“ေႏြရာသီ ေလပူထုတ္
ပူအုိက္တဲ့လရာသီ
ေန၀င္ခ်ိန္ညေနခ်မ္းမွာျဖင့္
ေမွ်ာ္ေငးစရာရူျမင္ကြင္းေတြက
လြမ္းေငးလို႔တမ္းခ်င္သည္”
မုိးယံ တစ္ေယာက္ ဒီေန႔ ရိပ္သာ မွာ ထမင္းသြားမစားနုိင္ေတာ့သည္။ ညေန အေစာပုိင္းက သက္လုံေျပးခဲ့ရသည္ မဟုတ္လား။ စားရိပ္သာမွ သစၥာဆုိသံေတြက တစ္ျပိဳင္တည္း ဟိန္းထြက္လာသည္။ ေနာက္ဆုံးႏွစ္ ဆုိေတာ့ အခြင့္အေရး ပုိရပါသည္။ ထမင္း မစားခ်င္ရင္ သြားမစားပဲ ေနလိုက ေနနုိင္ပါသည္။ သုိ႔ေသာ္ တရား၀င္ေတာ့ မဟုတ္။ သက္လုံအေျပး အျပန္ ေမာေမာနဲ႕ ေရေတြ တစ္၀ၾကီး ေသာက္လိုက္၍ ထမင္းစားခ်င္စိတ္လဲ မရွိေတာ့ေပ။ သုိ႔ႏွင့္ ေကာ္ရစ္တာ အျပင္ ထြက္ျပီး ေမြးရပ္ေျမ ွရွိရာဘက္သုိ႔ မ်က္ႏွာမူ ေမွ်ာ္ေငးမိလိုက္ပါသည္။ ေတာင္ေပၚျမိဳ႕ကေလး ျဖစ္၍ တေမွ်ာ္ တေခၚ ၾကီး ေငးၾကည့္လိုက္မိသည္။ ၀င္ဆဲလုနီး ေနမင္းက လက္ျပ ႏႈတ္ဆက္ေနသည္ အလား။ တိမ္မိလႅာ တုိ႔လဲ႔ ေရႊေရာင္ ေတာက္လို႔ ေက်းငွက္ အခ်ဳိ႕ အိမ္တန္း ျပန္ၾကသည့္အထင့္။ ေတာင္ေျခ တစ္ေလ်ာက္ ေတာမီးေငြ႕မ်ား တေရြ႕ ေရြ႕နဲ႕ အတူ မုိးယံ တစ္ေယာက္ အေတြးရိပ္မ်ား အတိတ္ဆီ သို႔ ေရာက္သြားခဲ့ေလျပီး။
“ မုိးယံ ဒီပုစၦာ ငါမရဘူး၊ တြက္ျပီးသားရွိရင္ ငါေပးစမ္းပါ”
ကၽြန္ေတာ့္ထက္ အသက္ တစ္ႏွစ္ပုိငယ္ေသာ ယြန္းသဇင္ က အတင္းေတာင္းေတာ့သည္။ ဒီေကာင္မေလး အိမ္စာကို ေသခ်ာမလုပ္ , ကၽြန္ေတာ္လဲ မလုပ္ပါဘူး၊ တကယ္ေတာ့ သူကကၽြန္ေတာ့္ ထက္ စာပုိေတာ္သည္။ အရမ္း အနုိင္လိုခ်င္သူ၊ သူသာလွ်င္ အေတာ္ဆုံး၊ ျဖစ္ခ်င္သူေလးပါ။
အခုလဲသူက သူပုစၦာ နဲ႕ ကၽြန္ေတာ္ပုစၦာ အေျဖ လြဲရင္ ကၽြန္ေတာ္ အမွားျဖစ္ေအာင္ နိုပ္ကြပ္မလို႔ စာအုပ္ငွားျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္ မေပးခ်င္ပါ၊ ျပီးရင္ သူေတာ္ေၾကာင္း သူတတ္ေၾကာင္း ကင္းပြန္း တတ္မဆုံးေသာ ခ်ီးမြန္း စကားေတြ ကၽြန္ေတာ္ဆက္နားမေထာင္ခ်င္ေတာ့သည္။ ဒါေၾကာင့္ မုိးယံ မတ္တပ္ရပ္ ထျပီးေတာ့
“ ေက်ာင္းသြားမယ္ မိယြန္း နင့္ကို ငါေစာင့္ေနတာသြားမယ္.... လာ”
“ ငါ့ကို နင့္စာအုပ္ေပးစမ္းပါ , နင္ေနာ္ ငါ့ကေစတနာနဲ႕ေနာ္ ျပီးရင္ အမွားေတြ တြက္လာအုံးမယ္ ဟြန္း ”
“ နင့္အပူလား ”
“ ျပီးေရာ.... ျပီးေရာ...”
