Welcome to My Blog

ေသာ္ဇင္(စိန္ပန္းေျမ)
Showing posts with label life. Show all posts
Showing posts with label life. Show all posts

T စီးရီး

Posted by thawzin Saturday, October 10, 2009 5 comments


မိမိရဲ႕ နာမည္ စီးရီးလိုက္ အခ်က္ ၂၀ လိုက္ေရးေနၾကပါတာ။ ကၽြန္ေတာ့္ကုိ ဘယ္သူမွ တခါမွ မတက္ဂ္ဖူးပါဘူး။ တက္ဂ္တယ္ဆုိတာကလဲ တကယ္ေတာ့ ဘေလာခ်င္းခ်င္း ခင္မင္ရုိင္းပင္းမႈ ဆုိတာ နားလည္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္လဲ ဘယ္သူကုိမွ မတက္ဂ္ဖူးေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ကို တက္ဂ္မယ့္သူက မရွိဘူးေလ။ အခု သူငယ္ခ်င္း ခေရညဳိ တက္ဂ္တဲ့ နာမည္စီးရီး ဆုိင္ရာ စီးရီးလိုက္ ေျဖၾကားေပးရမယ္ ဆုိေတာ့ ... အဂၤလိပ္စာနဲ႕ လြတ္ေနတာ ၾကာျပီးေလ။ ဟုိလွန္ဒီေလွာနဲ႕ ရွာရပါတယ္။ တက္ဂ္ထားတာနဲ႕ စည္းမညီရင္လဲ ခြင့္လြတ္ဖုိ႔ ေတာင္းပန္ပါတယ္။
တက္ဂ္သူရွိတုန္းေလး ၾကိဳးစား ေရးလိုက္ပါတယ္....။ ဒီဘေလာ့ေလးကို လာေရာက္ အားေပးၾကတဲ့ ကိုကို မမ ညီ ညီမ အားလုံးကို ေလးစားခင္မင္လွ်က္ပါ။ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။


1. What is your name : thawzin
2. A Four Letter Word : thaw(အရည္ေပ်ာ္ေအာင္လုပ္သည္တဲ့, ကၽြန္ေတာ္ရဲ႕မာနေတြ, အမုန္းတရားေတြ, မရွိသင့္တဲ့မာေၾကာခက္ထန္မႈေတြ အရည္ေပ်ာ္ေစခ်င္တာပါ)
3. A Boy’s Name : thant(ေလးစား ဂုဏ္ယူအားက်မိေသာ ဦးသန္႔ရဲ႕နာမည္)
4. A Girl’s Name : thazin(နာမည္နဲ႕ အနီးဆုံးစီးရီးျဖစ္ေနလို႔)
5. An Occupation : teacher(အခုေတာ့ စစ္သားျဖစ္ေနပါသည္, အေမက ဆရာျဖစ္ေစခ်င္သည္)
6. Something you’ll Wear :TRI( ေစ်းၾကီးလို႔)
7. A Color : tawny color (ညိဳ၀ါေရာင္ေျပးေသာ အေရာင္ တဲ့ မနည္းရွားထားရတာ)
8. A food : Traditional food(အေမ့လက္ရာ)
9. Something found in the bathroom : TOP (ဆပ္ျပာမႈန္႔)
10. A place : Taunggyi(ေတာင္ၾကီးျမိဳ႕ကို အၾကိဳက္ဆုံးပါ)
11. A reason for being late: template changing in my blog
12. Something you’d shout : talking stop
13. A Movie Title : Troy
14. Something you drink : tea
15. A Musical Group : The Roots (နယူးေရာက္မွာရွိတယ္တဲ့ အင္တာနက္ထဲက မနည္း ရွာထားတာ T စီးရီးကို)
16. An Animal : tetchy testy cat(ေၾကာင္ေလးေတြ ေဒါသထြက္ေနတာ ခ်စ္စရာေကာင္းပါတယ္)
17. A Street Name : tawthuma(I gave this name, middle street in my village)
18. A Type Of Car : TOYOTA
19. The title of a song : Tell me why
20. A verb : tomato



နိႏၵာပသံသာ ဟု ကဲ့ရဲ႕ျခင္းႏွင့္ ခ်ီးမြမ္းျခင္း ေလာကဓံႏွစ္မ်ဳိးတြင္ လူတုိင္းက ကဲ့ရဲ႕မခံခ်င္ၾက၊ ခ်ီးမြမ္းတာကိုသာ ခံခ်င္ၾကသည္။ ခ်ီးမြမ္းခံလိုျခင္းသည္ အေကာင္းျမင္ခံလိုျခင္း ျဖစ္သည္။ အေကာင္းျမင္ခံလိုလွ်င္ျဖင့္ အျမင္ေကာင္းဖုိ႔ လိုေပလိမ့္မည္။ အျမင္ေကာင္းေအာင္ လုပ္ျပဖုိ႔လိုေပလိမ့္မည္။ အျမင္ေကာင္းေအာင္ လုပ္ျပနုိင္မွ အေကာင္းျမင္နုိင္ၾကေပလိမ့္မည္။ အေကာင္းျမင္တာ မျမင္တာက ျမင္သူအပုိင္း၊ အျမင္ေကာင္းေအာင္ လုပ္ေနဖုိ႔က ကိုယ့္အပိုင္းျဖစ္သည္။ ဒါေၾကာင့္ အျမင္ေကာင္းဖုိ႔က ပထမ၊ အေကာင္းျမင္ဖုိ႔က ဒုတိယ ျဖစ္သည္။

လူတုိ႔ၾကားတြင္ အေကာင္းျမင္သမား၊ အဆုိးျမင္သမား၊ အေကာင္းျမင္၀ါဒ၊ အဆုိးျမင္၀ါဒ ဟူ၍ ရွိသည္။ အေကာင္းျမင္သမား ေတြလည္း ေတြ႕ၾကဳံဖူးသည္။ အဆုိးျမင္သမားေတြလည္း ေတြ႔ဖူးပါသည္။ ပါဠိေတာ္မွာေတာ့ အဆုိးျမင္သမားကို အေပါက္အၾကားရွာေလ့ရွိသူ ဟုဆုိပါသည္။ ပုဂၢဳိလ္ၾကီး တစ္ဦးေတြ႔ဖူးသည္။ ေရွ႔မီေနာက္မီ၊ စာေလးေပေလး အေတာ္အသင့္ တီးမိေခါက္မိရွိသည္။ စာေပေလာကတြင္ ထင္ရွားေသာ (ကြယ္လြန္/လက္က်န္) ဆရာၾကီးအမ်ားစု သူ႔အျမင္အရဆုိလွ်င္ ေကာင္းတာတစ္ေယာက္မွ် မရွိေတာ့။ “ ေကာင္းကြက္ကိုရွာေမတၱာ” ဆုိသည့္သေဘာကို ထုိပုဂၢဳိလ္ၾကီးအား ေျပာျပရသည္။

“သူတပါးအျပစ္ကိုသာ ရႈေလ့ရွိေသာ၊ အျမဲကဲ့ရဲ႕ေလ့ရွိေသာ သူအား အကုသုိလ္တရားေတြသာ တုိးပြားၾကသည္။ အကုသုိလ္အာသေ၀ါ တရားေတြ ကုန္ဖုိ႔ဆုိတာက ေ၀းပါေသး၏ ”ဟု ဘုရားမိန္႔ေတာ္မူသည္။ ေရွးတုန္းက သူေတာ္စင္ ရေသ႔ႏွင့္ ျပည့္တန္ဆာမတုိ႔သည္ မနီးမေ၀း၌ ေနၾက၏။ သူေတာ္စင္လုပ္သူ ရေသ႔က ျပည္တန္ဆာမကို ေယာက္်ားတစ္ေယာက္ ၀င္တုိင္း ေက်ာက္ခဲတစ္လုံးခ်ခ်ျပီး မွတ္ထားေလရာ မၾကာခင္မွာပဲ ေက်ာက္ခဲပုံၾကီး ျဖစ္သြားသတဲ့၊ ထုိအခါရေသ့က ျပည္တန္ဆာမေခၚျပီး “သင့္မေကာင္းမႈေတြဟာ ဒီေက်ာက္ခဲပုံၾကီးေလာက္ မ်ားျပားေလျပီး” ဟု ေျပာသတဲ့။

ရေသ့ႏွင့္ ျပည့္တန္ဆာမတုိ႔ ကြယ္လြန္ၾကျပီးေနာက္ ျပည့္တန္ဆာမက နတ္ျပည္ေရာက္ကာ ရေသ႔က ငရဲကုိ ေရာက္သြားသတဲ့။ ဤကား အဆုိးျမင္သမား၊ အဆုိးျမင္၀ါဒ၏ ဆုိးရြားလွပုံကို ပုံပမာျပဳျခင္း ျဖစ္၏။

ေပၚလီယာနာကို သူ႔ဖခင္က မွာခဲ့ေသာ မွာတမ္းေလး တစ္ခုရွိ၏။ “၀မ္းသာစရာအေၾကာင္းကို ရွာတတ္လွ်င္ ၀မ္းသာစရာ အက်ဳိးျဖစ္ေပၚသည္” ဟူ၍ ျဖစ္၏။ ေပၚလီယာနာသည္ သူ႔ဖခင္မွာတမ္းကို တစ္သက္လုံး လိုက္နာက်င့္သုံး၏။ သူ႕ဘ၀တစ္ ေလွ်ာက္လုံး ၀မ္းနည္းစရာေတြ႔တုိင္း ၀မ္းသာစရာ ကိုရွာၾကံေတြးျပီး ေပ်ာ္ေပ်ာ္ ေနေလ႔ရွိ၏။ စိတ္ညစ္စရာေတြ႔တုိင္း စိတ္ခ်မ္းသာစရာကို ရွာၾကံေတြးျပီးေပ်ာ္ေပ်ာ္ေနေလ႔ရွိ၏။

သူ႔အတြက္မွမဟုတ္၊ သူမ်ားအတြက္လည္း ထုိသုိ႔ပင္ႏွစ္သိမ့္အား ေပးေလ့ရွိ၏။ တခါက ျခံထဲမွာ ျမက္ရွင္းေနေသာ ခါးကုန္းကုန္း အဖုိးအုိကုိ “ အဘရယ္... အဘခါးကုိင္းေနေတာ့ ေပါက္တူးေပါက္ရတာ ခါးကုန္ရ တစ္၀က္ သက္သာသြားေတာ့ ၀မ္းသာစရာ မဟုတ္လား... အဘရယ္” ဟု ဆုိေလ၏။

တဖန္ အိပ္ရာေပၚမွာ တစ္သက္လုံး ေနသြားရေတာ့မည့္ လူမမာ တစ္ေယာက္ကိုလည္း “ေဒၚေဒၚရယ္... သူမ်ားတကာ ေဒၚေဒၚလို ျဖစ္မေနတာက ၀မ္းသာစရာပဲေပါ့၊ သူတုိ႔ဘ၀ကို ေတြးျပီး သူ႔တုိ႔အတြက္ ၀မ္းသာေပးလိုက္ပါ” ဟုေျပာဆုိႏွစ္သိမ့္ေလ၏။ အေကာင္းဘက္ ကလွည့္၍ ေတြးရာ ျမင္ရာ ၾကည့္ရာ မွာေတာ့ ေပၚလီယာနာသည္ ရွာမွရွားဟု ဆုိရမည္။

တခါက ဆရာေတာ္ တစ္ပါးသည္ သူ႔ဆြမ္းခံအိမ္က အဖုိးတန္ ႏြားၾကီးတစ္ေကာင္ ေသသြားေၾကာင္း ေလွ်ာက္ထားေသာအခါ သာဓု သာဓု ပတၳနာ ျပဳသတဲ့၊ ေနာက္သားေလး အျမင့္က ျပဳတ္က်ေပါင္က်ဳိးေတာ့လည္း သာဓု ေခၚသတဲ့၊ အဲသလို သာဓုေခၚတာကို ဒကာက မေက်နပ္လို႔ ဆြမ္းခံလမ္းတစ္ေနရာကေန ရိုက္ဖုိ႔ေခ်ာင္းေနရာ ဆရာေတာ္က သူ႔ သပိတ္ၾကီး က်ကြဲေတာ့လည္း သာဓုေခၚသတဲ့။

