတ္ေပ်ာ္ရႊင္မႈကို ဖ်က္ဆီးပစ္နုိ္င္ေသာ ေလာဘ၊ေဒါသ၊ မာန္မာနႏွင့္ မနာလို၀န္တုိမႈတုိ႔ကို ႏွလုံးအိမ္တြင္အခ်ိန္ျပည့္ေနထုိင္ခြင့္ ေပးထားေသာေၾကာင့္တည္း။ ေလာဘေၾကာင့္ ႏွလုံးပႈပန္ျပီး စုိးရိမ္ေသာက ေရာက္ရ၏။ ေဒါသေၾကာင့္ စိတ္တုိ႔ရန္လုိျပီး ေသြးဆူ ေသြးပႈတတ္၏။ မာန္မာနေၾကာင့္ မခံခ်င္စိတ္ထိပ္တတ္ျပီး ေသြးပ်က္နုိင္၏။ မနာလို၀န္တုိမႈေၾကာင့္ အလိုမက်ဘဲ စိတ္ဆင္းရဲတတ္၏။ စင္စစ္ေသာ္… ကိုယ္လုပ္ခ်င္တာ လုပ္ရလွ်င၊္ ကိုယ္ျဖစ္ခ်င္တာျဖစ္ရလွ်င္၊ ကိုယ္လုိခ်င္တာရလွ်င္ လူ႔စိတ္သည္ ေပ်ာ္၏။
သို႔ေသာ္… ထုိအေပ်ာ္သည္ တဒဂၤသာတည္း။ အခ်ိန္ပိုင္းမွ်သာတည္း။ ထာ၀ရမဟုတ္။ အခ်ိန္ၾကာၾကာေပ်ာ္ရႊင္ခ်င္လွ်င္ အေကာင္းျမင္စိတ္ထားျပီး ေပ်ာ္ေအာင္ေနပါ။ ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ မာန္မာန ႏွင့္ မနာလို၀န္တုိစိတ္ ကုိ ေလ်ာ့နည္းပေပ်ာက္ေအာင္ ၾကဳိးစားပါ။ ကိုယ့္ဘ၀ကို ေက်နပ္ျပီးအေနတတ္ပါေစ။ ေန႔စဥ္ရက္ဆက္ အျမဲေပ်ာ္ရႊင္လိုလွ်င္ သူတစ္ပါးကို ေပ်ာ္ရြင္ေစလိုေသာစိတ္ျဖင့္ကူညီပါ။ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ စိတ္ဆင္းရဲေအာင္မေတြးပါနဲ႔ ၊ မလုပ္ပါနဲ႔။ စိတ္ၾကည္လင္သန္႔စင္ေနေအာင္ ေလ့က်င့္ပါ။ တရားဓမၼႏွင့္ ေမြ႔ေလ်ာ္ေပ်ာ္ပိုက္တတ္္ပါေစ။ မေကာင္းတာမလုပ္ဘဲေကာင္းတာပဲလုပ္ျပီး အျမဲတမ္း စိတ္ကိုျဖဴစင္ေအာင္ထားနုိင္လွ်င္ေတာ့ ထာ၀ရ စိတ္ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ့ပါလိမ့္မည္။ လူသားအားလုံး စိတ္ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ့ၾကပါေစ။


Myanmar Date&Month

ႏႈတ္ဆက္ခဲ့ပါ