“နင္နဲ႕ ေက်ာင္းမသြားဘူး၊ ငါပါသာ တစ္ေယာက္တည္းသြားမယ္ ဒါပဲ”
ေျခေစာင့္ ထြက္သြားတဲ့ သူပုံစံၾကည့္ျပီး, ကၽြန္ေတာ္ အရမ္းေပ်ာ္မိသည္။ ကေလး ေလးလို႔သူက အခၽြဲမေလးတစ္ေယာက္ပါ။ သူစိတ္ကူးနဲ႕ ထပ္တူမက်ရင္ လူကို စိတ္ဆုိးျပီး ႏႈတ္ခမ္းစူပုတ္၍ အရမ္းခ်စ္စရာ ေကာင္းေသာ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ပါ။ သူနဲ႕ကၽြန္ေတာ္ ေက်ာင္းအတူတတ္လာတာ အခုဆုိ ၁၀ တန္းေရာက္ေနပါျပီး ။ သူ႔မိဘ ကၽြန္ေတာ္မိဘမ်ားသည္ သာမန္ အေျခအေန အဆင့္ေလာက္သာ ရွိပါသည္။ ေတာင္သူ လယ္သမား သားသမီးမ်ားျဖစ္၍ ရြာကေန ျမိဳ႕မွာ ရွိတဲ့ ဦးေလး အိမ္မွာ အတူေနေက်ာင္းတတ္ၾကရပါသည္။ ဦးေလးထြန္းမွာ ၉ တန္းတတ္ေနေသာ ညီမေလး ယမင္းစုိးအတြက္လဲ စာကူျပေဖၚရတယ္ဆုိျပီး ကၽြန္ေတာ္တုိ႔နဲ႕အတူ စာအတူက်က္ ေက်ာင္းအတူတတ္လုပ္ရသည္။ ညီမႏွစ္ေယာက္နဲ႕ မုိးယံဘ၀ မသက္သာ၊ ႏွစ္ေယာက္လုံးက အငယ္ဆုိေတာ့ အရမ္း အလိုက္အထုိက္ေနရသည္။ က်ဴရွင္ကုိေတာ့ ယြန္းသဇင္ႏွင့္ တူတူတတ္ၾကရသည္။ ယြန္းသဇင္ မိဘမ်ားကလည္း မုိးယံကို ယြန္းသဇင္ကို ေစာင့္ေရွာက္ဖုိ႔နဲ႕ မုိးယံလက္ထဲ စိတ္ခ်လက္ခ်အပ္ထား ၾကပါသည္။ သုိ႔အတြက္ မုိးယံ ပိုမုိဂရုစုိက္ရသည္။ အစားအေသာက္က အစ သူ႔အၾကိဳက္ လိုက္၍ ခ်က္ျပဳတ္ရသည္။ သူေတာ့ ရွားရွားပါးပါး တစ္ပတ္မွ တနဂၤေႏြတစ္ရက္သာ သူတာ၀န္ယူသည္။ ဒါေတာင္ ထမင္း ဆုိ မုိးယံပဲ ခ်က္ရသည္။ ယြန္းသဇင္ အျမဲတမ္း တာ၀န္ယူသည္က ညစာက်က္ အခ်ိန္မွာ လက္ဖတ္သုတ္ျခင္းပင္။ သူလက္ယာ ေတာ္ေတာ္ေကာင္းပါသည္။ ဆုိင္မွာလဲ လက္ဖတ္သုတ္ကို ၀ယ္မစားဖူးသည္လဲပါ၏ ။ ဒီေန႔ မုိးယံတစ္ေယာက္တည္း ေက်ာင္းသြားရသည္။ မေန႔က ေက်ာင္းအျပန္ မုိးယံနဲ႕ ယြန္းသဇင္ တုိ႔ မိုးမိၾကသည္။ ေကာင္းမေလးေတာ့ ဖ်ားက်န္ခဲ့သည္။ သုိ႔အတြက္ မုိးယံ ခြင့္တုိင္စာႏွင့္ အတူ ေက်ာင္းသုိ႔ ပ်င္းေျခာက္ေျခာက္ တစ္ေယာက္တည္း သြားခဲ့သည္။