ထုိအခါ ဒကာၾကီးက နားမလည္နုိင္လုိ႔ အေၾကာင္းစုံကို ေမးေလ်ာက္သည့္အခါ “ေအး.. အဲဒီတုန္းက ႏြားမေသရင္ လူေသမွာကြ၊ လူေသတာနဲ႕ စာရင္ ႏြားေသတာက ေတာ္ေသးတာေပါ့၊ ဒါေၾကာင့္ သာဓုေခၚတာ၊ ဒကာ့သားငယ္ ေျခက်ဳိးတုန္းကလည္း ကေလးမက်ဳိးရင္ လူၾကီးက်ဳိးမွာ၊ ဒါေၾကာင့္ သာဓုေခၚတာ။ အခုလည္း သပိတ္မကြဲရင္ ငါ့ေခါင္းကြဲမွာကြ၊ ဒါေၾကာင့္ သာဓု ေခၚတာ ” လို႔ ရွင္းျပသတဲ့။ အရာရာတုိင္း၌ အဆုိးထဲမွာ အေကာင္းရွိတတ္သလို ထုိအဆုိး၏ အျခား တစ္ဖက္၌လည္း အေကာင္းရွိေန တတ္ပါသည္။ ထုိအေကာင္းကို ထြင္းေဖါက္ျမင္တတ္လွ်င္ အေကာင္းျမင္ျဖစ္သည္။

ဘုရားရွင္လက္ထက္က အရွင္ပုဏၰသည္ သုနာပရႏၱတုိင္းကို သြားဖုိ႔ေလွ်ာက္ေတာ့ ဘုရားက သုနာပရႏၱာတုိင္း သားေတြက ရုိင္းစုိင္းမုိက္မဲၾကေၾကာင္း သင့္ကိုဆဲေရးလွ်င္ ဘယ္လို လုပ္မလဲဟု မိန္႔ေသာအခါ ကိုယ္ထိလက္ေရာက္ မေစာ္ကားလွ်င္ေတာ္ပါျပီးဘုရား ဟု ေလ်ာက္ထားသည္။ ကိုယ္ထိလက္ေရာက္ ေစာ္ကားလွ်င္ ဘယ္လိုလုပ္မလဲ ဟုေမးေတာ့ ခဲႏွင့္ မေပါက္လွ်င္ ေတာ္ပါျပီးဘုရား ဟုေလွ်ာက္သည္၊ ခဲႏွင့္ ေပါက္လွ်င္ေကာ ေမးေတာ့ တုတ္ႏွင့္မရိုက္လွ်င္ေတာ္ပါျပီးဘုရား၊ တုတ္ႏွင့္ရိုက္လွ်င္ေရာ ေမးေတာ့ ဓါးနဲ႕ မခုတ္လွ်င္ေတာ္ပါျပီဘုရား ဟုေလွ်ာက္သည္။ ဓါးႏွင့္ခုတ္လွ်င္ေကာ၊ အသက္မေသရင္ ေတာ္ပါျပီး။ အေသသတ္လွ်င္ေကာ ဆုိေတာ့ တခ်ဳိ႕သူေတြမွာ ဘ၀ကို ျငီးေငြ႔ျပီး မိမိကုိယ္ကို အဆုံးစီရင္ၾကပါသည္။ အခုကိုယ္တုိင္စီရင္ဖုိ႔ မလိုဘဲ သူတုိ႔အဆုံး စီရင္ေပးတာကိုပဲ ေက်းဇူးတင္ေနပါမည္ဘုရား ဟုေလွ်ာက္ထားေလသည္။

အရွင္ပုဏၰ၏ အေကာင္းျမင္သေဘာတရားကို ဘုရားက သာဓု သုံးၾကီး ေခၚေတာ္မူ၏။ အေကာင္းျမင္၀ါဒ ဟူသည္ သေဘာထားၾကီးနုိင္မွ ျဖစ္မည္။ အေကာင္းျမင္ေလ့ရွိသူတုိင္း စိတ္ထားသေဘာထားၾကီးၾကသည္။
အေကာင္းျမင္၀ါဒႏွင့္ ေယာနိေသာ မနသိကာရသည္ တူသေယာင္ေယာင္ ရွိေသာ္လည္း လုံး၀ခၽြတ္စြပ္တူသည္ေတာ့ မဟုတ္၊ အေကာင္းျမင္၀ါဒမွာ အားနည္းခ်က္ေတြ ရွိသလို၊ အမွားေတြလည္း ရွိနုိင္သည္။ ေယာနိေသာ မနသိကာရ မွာေတာ့ အားနည္းခ်က္လည္း မရွိ၊ အမွားလည္း မရွိ၊ မိဘအမ်ားစုသည္ ကိုယ္သားသမီး ဘယ္ေလာက္ဆုိးဆုိး သူစိမ္းႏွင္ ယွဥ္က အေကာင္းျမင္ၾကသည္သာ၊ ထုိအျမင္သည္ ေယာနိေသာ မနသိကာရ မျဖစ္နုိင္၊ အတၱစြဲႏွင့္ ဘက္လိုက္မႈရွိေနသည္။ ေယာနိေသာ မနသိကာရကို တိပိဋကပါဠိျမန္မာ အဘိဓါန္က “သင့္ေလ်ာ္မွန္ကန္ေသာ အေၾကာင္းနည္းလမ္းအားျဖင့္ ျဖစ္ေသာ ႏွလုံးသြင္းျခင္း ရွိေသာ ပညာ” ဟု ဖြင့္ဆုိသည္။

ျမတ္စြာဘုရားသည္ သူ၏ တပည့္ရဟန္းမ်ားကို အျမင္ေကာင္းေအာင္ ညႊန္႔ၾကားသည္။ ယထာဘူတဒႆန ၪာဏ္ရရွိေရးကိုလည္း အထူးအေလးေပးျမြက္ၾကားျပန္သည္။

ယထာ ဘူတဒႆန ကို တိပိဋကပါဠိျမန္မာ အဘိဓါန္က
(၁) မေဖါက္မျပန္ ဟုတ္မွန္သည့္ အတုိင္း မွန္မွန္ကန္ကန္ သိျမင္ျခင္း၊
(၂) မေဖါက္မျပန္ ဟုတ္မွန္သည့္ အတုိင္း မွန္မွန္ကန္ကန္ သိျမင္တတ္ေသာ ၪာဏ္ ဟုဖြင့္သည္။
ေကာင္းသည္ျဖစ္ေစ ဆုိးသည္ ျဖစ္ေစ အရွိကုိ အရွိအတုိင္းသာ သိျမင္တတ္ေသာ သေဘာကို ယထာဘူတဒႆန ဟုေခၚသည္။

ဥပမာ။ ။ ေရတစ္၀က္ရွိေသာ ပုလင္းကို ရႈျမင္ရာ၌ အဆုိးျမင္သမားက “ဟင္ ေရက တ၀က္ပဲရွိေတာ့တယ္”၊ အေကာင္းျမင္သမားက “ ဟာ ေရေတြ တစ္၀က္ၾကီးမ်ားေတာင္ ရွိေသးတယ္”၊ ယထာဘူတဒႆနသမားက “ ေရတစ္၀က္ရွိတယ္”ဟု အရွိကို အရွိအတုိင္းျမင္သည္။

မိမိတစ္ဦးတည္း ပုဂၢလိက အတြက္ဆုိလွ်င္ေတာ့ အေကာင္းျမင္၀ါဒရွိတာက ေကာင္းပါသည္။ သုိ႔ေသာ အမ်ားအတြက္ဆုိလွ်င္ေတာ့ အရွိကို အရွိအတိုင္းျမင္ေသာ ယထာဘူတဒႆနက ပုိ၍ အသုံးတည့္သည္ ပုိ၍ အက်ဳိးရွိသည္။

“ရြာ၏ အဆင္းဘုရား၀င္း၊
ေက်ာင္း၏အဆင္း ေက်ာင္းတလင္း၊
ဘုန္းၾကီးအဆင္း ေခါင္း၀င္း၀င္း” ဟု ဆုိရာ၌ အျမင္ေကာင္းဖုိ႔ ညႊန္းဆုိျခင္း ျဖစ္သည္။ မည္သုိ႔ဆုိေစ အျမင္ေကာင္းဖုိ႔လိုသလို အေကာင္းျမင္ဖုိ႔လည္း လိုပါသည္။ အႏၶသုတၱန္ေဒသနာႏွင္ ညိွ၍ ေသခ်ာၾကည့္လွ်င္ ဒိြစကၡဳ- ႏွစ္ဖက္အျမင္ပုဂၢဳိလ္၏ အျမင္ျဖစ္ေသာ ပစၥဳပၸန္သံသရာ မွ်၍ ျမင္ျခင္း၊ သူ႔ဖုိ႔ကိုယ့္ဖုိ႔ မွ်၍ ျမင္ျခင္း ဟူေသာအျမင္ႏွင္ လုပ္ကုိင္ေဆာင္ရြက္မည္ဆုိပါက အျမင္လည္းေကာင္း၊ အေကာင္းလဲျမင္ပါလိမ့္မည္။ “အျမင္လည္း ေကာင္းၾကပါေစ၊ အေကာင္းလည္း ျမင္ၾကပါေစ။”

မွတ္ခ်က္။ ။ ဤေဆာင္းပါသည္ ေအာက္တုိဘာ ၇ရက္ေန႔ထုတ္ေ၀ေသာ weekly Eleven ဂ်ာနယ္မွ ဆရာေတာ္ အရွင္သံ၀ရာလကၤာရ (ဓမၼပိယဆရာေတာ္) ေရးသားေသာ “အျမင္လည္း ေကာင္းေစ၊ အေကာင္းလည္းျမင္ေစ” ကုိ ဖတ္ျပီး မွတ္သားစရာ ေကာင္းလို႔ ထပ္ဆင့္မွ်ေ၀လိုက္ရပါသည္။ အျပည့္အစုံဖတ္ခ်င္ရင္ သြားေရာက္ဖတ္ရႈၾကပါ။ အျမင္ေတြ မတူလို႔ ဖဆပလၾကီး ႏွစ္ျခမ္းကြဲရတယ္၊ အျမင္မတူလို႔ ဗုဒၶဘာသာၾကီး ႏွစ္ျခမ္းကြဲခဲ့ျပီး၊ အျမင္မတူလို႔ မိသားစုေတြ ျပိဳကြဲရတယ္။ အျမင္တူျပီး စုစည္းနုိင္ၾကပါေစ လို႔ ဆုမြန္ေခၽြလိုက္မိပါေၾကာင္း....။

လူတုိ႔သည္ ငယ္ရြယ္စဥ္က ရုိးသားေျဖာင့္မတ္ၾကေသာ္လည္း ၾကီးျပင္းလာ ၾကေသာအခါ မိမိကိုယ္က်ဳိးကို ထိခုိက္နစ္နာမွာစုိး၍ မရုိးမသားျပဳမူေျပာဆုိ လာၾကေတာ့သည္။ သိတတ္သည့္ အရြယ္မွစ၍ မိမိလုိခ်င္တာမရမွာ စုိးလို႔၊ အဆူခံရမွာရမွာစုိးလို႔၊ အရုိက္ခံရမွာစုိးလို႔၊ မိဘ/ဆရာသမားမ်ား၏ သြန္သင္ဆုံးမမူေၾကာင့္လည္းေကာင္း၊ မိမိ၏ ပင္ကိုအက်င့္စရုိက္ေၾကာင့္လည္းေကာင္း၊ ဘ၀အေတြ႔အၾကဳံႏွင့္ ဖတ္ရႈရေသာ စာအုပ္မ်ားက ေပးသည့္ အသိတရားေၾကာင့္လည္းေကာင္း၊ ရုိးသားေျဖာင့္မတ္ျခင္း၏ တန္ဖုိးကုိ သိသူက သိလာၾကသည္။

ရုိးသားေျဖာင့္မတ္ျခင္းသည္ ယခုအခ်ိန္ကာလတြင္ ရွားပါးပစၥညး္ ျဖစ္သည္။ အလြယ္တကူ ရွာမရႏုိင္။ ထုိေၾကာင့္ အဖုိးတန္၏။ လူတုိင္းရုိးသားေျဖာင့္မတ္ျခင္းကိုႏွစ္သက္သည္။ ရုိးသားေျဖာင့္မတ္သူကို အလုိရွိၾကသည္။ မည္သည့္အလုပ္မဆုိ ရုိးသားေျဖာင့္မတ္သူကို အလုိရွိၾကသည္၊ ေနရာေပးၾကသည္၊ အလုပ္ရွင္တုိင္းလုိလုိ ရုိးသား ေျဖာင့္မတ္သူကို အင္တာဗ်ဴးလုပ္၍ အေသအခ်ာေရြးသည္။ အသင္းအဖြဲ႔အစည္းအေတာ္မ်ားမ်ားတြင္လည္း ေခါင္းေဆာင္ေနရာကို ေရြးခ်ယ္ၾကသည္။