“ ဟယ္... ညည္း စက္ဘီးက ခ်ိန္းၾကိဳးက်သြားတာ ဘယ္လိုလုပ္မလဲ ခ်ိန္းဖုံးက ဖြင့္ရမွာ ေက်ာက္လွည့္လဲ မပါဘူး ဒုကၡပဲ ဆင္းတြန္းရင္ ေက်ာင္းက ေနာက္က်ဖုိ႔ေသခ်ာျပီး ျပီးေတာ့ အသံ ထြက္ေနေသးတယ္ လူေတြၾကည့္ေနေတာ့မွာပဲ ”
မုိးယံလဲ ဒီေန႔ ယြန္းသဇင္ ေနမေကာင္းလို႔၊ ယြန္းသဇင္ အတြက္ ကူလုပ္ေပးရနဲ႕ ေက်ာင္းေနာက္က်ေနျပီး။ ဒါနဲ႕ မုိးယံလဲ ခပ္သုတ္သုတ္ ေျခလွမ္းနဲ႕ ေက်ာင္းကို ေျပးသြားမွာပဲ ေတြးျပီး ေျပးမလိုၾကံမွ ေနာက္က လွမ္းေခၚသံ လိုလိုၾကား၍ ေနာက္ျပန္လွည့္ မွ ေၾသာ္ အခုနက ညည္းခ်င္း ထေနတဲ့ ေတာသူႏွစ္ေယာက္ျဖစ္ေနသည္။
“ မုိးယံ....... မုိးယံ ”“ ေဟ့ နင္မုိးယံ မဟုတ္လား ”
မယ္မင္းၾကီးမေတြက ကၽြန္ေတာ္နာမည္ သိေနၾကသည္။ လစ္မလို မသင့္ေတာ့။ ဒါနဲ႕ မုိးယံတစ္ေယာက္ ကူညီပါရေစခင္ဗ် ဆုိျပီး ကူညီလိုက္ရသည္။ ေက်ာက္လွည့္မပါလို႔ ေထာက္စူး ျဖင့္ လွည့္၍ ခ်ိန္းအဖုံးကို ဖြင့္၍ လက္ေတြလဲေပက်ံခံျပီး, ခ်ိန္းၾကိဳးကို ရေအာင္ တင္ေပးလိုက္ရသည္။ အားလုံးျပီးလဲသြားေရာ မယ္မင္းၾကီးတုိ႔ သိပ္အေျပာေကာင္း၏ ၊ ေက်းဇူးပဲေနာ္ မုိးယံ ဆုိျပိး တခ်ဳိးတည္း ေက်ာင္းကို လစ္သြားၾကတယ္။ မုိးယံတစ္ေယာက္ ေက်ာင္းေတာ့ ေနာက္က်ျပီး ၊ ေသခ်ာတာေပါ့ ေက်ာင္းနားေရာက္ေတာ့ အားလုံးရပ္ေနျပီး နုိင္ငံေတာ္ သီခ်င္းေတြ ဆုိေနၾကျပီး ၊ ေနာက္က် ေက်ာင္းသြားေတြကို တန္းစီးခုိင္းထားသည္။ မုိးယံ မတတ္နုိင္ ၀င္စီးလိုက္ရသည္။ မယ္မင္းၾကီးမနွစ္ေယာက္ကေတာ့ အဟုတ္ပဲ အတန္းရဲ႕ေနာက္ဆုံးတန္းမွာ ကိုးယိုးကားယားနဲက တန္း၀င္စီးလို႔ လြတ္သြားသည္ထင္ပါ့။ အဲဒီေန႔ကေတာ့ ေနာက္က်ေၾကာင္း လက္မွတ္ထုိးျပီး ျပီးသြားခဲ့ပါသည္။