ရုိးသားေျဖာင့္မတ္ျခင္းသည္ ေတြ႔ၾကဳံဆက္ဆံရသူတုိ႔ကို လုံျခဳံစိတ္ခ်ရမူေပးသည္။ အေရးၾကီးေသာ ေနရာမ်ားတြင္ ေနရာေပးသည္။ အားကိုးသည္။ ရုိးသားေျဖာင့္မတ္ျခင္းသည္ အလုပ္တစ္ခုတြင္ ျဖစ္ေစ၊ ကုမၸဏီတစ္ခုတြင္ျဖစ္ေစ၊ အဖြဲ႔အစည္းတစ္ခုတြင္ျဖစ္ေစ မရွိမျဖစ္လိုအပ္ေသာအရာတစ္ခုျဖစ္သည္။ လူတုိ႔သည္ ကိုယ္အလုပ္ကိုယ္ လုပ္ေနၾကေသာ္လည္း တစ္ဦးႏွင့္တစ္ဦး မသိမသာေသာ္လည္းေကာင္း၊ သိသိသာသာေသာ္လည္းေကာင္း အကဲျဖတ္ေနၾကသည္။ အမွန္တကယ္ ရုိးသားေျဖာင့္မတ္လွ်င္၊ လူတုိင္းလိုလုိသိႏုိုင္၏။

ရုိးသားသည္ဆုိရာ၌ မိမိရပုိင္ခြင့္မရွိေသာေငြ၊ ပစၥည္း၊ အခြင့္အေရးကို ပုိင္ရွင္/ တျခားလူမသိဘဲ နည္းမ်ဳိးစုံျဖင့္ မရယူျခင္း ျဖစ္သည္။ သူတစ္ပါးအေပၚ မိမိကိုယ္က်ဳိးစီးပြားအတြက္ မမွန္ကန္ေသာနည္းလမ္းျဖင့္ မျပဳမႈျခင္း၊ မေျပာဆုိျခင္း၊ မျပဳလုပ္ျခင္းသည္ရုိးသားျခင္းပင္ ျဖစ္သည္။

ရုိးသားေျဖာင့္မတ္မႈႏွင့္ ရုိးအမႈသည္ လုံး၀ကြာျခားသည္။ ဘာမွ်မသိ၊ ဘာမွ်မတတ္၊ ဘာမွ်မလုပ္တတ္ေသာ ရုိးအမႈကို လူတုိ႔ မႏွစ္သက္။ တတ္သိနားလည္ျပီး ရုိးသားေျဖာင့္မတ္သူတုိ႔ကိုသာ တန္ဖုိးထားၾက၏။ ထုိေၾကာင့္ ေလာကတြင္ ရုိးသားေျဖာင့္မတ္မႈသည္ ဘယ္ေသာအခါမွ် တန္ဖိုးယုတ္ေလ်ာ့သြားမည္မဟုတ္။ ေတြ႔ၾကဳံဆက္ဆံရသူတုိင္း အလိုရွိေတာင့္တအပ္ေသာ ရုိးသားေျဖာင့္မတ္မႈသည္ မိမိ ကိုယ္၌ အျမဲတည္ေအာင္ ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္ႏုိင္ၾကပါေစ။

Without honesty there is no real growth.
ရုိးသားမႈ မရွိရင္ စစ္မွန္ေသာ ၾကီးပြားမႈ တုိးတတ္မႈ မရွိဘူး။
Without honesty there is no freedom.
ရုိးသားမႈ မရွိရင္ လြတ္လပ္မႈ မရွိဘူး။
Without honesty there is no hope.
ရုိးသားမႈ မရွိရင္ ဘာေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မွ မရွိဘူး။
Without honesty nothing is real.
ရုိးသားမႈ မရွိရင္ ဘယ္ဟာမွ အစစ္အမွန္ မဟုတ္ဘူး။
Without honesty nothing is.
ရုိးသားမႈ မရွိရင္ ဘာမွ မရွိဘူး။

ဆရာေတာ္ဦးေဇာတိက(တစိမ့္စိမ့္ေတြးမယ္)

အျမင္ကုိယ္စီနဲ႕ ျမင္နုိင္ၾကပါေစ။ ရုိးသားမႈကို သင္လဲ ျမတ္နုိးသည္။ ကၽြႏု္ပ္လဲ ျမတ္နုိးသည္။ အားလုံးျမတ္နုိးၾကတဲ့ အဲဒီရုိးသားမႈကို သင္ေရာ ထာ၀စဥ္ ဘာလို႔ မေဆာင္ထားနုိင္သလဲ။ မရုိးသားမႈေတြၾကားမွာ ရုိးသားေနမႈက အသစ္ဆန္းလို႔ ျဖစ္ေနၾကတဲ့ေခတ္ၾကီး မရုိးသားမႈကိုပဲ လူေတြက်င့္သုံးေနၾကတယ္။ သင္ရုိးသားမွာ ကၽြႏု္ပ္ရုိးသားပါရေစ ဆုိတဲ့ စကားဟာ ရုိးသားဖုိ႔ စိတ္ထား မရွိေသာသူပဲျဖစ္မည္။ ရုိးသားေနေသာ ပုဂၢဳိလ္ကုိ ရွာေနမယ့္အစား သင္ကုိယ္တုိင္ ရုိးသားေအာင္ ျပဳမႈေနထိုင္လိုက္ျခင္းျဖင့္ ရုိးသားသူေတြ ရွိလာၾကမွာပါ။

သင့္ရဲ႕ စည္းစိမ္ဥစၥာေတြ ေပ်ာက္ဆုံးသြားတဲ့ သင့္ဘ၀မွာ သင္ဟာ မရႈံးနိပ္ေသးဘူး။

သင္ရဲ႕ က်န္းမာေရး ခ်ဳိ႕တဲ့လာျပီးဆုိရင္ သင္တစ္စုံတစ္ခု ဆုံးရႈံးေနရျပီး။

သင္ရဲ႕ ကိုယ္က်င့္သိကၡာၾကီး ေျမာင္းထဲ ေရာက္ေလာက္ေအာင္ စုတ္ျပတ္ရင္ေတာ့ သင့္ဘ၀အျပည့္အ၀ရႈံးေနျပီး။

ရုိးသားမႈကို ျမတ္နုိးရင္ ရုိးသားစြာ ေနတတ္ပါေစ။ ရုိးသားမႈကို တန္ဖုိးထားတတ္ရင္ သင္ ရုိးသားနုိင္ပါျပီး။ ရုိးရုိးက်င့္ျပီး ျမင့္ျမင့္ၾကံဆ နုိင္ၾကပါေစ။ မွန္ကန္ေသာ နည္းလမ္းမ်ားနဲ႕ အသက္ရွင္နုိင္ၾကပါေစ။

မွတ္ခ်က္။ ။ ေကာင္းသန္႔၏ ေစတနာ စကား စာအုပ္မွ ကူးယူပါသည္။

လက္ခုပ္သံ

Posted by thawzin Wednesday, September 23, 2009 4 comments

တခ်ိန္တခါက မ်က္မျမင္ အဘုိးအုိ တေယာက္ဟာ တခုေသာညခ်မ္းမွာ လမ္းေလ်ာက္ေနမိသတဲ့။ ဒီလိုဆုိေတာ့ ေဘးက လူတေယာက္က အဘုိးကိုၾကည့္ျပီး သနားစိတ္ ၀င္သြားတာေၾကာင့္ အဲဒီအဘုိးကို အကူအညီေပးဖုိ႔ ေျပာတာေပါ့

“ အဘရယ္ ညအေမွာင္ၾကီးဘာလို႔ ေလ်ာက္သြားေနရတာလဲ ”
“ အဘက မ်က္စိမွ မျမင္တာ ကမၻာၾကီး ေန႔နဲ႕ည ျဖစ္ေနတာ သိပ္ျပီး မထူးဆန္းပါဘူး ”
“ မဟုတ္ဘူးေလ အဘရဲ႕, အေမွာင္ဆုိေတာ့ အဘကို မ်က္စိျမင္တဲ့ သူေတြက ၀င္တုိက္မိမွာေပါ့ ဒါေၾကာင့္ မီးခြက္ေလး ယူသြား ကၽြန္ေတာ္ ေပးလိုက္မယ္ ”
ဆုိျပီး မီးခြက္ကေလး ေပးလိုက္သတဲ့ဗ်ာ...။ အဘုိးကလဲ ဘာမွမေျပာေတာ့ပဲ မီးခြက္ကိုင္ျပီး ဆက္သြားတာေပါ့။ တေနရာ အေရာက္ေတာ့ အဘုိးၾကီးကို လူတေယာက္ ၀င္တုိက္မိသတဲ့။
“ ေဟ့ ေဟ့ မင္းမျမင္ဘူးလားကြာ ”
“မျမင္လို႔ေပါ့ဗ်ာ”
“မင္းတုိ႔ျမင္နုိင္ေအာင္ ငါမီးခြက္ကုိင္ လမ္းေလ်ာက္လာတာ”

“ အဘက မီးခြက္ မီးမရွိတာေရာ သိရဲ႕လား ” တဲ့ အဲဒီလို ျပန္ေမးလိုက္ပါေတာ့တယ္ကြယ္ ဒါေလးက ဒီမွာ ဆုံးသြားပါျပီး ။

ဒီလိုပဲ သူမ်ားကိုေျပာေတာ့မယ္ ေ၀ဖန္ေတာ့မယ္ဆုိရင္ မိမိမွာေရာ ျပည့္စုံမႈရွိရဲ႕လား? မိမိရဲ႕ မီးခြက္မွာ မီးရွိေသးရဲ႕လား ဆုိတာ ၾကိဳေတြးမိၾကပါေစဗ်ာ။ လက္၀ါးလို႔ မိမိဘက္ ျမင္ေနေပမယ့္ တစ္ဖက္မွာက လက္ဖမုိး ျမင္ေနမွာပဲလို႔ ေတြးမိေစခ်င္တယ္။ အမွန္တရား ႏွစ္ခုၾကားမွာ ေျဖရွင္းေပးသူက အမွားတဲ့ “ခုံေတာ္ေမာင္က်ပန္း” ဇတ္ကားေလးကေန မွတ္သားမိတာပါ။ ဒါေၾကာင့္ လက္ဖမုိးနဲ႕ လက္ဖ၀ါးေပါင္းမွ လက္ဆုိတဲ့ အဂၤါနဲ႕ ညီမွာေပါ့ဗ်ာ။ တစ္ဖက္သတ္အျမင္ေတြနဲ႕ အကုသုိလ္ မပြားမိၾကပါေစနဲ႕...။

တခါက ဥပုသ္ေလး တစ္ရက္ေစာင့္ျပီး အကုသုိလ္ေတြမ်ားနဲ႕ ပင္လယ္ကူး အလုပ္ကုိ လုပ္တဲ့ ကုန္သည္သူေဌးသားေလးဟာ မိဘ စကားနားမေထာင္ပဲ ပင္လယ္ကူးခဲ့မိပါတယ္။ ပင္လယ္မွာ လွဳိင္းရုိက္လို႔ တကြဲတျပားနဲ႕ သူေဌးသားေလး တစ္ေယာက္ထဲ ပင္လယ္ထဲေမွ်ာေနရွာပါတယ္။ ဥပုသ္ေလး ေစာင့္ ခဲ့တဲ့အက်ဳိးေၾကာင့္ တစ္ကၽြန္းေရာက္ျပန္ ေနစံညခံတဲ့ အသူရကယ္ဘုံသူေလးေတြနဲ႕ ဆုံဆည္းတာေပါ့။ ေနာက္တစ္ကၽြန္းေရာက္ျပန္ေတာ့လဲ အရင္ကၽြန္းထက္ ၂ဆသာတဲ့ အသူရကယ္ဘုံသူေလးနဲ႕ ေပ်ာ္ပါးမိပါသတဲ့။ လူေလာဘဆုိတာ အေတာမသတ္နုိင္ေတာ့ပါဘူး။ ေနာက္တစ္ကၽြန္းေရာက္ရင္ ဒီထက္သာမွာပဲ ဆုိတဲ့ အေတြးနဲ႕ ကၽြန္းတစ္ကၽြန္းကို ေရာက္လာခဲ့ပါတယ္။

ဒါေပမယ့္ အဲဒီကၽြန္းကိုေရာက္ေတာ့ အလြန္လွပတဲ့ ပုဒုံမာ ၾကားပန္းၾကီး ပန္ဆင္ထားတဲ့ လူတစ္ေယာက္ကို ေတြ႔ပါသတဲ့။ သူေဌးေလးမ်က္လုံးထဲမွာ အဲဒီလိုျမင္ေပမယ့္ တကယ္အျပင္မွာေတာ့ အဲဒီ လူမွာ ငရဲခံေနရတာပါ။ ဦးေခါင္းမွာ ပန္ဆင္ထားတဲ့ ပဒုံမာ ၾကားပန္း အထင္က တကယ္ေတာ့ ဓါးသြားစက္ၾကီးတစ္ခုျဖစ္ပါတယ္။ သူေဌးသားေလးကေတာ့ အဲဒီ ပဒုံမာ ပန္းၾကီး ကၽြန္ေတာ့္ကို ေပးပါလို႔ သြားေတာင္းမိတဲ့အတြက္ ငရဲသားကလဲ သူ႔အေနနဲ႕ ဒီငရဲက လြတ္ေျမာက္ဖုိ႔ အခ်ိန္တန္ျပီးဆုိျပီး လႊဲေျပာင္းေပးလုိက္ပါတယ္။

အဲဒီလိုပါပဲ သူတစ္ပါး အကုသုိလ္ကို ကုိယ့္အကုသုိလ္ျဖစ္ေအာင္ မလႊဲေျပာင္း မယူခ်င္စမ္းပါနဲ႕ မိတ္ေဆြ။ သူမ်ားဒုကၡကို ကိုယ့္ဒုကၡအျဖစ္မခံပါေစနဲ႕။ သူမ်ားအကုသုိလ္ေၾကာင့္ မိမိ အကုသုိလ္ျဖစ္ရတာေလာက္ ရင္နာစရာမရွိပါဘူးဗ်ာ။ သူမ်ား မေကာင္းတာေျပာေနမယ့္အစား ကုိယ္ေကာင္းေအာင္ ေနတတ္နုိင္ပါေစ..။ ကိုယ္ေကာင္းရင္လဲ စံရမွာပါ , ကိုယ္မေကာင္းရင္လဲ ကိုယ္ခံရမယ္ဆုိတာကို သိနုိင္ျမင္နုိင္ၾကပါေစ။

ဒါေၾကာင့္ အကုသုိလ္ အက်ဳိးေပးမႈကို ဂုဏ္မယူခ်င္စမ္းပါနဲ႕။ ဇတ္ကတဲ့ မင္းသမီးမွာ ပရိတ္သတ္ရဲ႕ လက္ခုတ္သံဟာ အားျဖစ္ေစေပမယ့္, အားေပးတဲ့လက္ခုပ္သံလား ေခ်ာက္တြန္းတဲ့ လက္ခုပ္သံလားဆုိတာ ခြဲျခားတတ္ပါေစ။ အေသကခုိင္းတဲ့ ပရိတ္သတ္ဆုိ အေသကဖုိ႔ လက္ခုပ္သံပါ။ “ လက္ခုပ္သံၾကားမွာ နစ္မြန္းလို႔မွားမွျဖင့္ ထိန္းမနုိင္သိမ္းမနုိင္ ကယိမ္ကရုိင္းမလားကြယ္ ေမာင္မေတြးခ်ီ႔ပါျပီး” ဆုိတဲ့ သီခ်င္းလို႔ေပါ့ဗ်ာ။
အားေပးတဲ့ လက္ခုပ္သံျဖစ္ပါေစ။ ေခ်ာက္တြန္းတဲ့ လက္ခုပ္သံမျဖစ္ပါေစနဲ႕။

မွတ္ခ်က္။ ။ ဥပမာ ဇတ္ေၾကာင္းေလးေတြ နဲ႕ သီခ်င္းစားသားေလး လြဲနုိင္ပါသည္ , အမွန္ျမင္ေအာင္ ျဖည့္စြက္နားလည္နုိင္ၾကပါရန္




တခ်ဳိ႔ေသာသူတုိ႔သည္ အတိတ္ဘ၀ က်ဳိးေပးနည္းေသာေၾကာင့္ စာျဖင့္ ေ၀းရ၏။ စာအုပ္ကိုမခ်စ္။ ၀ါသနာမပါ။ အခ်ိန္မရ။ ၀ယ္ဖတ္ရမွာႏွေျမာ၏။ ထမင္းစားဖုိ႔အလုပ္လုပ္ရင္း အသက္ရွင္သည္။ စာေပ၏တန္ဖုိးကို သူမသိ။ ရရွိနုိင္သည့္ေကာင္းက်ဳိးကို သူမျမင္။ ေငြကိုသာ ခုံမင္၍ဆင္ျခင္တုံတရားနည္းစြာျဖင့္ ဘ၀ကို ခ်စ္ခင္ေပ်ာ္ေမြ႔ေနေတာ့၏။

တခ်ဳိ႔ေသာသူတုိ႔သည္ စာအုပ္ကို ခ်စ္ခင္ႏွစ္သက္၏။ တန္ဖုိးထားေလးစား၏။ စာအုပ္ေၾကာင့္ အသိတရားတုိးပြား၏။ ရင့္က်က္ျပည့္၀မႈကို ျဖစ္ေစ၏။ စာအုပ္ကို မုဆုိးသားေကာင္ဖမ္းသကဲ့သုိ႔ အငမ္းမရရွာေဖြဖတ္ရႈတတ္၏။ ေလာကဓံကို ခံနုိင္စြမ္းရည္ရရွိ၏။ ျငိမ္းခ်မ္မႈကို ရွာေတြ႔၏။ အမွန္တရားႏွင့္ အကၽြမ္း၀င္၏။

ထုိသူတုိ႔သည္… လူျဖစ္ရက်ဳိးနပ္၍ ေလာက၌ မိတ္ေဆြေကာင္းရသည္ မည္၏။ ဘ၀အဓိပၸာယ္ႏွင့္ တန္ဖုိးကိုသိေသာ ေလာကအက်ဳိးေဆာင္နုိင္သူမ်ား ၊ လူတုိ႔၏ တန္ဖုိးထား ေလးစားခံရသူမ်ား ထုိက္တန္စြာ ျဖစ္ၾကကုန္၏။ ထုိေၾကာင့္… အသက္ရွင္ေနသမွ် စာအုပ္ကို မိတ္ေဆြဖြ႔ဲရာ၏။

ဦးေကာင္းသန္႔ရဲ႕ ေစတနာစကား စာအုပ္မွာ ဖတ္လိုက္ရလို႔ မွ်ေ၀တာပါ.... ။ စာအုပ္သည္ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔အတြက္ အရုိးသားဆုံးနဲ႕ အေကာင္းဆုံး ဆရာတစ္ဆူ ျဖစ္ပါတယ္။ သူကို အေလးထား တန္ဖုိးထားျပီး ဖတ္ရႈျခင္းအားျဖင့္ မိမိရဲ႕ အသိဉာဏ္ေတြ ပြင့္လင္း လာနုိင္ျပီး......, ဘ၀ရဲ႕ နည္းေပးလမ္းျပ မိတ္ေဆြ တစ္ေယာက္သဖြယ္ မိမိအနားမွာ ရွိေနပါတယ္....။ စာအုပ္ေတြထဲမွာ ဘ၀သင္ခန္းစာေတြရွိတယ္.။ စာအုပ္ေတြထဲမွာ အိ္ပ္မက္ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြရွိတယ္။

စာအုပ္ေတြထဲမွာ ရုိးသားပုံ ရုိးသားနည္းေတြ ရွိတယ္။ ေလာကၾကီးကို ျမင္ေစနုိင္တယ္ ။ ကိုယ္နဲ႕ မရင္းပဲ အေကာင္းဆုံး သင္ခန္းစာေတြ ေပးနုိင္ပါတယ္။ ဘ၀အေၾကာင္းကို နားလည္မယ္။ သဘာ၀တရားကို သိရွိမယ္။ လူေတြအေၾကာင္းကို ခံစားတတ္လာမယ္။ ျဖစ္ေပၚလာတဲ့ ဘ၀အတြက္ မက္လာမယ့္ အိပ္မက္ေတြကို အေရာင္ေတြ ေတာက္ပေစနုိင္တယ္။

စာအုပ္ဖတ္ျခင္းျဖင့္ ေကာင္းက်ဳိးမ်ားသာ ရရွိနုိင္ပါတယ္။ စာအုပ္ကိုလဲ ဖတ္တတ္ မွတ္တတ္ဖုိ႔လိုပါတယ္။ စာအုပ္ေတြ အမ်ားၾကီးရွိတယ္။ စာအုပ္ဖတ္ျခင္းျဖင့္ အမ်ားကို မထိခုိက္နုိင္သလို မိမိအတြက္လဲ အေဖာ္မြန္ေကာင္းတစ္ေယာက္သဖြယ္ မိမိအနားမွာရွိေနပါတယ္။ အေနာက္နုိင္ငံေတြ တုိးတတ္ေခတ္မွီၾကတယ္။ သူတုိ႔ေတြ အမ်ားစု ဘာလုပ္ၾကတယ္ ဆုိရင္ အမ်ားစု စာအုပ္နဲ႕ ေနၾကတယ္။ ရထားေပၚဖတ္တယ္။ ဘက္စ္ကား ေပၚဖတ္ၾကတယ္။ Metro စီးရင္ ဖတ္တယ္။ ေလယာဥ္ပ်ံေပၚမွာလဲ ဖတ္ၾကတယ္။

ကၽြန္ေတာ္အေနနဲ႕ စာအုပ္ဖတ္ပါလို႔ တုိက္တြန္းခ်င္ပါတယ္။ စာအုပ္ေတြမ်ားမ်ား ဖတ္ျပီး အသိဉာဏ္ေတြ မ်ားမ်ား တုိးတတ္နုိင္ပါေစ။

ဆရာ

Posted by thawzin Thursday, August 13, 2009 3 comments


ဆရာျမတ္သုိ႔

သံသရာေၾကာ ျမဳပ္ေပၚေမ်ာ၍
ဘယ္ေသာမဆုံး၊ ထပ္ခါရႈံးသည္
မဂ္သုဥ္းမရပ္ ဘ၀ထပ္။
ဘုရားေရွာင္ေျပး၊ ဆရာေ၀း၍
၀ဋ္ေၾကြးစြန္းထင္း၊ ရႈံးခ်က္ျပင္းသည္
ကၽြံနင္းပါယ္တြင္း၊ ခါခါဆင္း။
ယခုေသာ္ကား
ဘုရားလည္းရွိ၊ တရားရွိ၏
ရွိသည့္တရား၊ ေဟာကာၾကားမည့္
ကိုယ္စားဆရာ၊ ဒုိ႔ေတြရွာသည့္
သစၥာလည္းရ၊ မဂ္လမ္းမ,မွာ
ဒႆနဉာဏ္၊ က်ဳိးေၾကာင္းမွန္ႏွင့္
နိဗၺာန္ေရႊျပည္နီးေလျပီး။
အုိ....ျမတ္ေသာဆရာ
ပါယ္တြင္းနက္မွ ကယ္တင္မ,သည္
ျမတ္လွဆရာ ဂုဏ္မဟာကို
ဆယ္ျဖာတင္လွ်က္၊ လက္ဆုံယွက္၍
ရင္ထက္ေအးခ်မ္း၊ ကန္ေတာ့ပန္းျဖင့္
ရႊင္လန္းညႊတ္က်ဳိး၊ ပီတိတုိးကာ
ရွိခုိးဦးတင္၊ ဆရာသခင္
ေက်းဇဴးရွင္။ ။

သရဏဂုံဦးယွက္လွ်က္
တပည့္ကုိ၀င္းေဇာ္မွ ေရးဖြဲ႔ပူေဇာ္ပါသည္။
ဆရာႏွင့္တပည့္

ေရစုန္ ေရဆန္
ျပန္လွန္ရန္
ေရဆန္ထုံးမရွိ။
စီးသည့္ ေရစုန္
ဆရာ့ဂုဏ္
အဟုန္ ၾကီးမားဘိ။
ေရဆန္ ျပန္လွန္
မုိက္မဲကံ
သြားရန္ အပါယ္ရွိ။
အမွား အမွန္
ပိုင္းျခားရန္
ေ၀ဖန္ ဉာဏ္ႏွင့္သိ။
ေရႊႏွင့္ ရႊံ႕ဟန္
ေရာေႏွာရန္
ေရဆန္ သူတုိ႔ၫွိ။
ေရႊကား ေရႊစံ
ျမင့္ျမတ္မွန္
ရႊံ႕ဟန္ ကပ္မထိ။
ဆရာအမွန္
ဦးထိပ္ပန္
မမွန္(တပည့္) ေနာက္ဆုတ္ဘိ။