ဒီေန႔ေတာ့ ကေလးဆုိးၾကီး ေနေကာင္းသြားျပီးမုိ႕ ၊ မုိးယံတစ္ေယာက္တည္း မဟုတ္ေတာ့။ ယြန္းသဇင္နဲ႕အတူ ေက်ာင္းအတူသြားၾကသည္။ ေဟာ..... ေတြ႔ပါျပီးဗ်ာ မယ္မင္းၾကီးႏွစ္ေယာက္ ျပဳံးျဖီးျဖီးနဲ႕ ကၽြန္ေတာ္ကို မ်က္ႏွာလုိ မ်က္ႏွာရ တစ္ေယာက္ေတာ့ အားနာေနတဲ့ပုံစံပဲ ရွက္အန္းအန္းျဖစ္ေနသည္။
ဒီေန႔ေတာ့ ကေလးဆုိးၾကီး ေနေကာင္းသြားျပီးမုိ႕ ၊ မုိးယံတစ္ေယာက္တည္း မဟုတ္ေတာ့။ ယြန္းသဇင္နဲ႕အတူ ေက်ာင္းအတူသြားၾကသည္။ ေဟာ..... ေတြ႔ပါျပီးဗ်ာ မယ္မင္းၾကီးႏွစ္ေယာက္ ျပဳံးျဖီးျဖီးနဲ႕ ကၽြန္ေတာ္ကို မ်က္ႏွာလုိ မ်က္ႏွာရ တစ္ေယာက္ေတာ့ အားနာေနတဲ့ပုံစံပဲ ရွက္အန္းအန္းျဖစ္ေနသည္။
“ မုိးယံ ဟုိေန႔က နင္ကို ငါတုိ႔ေသခ်ာ ေက်းဇူတင္စကား မေျပာမိလိုက္လို႔ ေတာင္းပန္ပါတယ္ေနာ္ မုိးယံ”
“ ဒီေန႔ ငါတုိ႔ နင့္ကိုေက်းဇူးတင္လို႔ မုန္႕၀ယ္ေကၽြးမယ္ နင္ ဘာမုန္႔စားမလဲ, မုန္႔စားေက်ာင္းဆင္းရင္ ၀ယ္လာခဲ့မယ္ေလ ”
“ ရပါတယ္ဟာ , လိုပါဘူး၊ နင္တုိ႔ အဆင္ေျပရင္ ျပီးတာပါပဲ။ ”
“ ဒီေန႔ ငါတုိ႔ နင့္ကိုေက်းဇူးတင္လို႔ မုန္႕၀ယ္ေကၽြးမယ္ နင္ ဘာမုန္႔စားမလဲ, မုန္႔စားေက်ာင္းဆင္းရင္ ၀ယ္လာခဲ့မယ္ေလ ”
“ ရပါတယ္ဟာ , လိုပါဘူး၊ နင္တုိ႔ အဆင္ေျပရင္ ျပီးတာပါပဲ။ ”
ဟုိေတမိမ က ဘာမွမေျပာ ခ်ိန္းၾကိဳးက်တာက သူစက္ဘီး, ဘာလို႔စကားမေျပာတာပါလိမ့္, သူ႔မ်က္လုံးေတြထဲမွာ မုိးယံကို အားနာျပီး ေတာင္းပန္ေနသလိုပါပဲ။ ေဘးက ယြန္းသဇင္က မ်က္ေစာင္းထုိးျပီး အျမင္မၾကည္ေတာ့သလိုနဲ႕
“ ဟဲ့ ..... သူတုိ႔ဘာေတြေျပာေနတာလဲဟ ”
.....................“ ဟဲ့ ..... သူတုိ႔ဘာေတြေျပာေနတာလဲဟ ”
.......................