ဆရာဂုဏ္ကို ဦးခုိက္လွ်က္ တပည့္ ကို၀င္းေဇာ္မွ ေရးဖြဲ႕ပူေဇာ္ပါသည္။

ဦးေကာသလႅ၏ ေမြးရပ္ေျမသုိ႔ ေက်းဇူးဆပ္ တရားေတာ္က ကို၀င္းေဇာ္ ပူေဇာ္ထားတဲ့ ကဗ်ာေလးေတြ တင္လိုက္တာပါ ......... အဓိပၸါယ္ေတြ ျပည့္၀ေနပါတယ္ဗ်ာ......... ဆရာအေရြးမမွားမိၾကပါေစနဲ႕ မိတ္ေဆြ... အဇာတသတ္ ဆရာအေရြးမွားလို႔ အေဖသတ္တဲ့ အမူၾကီး က်ဴးလြန္သြားခဲ့ရတယ္..... ျမင္ဆရာ, ၾကားဆရာ, သင္ဆရာ..... ဆရာေတြအမ်ားၾကီး မိမိပတ္၀န္းက်င္မွာ ရွိၾကပါတယ္..... ယူသင္တဲ့ သင္ခန္းစာကို ရေအာင္ ယူတတ္ပါေစ.... လုပ္သင့္တယ္ထင္တဲ့ အလုပ္ကို လုပ္နုိင္ေအာင္ ၾကိဳးစားရမယ္......... မိမိလုပ္လိုက္တဲ့ လုပ္ရက္ဟာ သူတစ္ပါးအတြက္ ေကာင္းက်ဳိးေတြ ရနုိင္ပါေစ... သူမ်ားကိုၾကည့္ေနမယ္ဆုိရင္ ကိုယ့္ကိုယ္ကို မျမင္တတ္ၾကတာ သဘာ၀ပါ........ ဆက္ေလရွည္မေနခ်င္ေတာ့ပါဘူး.... မွတ္သားစရာ စကားေလးနဲ႔ ဒီပုိ႔စ္ေလး အဆုံးသတ္ပါရေစ......
“ ကိုယ့္အက်ဳိးမထိခုိက္တဲ့ သူတစ္ပါးအက်ဳိး သယ္ပုိးရမယ္ ” ဆိုတာက အကုသိုလ္ အလုပ္ေတြ မလုပ္မိဖုိ႔ နဲ႕
“ သူတစ္ပါး အက်ဳိး မထိခုိက္ဘဲ ကိုယ့္အက်ဳိး သယ္ပုိးရမယ္ ” ဆုိတာက ကုသုိလ္အ လုပ္ေတြ လုပ္ၾကဖုိ႔ပါ။ အဓိကကေတာ့ အကုသိုလ္ေတြ အတတ္နုိင္ဆုံး နည္းေအာင္ ၾကိဳးစားျပီး, ကုသုိလ္ေတြ မ်ားေအာင္လုပ္ ၾကဖုိ႔... မနာလို၀န္တုိ စိတ္ေတြေလ်ာ့ၾကဖုိ႔ ကၽြန္ေတာ္ရဲ႕ ဘေလာ္ကာ ကိုကို မမတုိ႔နဲ႕ ညီ ညီငယ္ေလးေတြကို အမွာပါခ်င္တာပါ.......... ေပ်ာ္ရႊင္နုိင္ၾကပါေစ

မိတ္ေဆြက်င့္၀တ္ ငါးပါး

ေပးကမ္းခ်ီးျမွင့္၊ ကိုယ္ႏွင့္ယွဥ္ထား၊
စီးပြားေဆာင္ရြက္၊ ႏႈတ္ျမြက္ခ်ဳိသာ၊
သစၥာမွန္ေစ၊ ၀တ္ငါးေထြ
က်င့္ေလမိတ္သဟာ။
၁။ မိမိတတ္နုိင္သေလာက္ ေပးကမ္းခ်ီးျမင့္ျခင္း။
၂။ ကိုယ့္ေအာက္သုိ႔ မႏွိမ့္ခ်မူ၍ ကိုယ္ႏွင့္တန္းတူထား ဆက္ဆံရျခင္း။
၃။ ႏွစ္ဦးႏွစ္၀ ၾကီးပြားရန္အတြက္ စီးပြားေရး လုပ္ငန္းမ်ားကို လုပ္ကိုင္ေဆာင္ရြက္ရျခင္း။
၄။ ေျပာဆုိဆက္ခံရာ၌ စကားအရာ ေျပျပစ္ခ်ဳိသာစြာ ေျပာရျခင္း။
၅။ စီးပြားေရးလုပ္ငန္း လုပ္ကိုင္ရာတြင္ သစၥာေဖါက္ဖ်က္မႈ မရွိဘဲ မွန္ကန္တိက်ရျခင္း။

လင္က်င့္၀တ္ ငါးပါး

မထီမဲ့ကင္း၊ အပ္ႏွင္းဥစၥာ၊
မိစၦာမမွား၊ ၀တ္စားဆင္ယင္၊
ျမတ္နုိးၾကင္၊
ငါးအင္လင္က်င့္ရာ။
၁။ မိမိးမယားအား မထီေလးစားမျပဳလုပ္ရ။
၂။ မိမိရွာေဖြရသမွ် ဥစၥာမ်ားကို အပ္ႏွံရျခင္း၊
၃။ အျခားမိန္းမမ်ားႏွင့္ ေဖါက္ျပားက်ဴးလြန္မႈ မရွိရျခင္း။
၄။ အ၀တ္အစားမ်ားကို ဆင္ယင္ေပးရျခင္း။
၅။ ျမတ္နုိးၾကင္နာစြာ ဆက္ဆံရျခင္း။

မယားက်င့္၀တ္
ငါးပါး

အိမ္တြင္းမႈလုပ္၊ သိမ္းထုတ္ေသခ်ာ၊
မိစၦာၾကဥ္ေရွာင္၊ ေလ်ာ္ေအာင္ျဖန္႔ခ်ီ၊
ပ်င္းရိမမူ၊ ၀တ္ငါးဆူ
အိမ္သူက်င့္အပ္စြာ။
၁။ အိမ္တြင္းမႈလုပ္ငန္းကိစၥကို အဆင္ေျပေစရန္ စီမံျပဳလုပ္ရျခင္း၊
၂။ မိမိလင္ေယာက္်ား အပ္ႏွံလာေသာ ဥစၥာမ်ားကို စနစ္တက် သိမ္းဆည္း ထိန္းသိမ္းထားရျခင္း။
၃။ မိမိေယာက္်ားမွတစ္ပါးအျခားေသာေယာက္်ားမ်ားႏွင့္ မမွားယြင္းမေဖါက္ျပန္ရျခင္း။
၄။ မိမိဘက္ေဆြမ်ဳိး၊ လင့္ဘက္ေဆြမ်ဳိးတုိ႔၌ မွ်မွ်တတ ေပးကမ္းရျခင္း။
၅။ လုပ္ငန္းကိစၥအ၀၀၌ ပ်င္းရိျခင္းကင္း၍ ကၽြမ္းက်င္ရျခင္း။

သခင္က်င့္၀တ္
ငါးပါး

၀စၥာေကၽြးေမြး၊ ျပဳေရးစီရင္၊ နာလွ်င္ကုေစ၊
ငွေ၀ရသာ၊ အခါကိုလႊတ္၊ အရွင္၀တ္
ေဟာရြက္ပဥၥမာ။

၁။ မိမိအလုပ္သမားကို ၀လင္စြာ ေကၽြးေမြးရျခင္း။
၂။ သူတုိ႔လုပ္နုိင္ေသာ အလုပ္ကို သာလုပ္ေစျပီး သင့္ေလ်ာ္ေသာအခ်ိန္၌ ခုိင္းေစရျခင္း။
၃။ မက်န္းမာေသာအခါ၌ ေရာဂါေပ်ာက္ေအာင္ ကုသေပးရျခင္း။
၄။ ထူးဆန္းေသာ အစားအစာကို ရေသာအခါ ေ၀ငွေပးကမ္းရျခင္း။
၅။ ဥပုသ္ေန႕၊ ပြဲေတာ္ေန႔၊ အလုပ္ပိတ္ရက္ စေသာ အခါတုိ႔၌ အခုိင္းအေစ။ စာရင္းငွား၊ ကၽြဲ၊ ႏြားတုိ႔ကို မ
ခုိင္းေစဘဲ အနားေပးရျခင္း။

ကၽြန္က်င့္၀တ္
ငါးပါး

အိပ္ေသာ္ေနာက္က်၊ ထေသာ္ ကားေရွ႕၊
ေပးမွယူအပ္ ေစ့စပ္ေဆာင္ရြက္၊ ေက်းဇဴးျမြက္
ငါးခ်က္ ကၽြန္က်င့္ရာ ။

၁။ ေနာက္က်မွ အိပ္ရျခင္း။
၂။ အိပ္ရာမွ ေစာေစာထရျခင္း။
၃။ မိမိအရွင္ေပးမွသာ ယူရျခင္း။
၄။ မိမိအရွင္၏ လုပ္ငန္းမ်ားကို မခုိမကပ္ဘဲ ေစတနာေရွ႕ထား၍ ေစ့ေစ့စပ္စပ္ ေဆာင္ရြက္ရျခင္း။
၅။ မိမိအရွင္၏ ဂုဏ္ေက်းဇဴးကိုသာ ေျပာဆုိျခင္း။


ဒါယကာက်င့္၀တ္
ငါးပါး

ေမတၱာစိတ္သက္၊ ေဆာင္ရြက္ခ်စ္ခင္
ခင္မင္ႏႈတ္ခ်ဳိ၊ လိုလွ်င္ဖိတ္ထား
တတ္အားလွဴေစ၊ ငါးခုေန
ျပဳေလဒါယကာ။

၁။ ရဟန္းသံဃာတုိ႔အေပၚ၌ ေမတၱာစိတ္ ေရွ႕ထားရျခင္း။
၂။ ရဟန္းသံဃာတုိ႔အတြက္ ေဆာင္ရြက္စရာမ်ားကို ခ်စ္ခင္ေလးစား ေစတနာထား၍ ေဆာင္ရြက္ရျခင္း။
၃။ ခင္ခင္မင္မင္ ေလးေလးစားစား ႏႈတ္ခ်ဳိၾကည္သာစြာ ေျပာဆုိရျခင္း။
၄။ အလိုရွိေသာအရာမ်ားကို ေတာင္းပါဟု ဖိတ္ထားရျခင္း။
၅။ တတ္နုိင္သမွ် လွဴဒါန္းရျခင္း။


ရဟန္းက်င့္၀တ္ ၆- ပါး

မေကာင္းျမစ္တား၊ ေကာင္းရာကိုလွစ္၊
အသစ္ေဟာက်ဴး၊ နာဖူးထပ္မံ၊
နတ္ထံတင္ရာ၊ ေမတၱာလည္းျပဳ၊
ရဟန္းမႈေျခာက္ခု လြန္ေသခ်ာ။

၁။ မေကာင္းမႈ မျပဳလုပ္ရန္ တားျမစ္ေဟာျပရျခင္း၊
၂။ ေကာင္းမႈကုသိုလ္ျပဳလုပ္ရန္အတြက္ ညႊန္ျပ၊ ေဟာျပရျခင္း။
၃။ ထူးျခားေသာ တရားသစ္မ်ားကို ေဟာၾကရျခင္း။
၄။ နာဖူးေသာတရားမ်ားကို ထပ္မံ၍ ေဟာၾကားရျခင္း။
၅။ နတ္ျပည္သုိ႔ ေရာက္ဖုိ႔နည္းလမ္းကို ညႊန္ၾကား ေဟာျပရျခင္း။
၆။ ဒကာ၊ ဒကာမတုိ႔အား ေစတနာ၊ ေမတၱာထား၍ ဆုံးမ ေဟာၾကားရျခင္း ။


နယကက်င့္၀တ္ ၆- ပါး

ထၾကြ နုိးၾကား၊ သနား သည္းခံ
ေ၀ဖန္, ၾကည့္မႈ၊ ဤေျခာက္ခု
ၾကီးသူ႕ က်င့္ရာတရားတည္း။


၁။ သူမ်ားထက္ လုံ႕လရွိရျခင္း။
၂။ သူမ်ားကို မိမိက ေရွ႕ေဆာင္ျပဳလုပ္နုိင္ေအာင္ နုိးၾကားတက္ၾကြျခင္း။
၃။ မိမိလက္ေအာက္ ငယ္သားမ်ားကို သနားၾကင္နာျခင္း။
၄။ သည္းခံခြင့္လႊတ္တတ္ျခင္း။
၅။ အရာရာကို ခ်င့္ခ်ိန္ေ၀ဖန္ေထာက္ဆ၍ ျပဳလုပ္ရျခင္း။
၆။ အရာရာမွာ ဉာဏ္ပညာျဖင့္ ဆင္ျခင္ၾကည့္ရႈျခင္း။

စၾကာမင္းစည္းစိမ္ ထက္ၾကီးေသာ သီလအက်ဳိး စာအုပ္မွ-
မွတ္ခ်က္။ စာအုပ္ကို ဒါနျပဳခ်င္ပါေသာ္လည္း ေဟာ္စတင္ တင္မရျဖစ္ေနရပါသည္။

မည္သူမဆုိ ကူညီသည္ျဖစ္ေစ၊ မကူညီသည္ျဖစ္ေစ ကိုယ့္အားက္ိုယ္ကိုး၍ ကိုယ့္ဘ၀ကိုတည္ေဆာက္ၾကရလိမ့္မည္။ ကိုယ့္ကံၾကမၼာ ကိုယ္သာလွ်င္ ဖန္တီး၏။ ေကာင္းလည္းကိုယ္၊ မေကာင္းလည္းကိုယ္၊ ကိုယ္လုပ္သမွ်ဒဏ္ ကိုယ္သာခံရမည္။ ကိုယ္လုပ္သမွ်ကံ ကိုယ္ခံစားရမည္။ ကိုယ္စုိက္ထားသည့္ အရာ ကိုယ္သာ ရိတ္သိမ္းရမည္။ အလုပ္သည္ ဘ၀ကို ျပ႒ာန္း၏။ ထုိအလုပ္ကို ကုိယ့္အားကိုယ္ကို၍ အက်ဳးိရွိ္ေအာင္ ေဆာင္ရြက္ရာသည္။ သူတစ္ပါးအားကိုး၍ အက်ဳိးမရွိ။ သူမ်ားႏွာေခါင္းေပါက္ႏွင့္ အသက္ရွဴ၍မျဖစ္။ သူတစ္ပါးမွီခုိ ေသာကပိုလိမ့္မည္။ သူတစ္ပါးယုံစား မွားတတ္၏။ လူသည္ အတၱႏွင့္ ေမြးဖြားၾကီးျပင္း၏။ ကိုယ့္ဘ၀ႏွင့္ ကိုယ္ ရႈပ္ေနတတ္ၾက၏။ ကိုယ့္ဘ၀ႏွင့္ကိုယ္ ရုန္းကန္ေနၾကရသည္။ လႈပ္ရွားရုန္းကန္ေနၾကသူအခ်င္းခ်င္း တစ္ခါတစ္ရံ ရုိင္းပင္းကူညီတတ္ၾက၏။ ရံဖန္ရံခါလည္း ကူညီနုိင္သည္။ သို႔ေသာ္…အစဥ္အျမဲ တြဲလြဲခုိ၍မျဖစ္။ သူ႔အရိပ္ေအာက္တြင္ ကိုယ္ဘ၀ေပ်ာက္ေန၍မသင့္။ သူ႔ကိုမွီခုိ၍ အလုိမက်နုိင္။ ေလာင္းရိပ္မိေသာပန္းအဘယ္မွာ လန္းဆန္းနုိင္အံ့နည္း။ ထုိေၾကာင့္…ကိုယ့္လမ္း ကိုယ္ေဖာက္ကိုယ့္လမ္းကိုယ္ေလွ်ာက္ပါ။ ကိုယ့္ဘ၀အရွင္သခင္ ကိုယ္သာလွ်င္ျဖစ္ေတာ့၏။
ဦးေကာင္းသန္႔ ၏ “ ေစတနာစကားစုမ်ား ” စာအုပ္မွ ကူးေဖာ္ျပသည္

တိမ္

Posted by thawzin Wednesday, July 8, 2009 2 comments

တိမ္ေလးေတြရဲ႕ ဒ႑ာရီပုံျပင္ေလးပါ , မီတာကေဖးမွ ေတြ႔၍ တင္လိုက္ျခင္းျဖစ္ပါသည္။




အခ်ိန္သည္ ငွက္ကေလးတစ္ေကာင္ႏွင့္တူသည္။ သူေရာက္ခ်င္သည့္အခ်ိန္တြင္ ေရာက္လာသည္။ ထုိအခ်ိန္တြင္ သူ႕ကိုအသိအမွတ္ျပဳ ဂရုစုိက္ခ်င္လည္းစုိင္၊ မစုိက္ခ်င္လည္းေန၊ သူကေတာ့သူ႕ဘာသာသူ ေနသည္။ သူ႔ကို တန္ဖိုးထားခ်င္လည္းထား ၊ မထားခ်င္လည္းေန။ သူကေတာ့မသိသလိုေန၏။ အခ်ိန္တန္လွ်င္ေတာ့ သူျပန္ထြက္သြားလိမ့္မည္။ အခ်ိန္သည္ လူသားအားလုံးအတြက္ သဘာ၀က ေပးအပ္ထားေသာ အဖိုးတန္သည့္ အခြင့္အေရး တစ္ခုျဖစ္သည္။ ထုိအခြင့္အေရးကို ရယူတတ္ရန္လို၏။ ထုိအခြင့္အေရးကို က်က်နနအသုံးခ်တတ္လွ်င္ တုိးတတ္ေအာင္ျမင္နုိင္သည္။ ၾကီးပြားခ်မ္းသာနိုင္သည္။ ထုိအခြင့္အေရးကို သဘာ၀က လူတုိင္းအားညီတူညီမွ် ေပးအပ္ထားသည္။ ထုိအခြင့္အေရးသည္ အၾကိမ္ၾကိမ္ ျပန္မရပါ။ ထပ္တလဲလဲရဖုိ႔လည္းမလြယ္ပါ။ လက္လြတ္ဆုံးရႈံးသြားလွ်င္လည္း အစားျပန္မရနုိင္။
အခ်ိန္သည္ အလြန္အဖုိးထုိက္တန္ေသာရတနာတစ္ပါး ျဖစ္ပါသည္။ စိန္၊ ေရႊ၊ ေငြ၊ ေက်ာက္သံပတၱျမား အားလုံးထက္ အဖုိးတန္သည္။ မည္မွ်တန္ဖုိးၾကီးေသာ ေက်ာက္သံပတၱျမားျဖစ္ပါေစ ဆုံးရႈံးသြားခဲ့လွ်င္ အစားျပန္ရနုိင္ေသး၏။ အခ်ိန္ကို ေတာ့ ျပန္ရနုိင္ခြင့္ မရွိေတာ့ပါ။ အခ်ိန္သည္ စီးဆင္းသြားေသာျမစ္ေရကဲ့သုိ႔ တစ္ၾကိမ္စီးဆင္းသြားျပီးလွ်င္ ေနာက္တစ္ၾကိမ္ ျပန္စီးဆင္းရုိးထုံးစံမရွိပါ။ အဖုိးအနဂၣထုိက္တန္ေသာ၊ အစားျပန္မရနုိင္ေသာ ၊ သဘာ၀ကေပးအပ္ထားေသာ လက္ေဆာင္မြန္အခ်ိန္ဆုိေသာ ငွက္ကေလးကို တန္ဖုိးထားပါ၊ ဂရုစုိက္ပါ၊ အသိအမွတ္ျပဳပါ။ သူႏွင့္အတူ အက်ဳိးရွိေသာကိစၥမ်ားကို ေဆာင္ရြက္ပါ။ သူ႔ကို အလစ္မေပးပါႏွင့္ ။ သူႏွင့္ ထက္ၾကပ္မကြာရွိေနပါေစ။ အနာဂတ္ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းနုိင္ငံသုိ႔ ေအာင္ျမင္မႈသရဖူရယူနုိ္င္ရန္အတြက္ သူႏွင့္အတူပ်ံသန္း သြားနုိင္ပါေစ။ သူႏွင့္အတူ ပ်ံသန္းသြားပါေလ။

ဥေပကၡာဆုိသည္မွာ လ်စ္လ်ဴရႈျခင္းမည္၏။ ေလာကသည္ အက်ဳိးတရားႏွင့္ အေၾကာင္းတရားတုိ႔ အျပန္အလွန္ဆက္စပ္ျဖစ္ေပၚေနျခင္းအေပၚ လႈပ္ရွားေျပာင္းလဲ ျဖစ္ပ်က္ေနတတ္၏။ ေလာကထဲတြင္ေနေသာ လူတုိ႔သည္ ထုိျဖစ္ပ်က္ေျပာင္းလဲမႈေပၚတြင္ စီး၀င္နစ္ေမ်ာေနၾကရသည္။ တခ်ဳိ႕ေသာ ျဖစ္ပ်က္ေျပာင္းလဲမႈကို ကိုယ္တုိင္ဖန္တီးယူနုိင္ေသာ္လည္း တခ်ဳိ႕ကိစၥကို ကိုယ္တုိင္ဖန္တီခြင့္မရ၊ အက်ဳိးအေၾကာင္းေၾကာင့္ ျဖစ္ေပၚလာရေသာကံၾကမၼာတရားသူၾကီး၏ စီရင္ခ်က္အတုိင္း နာခံၾကရသည္။ တစ္ခါတစ္ရံ ကံၾကမၼာတရားသူၾကီး၏ စီရင္ခံခ်က္မ်ားသည္ ရက္စက္ျပင္းထန္၏။ ခါးသည္း၏။ မွန္ကန္မႈမရွိ။ ႏွစ္ျမဳိ့ဖြယ္ရာမဟုတ္ မခံခ်င္စရာျဖစ္၏။ သိုေသာ္လညး္ တြန္းလွန္နုိင္အား ျငင္းဆန္နုိ္င္စြမ္းမရွိ။ မလြဲမေသြၾကဳံေတြ႕ခံစားၾကရ၏။ ထုိအခါ ကိုယ္မႏွစ္ျမဳိ့ မလိုလားေသာ အေၾကာင္းအရာ အျဖစ္အပ်က္မ်ားကို ဥေပကၡာျပဳလ်စ္လ်ဴရႈရာ၏။ ဥေပကၡာတရားေၾကာင့္ စိတ္ကိုသက္သာရာရေစပါလိမ့္မည္။ သခၤါတရားကို ႏွလုံးသြင္း၍ ဥေပကၡာထားနုိင္ၾကပါေစ။
ဦးေကာင္းသန္႔၏ “ေစတနာစကား” စာအုပ္မွ-

ဘုရားရွင္ ေဇတ၀န္ေက်ာင္း၌ သတင္းသုံးေနခ်ိန္ကာလ ျဖစ္ပါသည္။ ေကာသလတုိ္င္း, တစ္ခုေသာ ဇနပုဒ္အနီး၌ ေတာအုပ္ တစ္ခုရွိသည္။ တစ္ေန႔တြင္ ထုိေတာအုပ္ထဲ၌ ဓါးျပသုံးဦးသည္ ေတာအုပ္ကို ျဖတ္၍ သြားေသာ ခရီသြားတုိ႔ကို လုယက္တုိက္ခုိက္ျပီး ထြက္ေျပးၾကသည္။ ထုိေၾကာင္းကို သိ၍ မင္းခ်င္းတုိ႔က ခုိးသူကို လိုက္လံဖတ္ဆီးရာ ခုိးသူအစ္တုိ႔ကို မမိၾကေခ်။ မင္းခ်င္းတုိ႔သည္ ဆက္လက္ လိုက္လံရွာေဖြၾကရာ ေတာအုပ္အနီး လယ္ထြန္ရာအရပ္သုိ႔ ေရာက္လာၾကသည္။ လယ္ကြက္တြင္လည္း ဖခင္, သားႏွင့္ ေမာင္ သုံးေယာက္တုိ႔သည္ လယ္ထြန္ယက္ေနၾကသည္။ မင္းခ်င္းတုိ႔သည္ ထုိ သုံးေယာက္ထံ သြားကာ....
“ သင္တုိ႔သည္ ေတာအုပ္ထဲ၌ လုယက္ၾကျပီး ယခုမွ လယ္ထြန္ ခ်င္ေယာင္ေဆာင္ ေနၾကသည္။ ”
ဟု ဆုိကာ ဖမ္းဆီးခ်ဳပ္ေႏွာင္ျပီး ေကာသလမင္းၾကီးထံ ပုိ႔ၾကေလသည္။ လင္၊ သား၊ ေမာင္ တုိ႔အား ဖမ္းဆီးေခၚေဆာင္သြားေသာ သတင္းကို ၾကားရေသာ မိဘမ်ားမရွိေတာ့ေသာ မယား သည္ မင္းၾကီး၏ နန္းေတာ္ပတ္၀န္းက်င္သုိ႔ အေရာက္လာျပီး-
“ အ၀တ္ကုိ ေပးေတာ္မူပါကုန္ေလာ။ အကၽြႏု္ပ္အား အ၀တ္ကို ေပးေတာ္မူပါကုန္ေလာ။ ”
ဟု ငုိယုိကာ အဖန္ဖန္တလဲလဲ နန္းတြင္းရွိ မင္းၾကီးနားေတာ္ေပါက္ေအာင္ ေအာ္ေနေလေတာ့သည္။