“ ေဟ့ေကာင္ ”
မုိးယံ လန္႔တၾကားျဖစ္သြားသည္။ ေဘးက သူငယ္ခ်င္း ေအာင္မိုးဟန္ ေအာ္လိုက္မွ သတိရမိေတာ့သည္။ ေၾသာ္ ငါအေတြးလြန္ေနတာကို , ေဘးမွာက first year cadet က သတိစြဲရပ္ေနသည္။
မင္း ဘာလုပ္ေနတာလဲ ငါၾကည့္ေနတာၾကာျပီး မင္း ဟုိးအေ၀းၾကီးၾကည့္ျပီးေတာ့ လြမ္းေနတယ္ထင္တယ္ ငယ္ေဖာ္ငယ္ေႏွာင္းေတြ ရွိခဲ့ပုံပဲ , ဟား... ဟား..... ဟုတ္လား,
မင္း first year ကိုေခၚျပီး ဘာခုိင္းမလို႔လဲ သူခမွ် ရပ္ေနတာၾကာျပီး, အျပစ္ေပးမွာျဖင့္ေပးျပီး ျပန္လႊတ္လိုက္ေတာ့ , study time ေရာက္ေတာ့မယ္..၊
“ေအးပါကြာ .... အျပစ္ေပးမလို႔ မဟုတ္ဘူးကြ, ဗ်ဴဟာဆုိင္သြားျပီး ေခါက္ဆြဲေျခာက္နဲ႕ ေကာ္ဖီမစ္ ၀ယ္ခုိင္းမလုိ႔ကြ”
ပထမႏွစ္ဗိုလ္ေလာင္းကို ၀ယ္ခုိင္းစရာမ်ား ၀ယ္ခုိင္းျပီး , ျပန္ျပီး အတိတ္အေၾကာင္းေလး ျပန္ေတြးမယ္လုပ္မွ study time ေရာက္လို႔ ကိုယ့္အခန္း ကိုယ္၀င္ျပီး စာၾကည့္ျခင္း အလုပ္ကို လုပ္ရပါေတာ့သည္။
သက္လုံ= ဗုိလ္ေလာင္းေတြ ေသာၾကာေနတုိင္း ေပါင္ သုံးဆယ္ သဲပတ္အိတ္ႏွင့္ G-3 ေသနတ္, ေရဘူးေရအျပည့္ ပါ ျပင္ဦးလြင္ျမိဳ႕ထဲ့သုိ႔ မိမိစစ္ေၾကာင္း အလုိက္ အေျပး ေလ့က်င့္ရသည္ အေျပးတစ္မ်ဳိး။မုိးယံ လန္႔တၾကားျဖစ္သြားသည္။ ေဘးက သူငယ္ခ်င္း ေအာင္မိုးဟန္ ေအာ္လိုက္မွ သတိရမိေတာ့သည္။ ေၾသာ္ ငါအေတြးလြန္ေနတာကို , ေဘးမွာက first year cadet က သတိစြဲရပ္ေနသည္။
မင္း ဘာလုပ္ေနတာလဲ ငါၾကည့္ေနတာၾကာျပီး မင္း ဟုိးအေ၀းၾကီးၾကည့္ျပီးေတာ့ လြမ္းေနတယ္ထင္တယ္ ငယ္ေဖာ္ငယ္ေႏွာင္းေတြ ရွိခဲ့ပုံပဲ , ဟား... ဟား..... ဟုတ္လား,
မင္း first year ကိုေခၚျပီး ဘာခုိင္းမလို႔လဲ သူခမွ် ရပ္ေနတာၾကာျပီး, အျပစ္ေပးမွာျဖင့္ေပးျပီး ျပန္လႊတ္လိုက္ေတာ့ , study time ေရာက္ေတာ့မယ္..၊
“ေအးပါကြာ .... အျပစ္ေပးမလို႔ မဟုတ္ဘူးကြ, ဗ်ဴဟာဆုိင္သြားျပီး ေခါက္ဆြဲေျခာက္နဲ႕ ေကာ္ဖီမစ္ ၀ယ္ခုိင္းမလုိ႔ကြ”
ပထမႏွစ္ဗိုလ္ေလာင္းကို ၀ယ္ခုိင္းစရာမ်ား ၀ယ္ခုိင္းျပီး , ျပန္ျပီး အတိတ္အေၾကာင္းေလး ျပန္ေတြးမယ္လုပ္မွ study time ေရာက္လို႔ ကိုယ့္အခန္း ကိုယ္၀င္ျပီး စာၾကည့္ျခင္း အလုပ္ကို လုပ္ရပါေတာ့သည္။