ထုိမိန္းမငုိသံကို ၾကားေသာ ေကာသလမင္းၾကီးသည္ မင္းခ်င္းတုိ႔ကို ေခၚကာ ထုိမိန္းမအား အ၀တ္တုိ႔ကို ေပးပါေလာ့ ဟု ေစခုိင္းေလသည္။ မင္းခ်င္းတုိ႔သည္ မင္းၾကီးေစခုိင္းသည့္အတုိင္း အ၀တ္မ်ားကို ယူျပီး ထုိမိန္းမထံ သြားေပးၾကေလသည္။ ထုိအခါ ထိုအမ်ဳိးသမီးက ..
“ အကၽြႏု္ပ္သည္ ဤအ၀တ္ကို မေတာင္း၊ လင္ဟူေသာ အ၀တ္ကိုသာ ေတာင္းပါသည္။ ”
ဟုဆုိေလသည္။ မင္းခ်င္းတုိ႔သည္ မင္းၾကီးထံ သြားကာ အက်ဳိးအေၾကာင္း ေလွ်ာက္ထားၾကေလသည္။ ထုိအခါ ေကာသလမင္းၾကီးက ထုိမိန္းမကို မိမိေရွ႕ေတာ္ေမွာက္သုိ႔ ေခၚခုိင္းေလသည္။ ေရာက္လာေသာအခါ မင္းၾကီးက........
“ သင္သည္ လင္ဟူေသာ အ၀တ္ကို ေတာင္းသေလာ။ ” ဟုေမးသည္။
“ အရွင္မင္းၾကီး၊ ေတာင္းသည္မွန္ပါသည္။ လင္သည္ မိန္းမတုိ႔၏ အ၀တ္မည္ပါသည္။ လင္မရွိသည္ရွိေသာ အဖိုးတစ္ေထာင္ ထုိက္ေသာ အ၀တ္ကို ၀တ္ေနျငားေသာ္လည္း လင္မွကင္းေသာ မိန္းမသည္ အခ်ည္းအႏွီးသာ ျဖစ္ပါသည္။ အရွင္မင္းၾကီး , ေရမရွိေသာ ျမစ္သည္ အခ်ည္းအႏွီးသာ ျဖစ္ပါသည္။ မင္းမရွိေသာ တုိင္းနုိင္ငံသည္ အခ်ည္းအႏွီးသာ ျဖစ္ပါသည္။ အၾကင္မိန္းမအား ေမာင္တစ္က်ိပ္ပင္ ရွိလင့္ကစာ လင္မရွိက အခ်ည္းအႏွီးသာပင္ ျဖစ္ပါသည္။ ”
ေကာသလမင္းၾကီးသည္ ထုိမိန္းမ၏စကားကို ၾကည္ညဳိႏွစ္သက္လွသည္ျဖစ္၍
“ အမ်ဳိးသမီး၊ ဤသုံးေယာက္ေသာ သူတို႔သည္ သင္ႏွင့္ အဘယ္သုိ႔ ေတာ္ကုန္သနည္း။ ”
ဟု ေမးေတာ္မူေလသည္။
“ အရွင္မင္းၾကီး တစ္ေယာက္ကလင္၊ တစ္ေယာက္က ေမာင္၊ တစ္ေယာက္က သားျဖစ္ပါသည္။ ”
ဟုေလွ်ာက္ထား၏။
“ ငါသည္ သင့္အား ႏွစ္သက္၏။ ဤသုံးေယာက္တြင္ တစ္ေယာက္ကို လႊတ္ေပးမည္။ အဘယ္သူကို အလိုရွိပါသနည္း။ ”
ကဲ့... ယခုစာဖတ္ေနေသာ အၾကင္ပုဂၢဳိလ္ေရာ မည္သူကို ေရြးမည္နည္း။ အဲဒီအမ်ဳိးသမီးေျဖပုံေလးကေတာ့
“ အရွင္မင္းၾကီး၊ အကၽြႏု္ပ္အသက္ရွင္သည္ရွိေသာ္ လင္အသစ္ကိုရပါသည္။ သားကိုလည္း ရနုိင္ပါသည္။ ကၽြႏု္ပ္၏ မိဘတုိ႔သည္ ေသကုန္ျပီးျဖစ္၍ ေမာင္ကို သာခဲပါသည္။ သုိ႔အတြက္ အကၽြႏု္ပ္အား တစ္ေယာက္ေပးမည္ဆုိက ေမာင္ကိုသာ ေပးေတာ္မူပါ အရွင္မင္းၾကီး။ ”
ေကာသလမင္းၾကီးသည္ ထုိမိန္းမ၏ ေလွ်ာက္ထားေျဖၾကားခ်က္ကို ႏွစ္သက္ၾကည္ညဳိသျဖင့္ မွန္ေသာစကားကို ဆုိေပသည္ ဟုဆုိကာ လင္၊ ေမာင္၊ သား သုံးေယာက္စလုံးကို လႊတ္ေပးလိုက္ေလသည္။

(ဣတၳိ၀ဂၤဇဂ္- ဥစၦာတက)
ဤ၀တၳဳမွာပါေသာ အမ်ဳိးသမီးသည္ အက်ဳိးအေၾကာင္းညီညြတ္စြာ ေျပာဆုိတတ္၏ ။ ရဲရင့္ေသာ သတိၱသည္လည္းရွိ၏ ။ မိန္းမျမတ္, မယားျမတ္မည္ပါသည္။ ဘုရားအေလာင္းေတာ္ မေဟာသဓါဘ၀ျဖစ္စဥ္၌လဲ ေတာ္ေလး၀၀င္ အမရာေဒ၀ီသည္ ဤနည္းကဲ့သုိ႔ပင္ ေသနကအမတ္တုိ႕၏ လုပ္ၾကံမႈကို ၀ိေဒဟရာဇ္မင္းၾကီးက မိမိလင္ေယာက္်ားအား အထင္းမွား အျမတ္မွားေနေသာ အမႈကို အမွန္တရားျဖစ္ေအာင္ စြမ္းေဆာင္နုိ္င္ခဲ့ပါသည္။ အကို၊ အစ္မ၊ ညီမ၊ ညီငယ္ ေလးတုိ႔လဲ မိမိဘ၀ မိမိအားကူညီေပးနုိင္ေသာ ဘ၀၏ ကူေဖာ္ေလာင္ဘက္ , အဆုိးတူအေကာင္းတူ ရင္ဆုိင္နုိ္င္ေသာ အမ်ဳိးသားေကာင္း၊ အမ်ဳိးသမီးေကာင္းေတြကို ေရြးခ်ယ္နုိင္ပါေစ, ျပီးေတာ့ အစားထုိးမရေသာ အရာႏွင့္ အစားထုိးနုိင္ေသာအရာ ဟူ၍ မွန္မွန္ကန္ကန္ခြဲျခားနုိင္ပါေစ.., အခ်စ္ကိုဦးစားေပး၍ ႏွလုံးသားကို မစုိးမုိးနုိင္ၾကပါေစႏွင့္လို႔ ေစတနာမြန္ျဖင့္


စိတ္ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ့မႈကို လူတုိင္းလုိခ်င္ၾကပါသည္။ သုိ႔ေသာ္… လူတုိင္းစိတ္ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ့မႈမရၾကပါ။ စိတ္ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ့မႈ မရၾကျခင္းမွာလုိခ်င္ေသာ္လညး္ မၾကဳိးစား၍မရျခင္း၊ ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ့ေအာင္ မေနတတ္ျခင္းတုိ႔ေၾကာင့္ ျဖစ္မည္ထင္သည္။ ပုထုဇဥ္လူသားတုိ႔အတြက္ စိတ္ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ့မႈသည္ ထာ၀ရမျဖစ္နုိင္။ အခုိက္အတန္႔ယာယီအေျခအေနမ်ဳိးသာ ျဖစ္ေနမည္ထင္၏။ အေၾကာင္းမူကား… လူသားတုိ႔သည္ စိတ္ေပ်ာ္ရႊင္မႈကို ဖ်က္ဆီးပစ္နုိ္င္ေသာ ေလာဘ၊ေဒါသ၊ မာန္မာနႏွင့္ မနာလို၀န္တုိမႈတုိ႔ကို ႏွလုံးအိမ္တြင္အခ်ိန္ျပည့္ေနထုိင္ခြင့္ ေပးထားေသာေၾကာင့္တည္း။ ေလာဘေၾကာင့္ ႏွလုံးပႈပန္ျပီး စုိးရိမ္ေသာက ေရာက္ရ၏။ ေဒါသေၾကာင့္ စိတ္တုိ႔ရန္လုိျပီး ေသြးဆူ ေသြးပႈတတ္၏။ မာန္မာနေၾကာင့္ မခံခ်င္စိတ္ထိပ္တတ္ျပီး ေသြးပ်က္နုိင္၏။ မနာလို၀န္တုိမႈေၾကာင့္ အလိုမက်ဘဲ စိတ္ဆင္းရဲတတ္၏။ စင္စစ္ေသာ္… ကိုယ္လုပ္ခ်င္တာ လုပ္ရလွ်င၊္ ကိုယ္ျဖစ္ခ်င္တာျဖစ္ရလွ်င္၊ ကိုယ္လုိခ်င္တာရလွ်င္ လူ႔စိတ္သည္ ေပ်ာ္၏။သို႔ေသာ္… ထုိအေပ်ာ္သည္ တဒဂၤသာတည္း။ အခ်ိန္ပိုင္းမွ်သာတည္း။ ထာ၀ရမဟုတ္။ အခ်ိန္ၾကာၾကာေပ်ာ္ရႊင္ခ်င္လွ်င္ အေကာင္းျမင္စိတ္ထားျပီး ေပ်ာ္ေအာင္ေနပါ။ ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ မာန္မာန ႏွင့္ မနာလို၀န္တုိစိတ္ ကုိ ေလ်ာ့နည္းပေပ်ာက္ေအာင္ ၾကဳိးစားပါ။ ကိုယ့္ဘ၀ကို ေက်နပ္ျပီးအေနတတ္ပါေစ။ ေန႔စဥ္ရက္ဆက္ အျမဲေပ်ာ္ရႊင္လိုလွ်င္ သူတစ္ပါးကို ေပ်ာ္ရြင္ေစလိုေသာစိတ္ျဖင့္ကူညီပါ။ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ စိတ္ဆင္းရဲေအာင္မေတြးပါနဲ႔ ၊ မလုပ္ပါနဲ႔။ စိတ္ၾကည္လင္သန္႔စင္ေနေအာင္ ေလ့က်င့္ပါ။ တရားဓမၼႏွင့္ ေမြ႔ေလ်ာ္ေပ်ာ္ပိုက္တတ္္ပါေစ။ မေကာင္းတာမလုပ္ဘဲေကာင္းတာပဲလုပ္ျပီး အျမဲတမ္း စိတ္ကိုျဖဴစင္ေအာင္ထားနုိင္လွ်င္ေတာ့ ထာ၀ရ စိတ္ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ့ပါလိမ့္မည္။ လူသားအားလုံး စိတ္ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ့ၾကပါေစ။

ဦးေကာင္းသန္႔၏ “ေစတနာစကား” စာအုပ္မွ-

လူေလာကဟူ ၍ လူႏွင့္ေလာကသည္ အတူပူးတြဲရွိေနေသာ္လည္း အေစးမကပ္ သတ္သတ္စီလိုျဖစ္ေနသည့္အခ်ိန္မ်ဳိးလညး္ ရွိ၏။ ထုိအခ်ိန္တြင္ လူသည္ ေလာကၾကီးက မေကာင္းဘူး၊ တရားမွ်တမႈမရွိဘူး၊ ဘက္လုိက္တယ္ဟု ကိုယ္လိုရာဆြဲေတြးျပီး ေျပာတတ္ၾက၏။ စင္စစ္ေသာ္ ေလာကၾကီးသည္ ဘာမွ်မသိ၊ သူဘာသာ တည္ရွိေန၏။ အတိတ္ကံ မေကာင္းသူမ်ား ၊ ကိုယ္ရည္ကိုယ္ေသြး ည့ံဖ်င္းသူမ်ား၊ အတၱမာန္မာနၾကီးသူမ်ား၊ ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ ေမာဟ လႊမ္းမုိးေနသူမ်ားက ေလာကၾကီးကို အျပစ္ရွာျပီး တရားခံလုပ္ေနျခင္း ျဖစ္သည္။ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ အျပစ္မျမင္၊ သူမ်ားကို အျပစ္တင္ေနသမွ်ကာလပတ္လုံး အမွန္မျမင္ အျမင္မွန္မရျခင္းျဖစ္တတ္၏။ အျမင္မွန္မရလွ်င္ ျပဳျပင္ရန္ခက္၏။ မေကာင္းလည္းကိုယ္ ေကာင္းလည္းကိုယ္ဟူေသာ ပကတိအမွန္တရားကို သိထားသင့္သည္။ အသိႏွင့္သတိကို လက္ကုိင္ထားျပီး ကိုယ့္အမွားကို အခ်ိန္မီျပဳျပင္နုိင္မွသာလွ်င္ ေလာကၾကီးကို အျပစ္မျမင္ အျပစ္မတင္ဘဲ ခ်စ္ခင္သြားေပလိမ့္မည္။ေလာကၾကီးနွင့္ အလိုက္အထုိက္ေနနုိင္ေအာင္ ေလာကၾကီးရဲ႕စကားတစ္ခြန္း ရွိတယ္ “ ကံသာလွ်င္ အမိ၊ ကံသာလွ်င္ အဖ ” ဆုိတာ မိမိ္ျပဳလုပ္ခဲ့တဲ့ အတိတ္ကံ မေကာင္းဘူး ဆုိရင္ မေကာင္းေသာရလဒ္ အက်ဳိးေတြနဲ ရင္ဆုိင္ တဲ့အခါမွာ မိမိလုပ္ခဲ့လို႔ ျပန္ခံစားရတယ္ လို႔ ေအာင့္ေမ့ရင္ သင္ ေလာကၾကီးကို သင္ခ်စ္လာနုိင္ပါတယ္။ ကံကံ၏ အက်ဳိးကို ယုံၾကည္ျခင္းဆုိတဲ့ စကားကုိ သင္ၾကားဖူးေလမေပါ့။ ေကာင္းတာလုပ္ရင္ ေကာင္းက်ဳိးရမယ္၊ မေကာင္းတာလုပ္ရင္ မေကာင္းက်ဳိး ရမယ္ ဆုိတဲ့ အသိ သင့္မွာရွိလွ်င္ သင္ေလာကၾကီးကို သင္ခ်စ္ခင္နုိင္ပါတယ္။ ဘာမဆုိ ကံကိုသာ ယုိးမယ္ဖြဲ႕မယ္ဆုိတဲ့ အစြန္းေရာက္မသြားဖုိ႔လဲ သတိကေလးေပးခ်င္တယ္။ “ ကံကုိယုံျပီး ဆူးပုံနင္း ”ဆုိတဲ့ စကားပုံလို႔ပါပဲ။ ေလာကၾကီးကို သင္ခ်စ္ခင္ေနနုိင္ဖုိ႔ သင့္မွာ အဲဒီအခ်က္ေတြ အနည္းဆုံး ရွိထားသင့္တယ္ ။ ေလာကၾကီးကို သင္ခ်စ္နုိင္လွ်င္ သင္စိတ္ခ်မ္းသာစြာ ေနနုိင္ပါလိမ့္မယ့္။ ေလာကၾကီးကိုခ်စ္ခင္ျပီး ေအာင္ျမင္ေပ်ာ္ရႊင္နုိင္သူ ျဖစ္ပါေစ။
ဦးေကာင္းသန္႔ ၏ “ေစတနာစကား” စာအုပ္မွ ကူးခ်ထားပါသည္။


စာအုပ္ကို ၀ါသနာပါသည္ျဖစ္ေစ၊ ၀ါသနာမပါသည္ျဖစ္ေစ တာ၀န္တစ္ခုကဲ့သုိ႕ ဖတ္ပါ။ စာအုပ္ေတြထဲတြင္ သိစရာ၊ မွတ္စရာ၊ စူးစမ္းစရာ၊ နည္းပညာေတြ၊ အတုယူစရာေတြ မ်ားစြားပါ၏၊ စာအုပ္ေတြထဲတြင္ ဘ၀ေတြရွိသည္၊ ေလာကေတြရွိသည္။ ၾကည္ႏူးစရာေတြရွိသည္။ ပူေဆြး၀မ္းနည္းစရာေတြရွိသည္။ ရင္သပ္ရႈေမာစရာေတြရွိသလို အားတတ္ဖြယ္ရာေတြလည္းရွိသည္။ စာအုပ္ဖတ္ျခင္းသည္ ေက်ာက္တူးသကဲ့သို႕ ဆင္တူသည္။ ေက်ာက္တူးရာတြင္ ေက်ာက္ထြက္နုိ္င္ေသာေနရာမွ ေျမၾကီးကိုတူး၍ ေရႏွင့္ေဖ်ာ္ျပီး ဆန္ခါေပၚတင္ ေလာင္းခ်ရသည္။ ေျမၾကီးေတြ အရည္ေပ်ာ္ျပီး ဆန္ခ်ေပါက္ထဲမွ က်သြားေသာအခါ ဆန္ခါေပၚတြင္ အရည္မေပ်ာ္ေသာေက်ာက္ခဲေတြက်န္ခဲ့၏ ။ ထုိေက်ာက္ခဲစေတြထဲတြင္ အဖုိးတန္ေသာ ပတၱျမားေတြရတတ္၏ ။ တန္ဖုိးနည္းေသာ ေက်ာက္ျဖဳန္းေလးေတြလည္းရသည္။ ရတတ္သမွ် ယူၾကရ၏ ။
စာအုပ္ဖတ္ရာတြင္ ပထမဆုံး စာအုပ္မ်ဳိးစုံဖတ္ရမည္။ စာဖတ္မ်ားလာေသာအခါ မိမိ၏ အသိဉာဏ္က သံဆန္ခါသဖြယ္ ဆန္ခါတင္စစ္ေပးသည္။ အႏွစ္မရွိေသာစာ၊ မိမိအတြက္ အသုံးမတည့္ေသာစာမ်ားကို ဦးေႏွာက္တြင္ စြဲက်န္မေနေစရန္ အသိဉာဏ္က တာ၀န္ယူစီစဥ္သည္။ မိမိဘ၀အတြက္ အသုံး၀င္တန္ဖုိးရွိလွေသာ စာမ်ားကို ဦးေႏွာက္တြင္သာမက ႏွလုံးသား ထိေရာက္ေအာင္အသိဉာဏ္က ပုိ႕ေဆာင္ေပးသည္။ စာေကာင္းေပေကာင္းေတြထဲမွ မိမိ၏ အသိဉာဏ္ကို လင္းလက္ေတာက္ပသြားေစေသာ စကားလုံးမ်ား၊ စာေၾကာင့္မ်ား၊ စာပုိဒ္မ်ားသည္ အဖုိးတန္ပတၱျမားမ်ား တူးေဖာ္ရရွိသကဲ့သုိ႕ ျဖစ္၏ ။ အဖုိးတန္ပတၱျမားတစ္လုံး ရရွိရုံႏွင့္ ဘ၀တုိးတတ္ေျပာင္းလဲသြားေစနုိ္င္သကဲ့သုိ႔ တစ္ခါတစ္ရံ စာအုပ္ထဲတြင္ပါသည့္ စာတစ္ေၾကာင္း၊ စာတစ္ပိုဒ္ကလည္း မိမိ္ဘ၀ကို တုိးတတ္ေျပာင္းလဲသြားေစနုိ္င္ပါ၏ ။ ထုိေၾကာင့္… စာဖတ္ပါ ။ စာဖတ္ျခင္းျဖင့္ အသိဉာဏ္ရင့္သန္ျပီး အမွားအမွန္္္ခြဲတတ္ပါေစ ။မွန္ကန္ေသာအေျခအေန၊ အခ်ိန္အခါ၊ အခြင့္အခါ ေကာင္းမ်ားကို ေရြးတတ္ၾကပါေစ။ အတတ္ပညာေကာင္းမ်ားကို စာအုပ္မ်ားထဲမွစူးစမ္းရွာေဖြရယူတတ္ၾကပါေစ။ မိမိ၏ အဖုိးတန္ေသာအခ်ိန္မ်ားကိုစာအုပ္မ်ားႏွင့္ေမြ႕ေလ်ာ္ ေပ်ာ္တတ္ပါေစ ။
စာအုပ္မ်ားမွရရွိေသာ အသိပညာ၊ အတတ္ပညာ၊ ဆင္ျခင္ဉာဏ္တုိ႕ျဖင့္ ကိုယ့္ဘ၀ကိုယ္တုိးတတ္ေကာင္းမြန္ေအာင္ ဖန္တီးတည္ေဆာက္ၾကပါ။ စာအုပ္မ်ာကို အမဲလိုက္မုဆုိး၊ သားေကာင္ရွာေဖြသကဲ့သုိ႔ စာအုပ္ေကာင္းမ်ားကို သဲသဲမဲမဲလိုက္လံ ရွေဖြျပီးဖတ္ပါ။ ၀ယ္ဖတ္ပါ၊ ငွားဖတ္ပါ၊ ရွာဖတ္ပါ၊ ကိုယ္ႏွစ္သက္ေသာ စာအုပ္မ်ားကို ၀ယ္ဖတ္ရန္ ဘယ္ေသာအခါမွ် ႏွေျမာတြန္႕တုိ မရွိပါႏွင့္။ ဘ၀အတြက္ ရင္ႏွွီးျမဳပ္ႏွံျခင္းဟု သေဘာေပါက္ပါ။ ငွားဖတ္ပါ။ မိမိ မိတ္ေဆြသူငယ္ခ်င္း၊ ဆရာသမားထံတြင္ အတြန္႔အဆုတ္မရွိ ေျပာဆုိငွားရမ္းတတ္ပါေစ။ စည္းကမ္းရွိရွိ ငွားဖတ္ပါ။ တခ်ဳိ႕စာေကာင္းေပမြန္မ်ားသည္ စာၾကည့္တုိက္မ်ား၌သာ ရွိတတ္၏ ။ စာၾကည့္တုိက္သို႕ သြားပါ။ ရွာဖတ္ပါ။ စာၾကည့္တုိက္္နွင့္ အေဆြခင္ပြန္းဖြဲ႕တတ္ပါေစ။ စာအုပ္မ်ားကို အေသအခ်ာ ၀ယ္၊ ငွား၊ ရွာေဖြဖတ္ရႈျခင္းသည္ တန္ဖုိးရွိေသာဘ၀တစ္ခုကို တည္ေဆာက္ေနျခင္း မည္၏ ။ စာအုပ္မ်ားျဖင့္ ဘ၀ကို တည္ေဆာက္နုိင္တတ္ၾကပါေစ။

စိတ္ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ့မႈကို လူတုိင္းလုိခ်င္ၾကပါသည္။ သုိ႔ေသာ္… လူတုိင္းစိတ္ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ့မႈမရၾကပါ။ စိတ္ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ့မႈ မရၾကျခင္းမွာလုိခ်င္ေသာ္လညး္ မၾကဳိးစား၍မရျခင္း၊ ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ့ေအာင္ မေနတတ္ျခင္းတုိ႔ေၾကာင့္ ျဖစ္မည္ထင္သည္။ ပုထုဇဥ္လူသားတုိ႔အတြက္ စိတ္ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ့မႈသည္ ထာ၀ရမျဖစ္နုိင္။ အခုိက္အတန္႔ယာယီအေျခအေနမ်ဳိးသာ ျဖစ္ေနမည္ထင္၏။ အေၾကာင္းမူကား… လူသားတုိ႔သည္ စိတ္ေပ်ာ္ရႊင္မႈကို ဖ်က္ဆီးပစ္နုိ္င္ေသာ ေလာဘ၊ေဒါသ၊ မာန္မာနႏွင့္ မနာလို၀န္တုိမႈတုိ႔ကို ႏွလုံးအိမ္တြင္အခ်ိန္ျပည့္ေနထုိင္ခြင့္ ေပးထားေသာေၾကာင့္တည္း။ ေလာဘေၾကာင့္ ႏွလုံးပႈပန္ျပီး စုိးရိမ္ေသာက ေရာက္ရ၏။ ေဒါသေၾကာင့္ စိတ္တုိ႔ရန္လုိျပီး ေသြးဆူ ေသြးပႈတတ္၏။ မာန္မာနေၾကာင့္ မခံခ်င္စိတ္ထိပ္တတ္ျပီး ေသြးပ်က္နုိင္၏။ မနာလို၀န္တုိမႈေၾကာင့္ အလိုမက်ဘဲ စိတ္ဆင္းရဲတတ္၏။ စင္စစ္ေသာ္… ကိုယ္လုပ္ခ်င္တာ လုပ္ရလွ်င၊္ ကိုယ္ျဖစ္ခ်င္တာျဖစ္ရလွ်င္၊ ကိုယ္လုိခ်င္တာရလွ်င္ လူ႔စိတ္သည္ ေပ်ာ္၏။
သို႔ေသာ္… ထုိအေပ်ာ္သည္ တဒဂၤသာတည္း။ အခ်ိန္ပိုင္းမွ်သာတည္း။ ထာ၀ရမဟုတ္။ အခ်ိန္ၾကာၾကာေပ်ာ္ရႊင္ခ်င္လွ်င္ အေကာင္းျမင္စိတ္ထားျပီး ေပ်ာ္ေအာင္ေနပါ။ ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ မာန္မာန ႏွင့္ မနာလို၀န္တုိစိတ္ ကုိ ေလ်ာ့နည္းပေပ်ာက္ေအာင္ ၾကဳိးစားပါ။ ကိုယ့္ဘ၀ကို ေက်နပ္ျပီးအေနတတ္ပါေစ။ ေန႔စဥ္ရက္ဆက္ အျမဲေပ်ာ္ရႊင္လိုလွ်င္ သူတစ္ပါးကို ေပ်ာ္ရြင္ေစလိုေသာစိတ္ျဖင့္ကူညီပါ။ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ စိတ္ဆင္းရဲေအာင္မေတြးပါနဲ႔ ၊ မလုပ္ပါနဲ႔။ စိတ္ၾကည္လင္သန္႔စင္ေနေအာင္ ေလ့က်င့္ပါ။ တရားဓမၼႏွင့္ ေမြ႔ေလ်ာ္ေပ်ာ္ပိုက္တတ္္ပါေစ။ မေကာင္းတာမလုပ္ဘဲေကာင္းတာပဲလုပ္ျပီး အျမဲတမ္း စိတ္ကိုျဖဴစင္ေအာင္ထားနုိင္လွ်င္ေတာ့ ထာ၀ရ စိတ္ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ့ပါလိမ့္မည္။ လူသားအားလုံး စိတ္ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ့ၾကပါေစ။


Myanmar Date&Month

ႏႈတ္ဆက္ခဲ့ပါ